2612_5_Servant_1890Σήμερα είμαι αρκετά οργισμένος και αυτό γιατί είχα μια συζήτηση σχετικά με τις οικιακές βοηθούς από την αλλοδαπή. Φυσικά δεν είναι δυνατό να γνωρίζω ακριβώς τι περνάνε και ίσως αυτό που θα αναφέρω να είναι το μικρότερο κακό από όσα αντιμετωπίζουν, όμως αυτό υπέπεσε στην αντίληψή μου.
Έμαθα, λοιπόν, από έγκυρη πηγή ότι μέσα στα σπίτια των εκατοντάδων τετραγωνικών των βορείων και νοτίων προαστείων, τα δωμάτια των οικιακών βοηθών μόνο ως δωμάτια δεν μπορούν να χαρακτηριστούν αλλά ως τρύπες. Συνήθως είναι χώροι 1 επί 1, όπου ίσα που χωράει ένα κρεβάτι και ένα μικροσκοπικό μπάνιο ενώ αρκετά συχνά δεν έχουν καν παράθυρο ή άνοιγμα από το οποίο να μπαίνει φως και να αερίζεται το «δωμάτιο»! Αυτό μοιάζει τραγική ειρωνεία όταν δει κανείς τα απέραντα σαλόνια, που είναι ίσα ή και μεγαλύτερα από το 120 τ.μ σπίτι μου. Προφανώς δεν θα μπορούσαν να είναι ας πούμε 119 τμ για να δώσουν και ένα τετραγωνικό στην οικιακή βοηθό για να αναπνεύσει. Και καλά με το χώρο, τόσο δύσκολο όμως είναι να φτιάξουν ένα παράθυρο; Είναι που είναι το σπίτι στο υπόγειο, πρέπει να πεθάνει από φυματίωση δηλαδή; Και καλά, πες ότι τα παλιά σπίτια δεν αλλάζουν τώρα πια και φτιάχτηκαν με τις παλιές αντιλήψεις. Τα καινούρια, που τώρα χτίζονται, σε εποχές που πλέον οι οικιακές βοηθοί δεν είναι σκλάβες και δούλες; Ή μήπως ποτέ δεν έπαψαν να θεωρούνται ως τέτοιες;
Είναι όμως τέτοια η αγένεια και η απανθρωπιά της φυλής μας που την παρατήρησα από τότε που σιγά σιγά άρχισαν όλα να γίνονται ιδιωτικά. Ξεκίνησε τότε η κάθε κυράτσα και «έμαθε» πως εφόσον η επιχείρηση είναι ιδιωτική αυτό σημαίνει πως εκείνη έχει πάντα δίκιο και μπορεί να είναι όσο αγενής θέλει απέναντι στους υπαλλήλους. Αν παρατηρήσετε, ορισμένες από αυτές μιλούν τόσο άσχημα, ορμώμενες από το «πληρώνω και απαιτώ» που συχνά μου ‘ρχεται να τις πλακώσω στις μάπες…

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

4 responses »

  1. Ο/Η Elementstv λέει:

    Δεν ειναι χαρακτηριστικο της φυλης μας ,στην Αμερικη να δεις τι γινεται.Μιλαμε για κανονικους σκλαβους οχι αστεια.

    Ειναι απο αυτες τις περιπτωσεις που σε πιανει αγανακτηση που δεν μπορεις να κανεις τιποτα.

    Κριμα παντως….

  2. Ο/Η profusion λέει:

    Ειναι εξοργιστικο!

  3. Ο/Η Γ λέει:

    Σου έρχεται να τις πλακώσεις στις μάπες;? Δηλαδή τσιμπάς σα το ψάρι στη σκέψη αυτών των καταστάσεων. Και ποιό είναι το δόλωμα?

    Τι θέλω να πω?
    Ότι συχνά νιώθουμε λύπη εάν βρεθούμε αντιμέτωποι με κάποια α-δι-κί-α, ή ίσως να νιώθουμε οτι το σύστημα αξιών μας παραβιάζεται.. Αλλά αν νιώθουμε τον θυμό τόσο πιεστικό ώστε να μας εξοργίξει τότε, λένε, αυτό σημαίνει οτι κάτι ατελές υπάρχει μέσα μας σε αυτό το σημείο.. Π.χ. δε μπορούμε να αντέξουμε την σκέψη ότι και εμείς κάνουμε το ίδιο με αυτό που μας ενοχλεί και μας εξοργίζει, ή ανησυχούμε οτι (αντίθετα με άλλους) ο χαρακτήρας-προσωπικότητά μας δεν θα είχε τα εφόδια ώστε σε μία παρόμοια περίπτωση να το αντιμετωπίσει.
    Μπορεί να κάνω λάθος..
    Ανάλυση έφτασε στο τέλος. Τελεία και παύλα._

  4. Ο/Η profusion λέει:

    μερικοι θυμωνουμε απλα με την αδικια. δεν χρειαζονται πολυπλοκες αναλυσεις παντα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s