Κάποτε – πάει λίγος καιρός –  είχα δει ένα πολύ άσχημο όνειρο. Είδα τον τόπο που ζω, αρκετά διαφορετικό από ότι είναι και είδα ή μάλλον έμαθα ότι ένας πολύ καλός μου φίλος είχε πεθάνει. Θυμάμαι ακόμη την απερίγραπτη οδύνη που ένιωσα στο ίδιο μου το κορμί που έπαθε σπασμούς στον ύπνο του μυαλού του και ένιωσα τα δάκρυα να κυλούν από τα κλειστά μου μάτια ασταμάτητα. Ένιωσα πως ήμουν μόνος μου, απόλυτα μόνος, σαν ριγμένος από τον ουρανό σε έναν πλανήτη περίεργο και ασυνήθιστο. Τα πάντα γύρω μου είχαν αλλάξει, δεν ήταν όπως πριν αλλά είχαν αποκτήσει το κίτρινο χρώμα της αποσύνθεσης. Όλα ήταν νεκρά αλλά νόμιζαν πως ζούσαν και το γεγονός ότι εγώ γνώριζα την αλήθεια του θανάτου τους ενώ εκείνα βίωναν το ψέμα της ζωής τους ήταν μια απίστευτα τραγική όσο και ειρωνική εμπειρία.
Μόλις κάπως συνήλθα, αποφάσισα πως το θλιβερό χρέος μου επέβαλε να αποτίσω τιμή στη σωρό του φίλου μου και να συμπαρασταθώ στους δικούς του ανθρώπους. Έψαξα, λοιπόν, να βρω το σπίτι του, το σπίτι που τόσο καλά γνώριζα που βρίσκεται και πως ακριβώς είναι η κάθε του γωνιά, όμως όλα είχαν αλλάξει, ακόμη και η τοποθεσία και αναγκάστηκα με μεγάλη επιμονή να ρωτήσω ανθρώπους που βρίσκονταν γύρω μου αλλά δεν γνώριζα κι εκείνοι με τη σειρά τους δεν γνώριζαν που ήταν το σπίτι που ζητούσα.
Κάποια στιγμή, άγνωστο πως, κατόρθωσα και βρήκα το σπίτι του φίλου μου αλλά κι εκεί κάτι παράξενο συνέβαινε: ενώ κανονικά θα έπρεπε να είχαν κηδεία, επικρατούσε μια παράξενη ησυχία – όχι ηρεμία – μια θλιμμένη ησυχία και αμφιβολίες γέμισαν την καρδιά μου ώσπου άνοιξε η πόρτα και, ως εκ θαύματος, βγήκε έξω ο φίλος μου! Κοντοστάθηκε, σαν να μην πίστευε στα μάτια του και μετά χύθηκε μες στην αγκαλιά μου δακρυσμένος. Μείναμε πολλή ώρα αγκαλιασμένοι και η καρδιά μου πήγαινε να σπάσει από τη συγκίνηση, διότι από την αγάπη που του είχα κατόρθωσα να τον δω, αν και νεκρό. Όμως κάτι εξακολουθούσε να μην πηγαίνει καλά, λες και η χαρά μου αν και τεράστια ήταν μισή στην ουσία. Του εξέφρασα πάντως τόσο τη χαρά μου που τον είδα όσο και τη θλίψη μου που ήταν νεκρός. Με κοίταξε με απορία και τα μάτια του γέμισαν δάκρυα: «μα, εσύ είσαι νεκρός!» μου είπε και τότε ήταν λες και όλες οι απορίες μου λύθηκαν.
Ναι, εγώ είχα πεθάνει, όχι εκείνος. Ναι, στο δικό μου σπίτι θα υπήρχε πένθος και όχι στο δικό του. Ένα μόνο θα μοιραζόμασταν από κοινού: το ότι για κάποιο διάστημα δεν θα βλέπαμε ο ένας τον άλλο, μετά από αυτή την αλλόκοτη συνάντηση που είχαμε. Ένιωσα την ίδια θλίψη όταν σκέφτηκα πως οι δικοί μου άνθρωποι, εξαιτίας μου θα ήταν μες στην οδύνη αλλά σύντομα κι αυτή η θλίψη διαλύθηκε. Τώρα ήμουν σίγουρος πως εγώ είχα πεθάνει και πως ένας άλλος δρόμος ανοιγόταν μπροστά μου. Οι σπασμοί στο κοιμισμένο μου σώμα σταμάτησαν, τα δάκρυα στέγνωσαν κι αν μπορούσα να δω το πρόσωπό μου είμαι σίγουρος πως θα ήταν τόσο ήρεμο όσο δεν ήταν ποτέ.
Ξύπνησα με μια γλυκιά αίσθηση. Δεν μου χάλασε η διάθεση. Ήταν φαίνεται από εκείνους τους θανάτους που βιώνουμε όλοι στον ύπνο αλλά ελάχιστοι τους συνειδητοποιούμε και ακόμη λιγότεροι τους αξιοποιούμε ώστε να γεννηθούμε ξανά.

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

7 responses »

  1. Ο/Η gvaranx λέει:

    Υπνος και ο Θανατος αδερφια απο τα πολυ παλια..

  2. Ο/Η profusion λέει:

    Και μητέρα τους η Ζωή

  3. Ο/Η gvaranx λέει:

    ..Η Νυχτα η ιδια, θα πω..

  4. Ο/Η profusion λέει:

    Η Μητέρα δεν βγαίνει τις Νύχτες, όμως, όταν ο δικός της Πατέρας εισπνέει στην Πραλάγια του…

  5. Ο/Η silia λέει:

    Ο Ύπνος και ο Θάνατος , δίδυμοι γιοι της Νυκτός και του Ερέβους …
    Πανομοιότυποι , με φτερά στο κεφάλι , ήσαν τόσο όμοιοι που δεν τους ξεχώριζε κανείς … Μόνο η μάνα τους η Νύχτα , κι εκείνο , όχι πάντα , παρά μόνο σε κάποιες περιπτώσεις πάνω στην … άσκηση της εργασίας τους … Λένε πως αγαπούσε πιο πολύ τον Θάνατο , γιατί ήταν ΠΑΝΤΑ αποτελεσματικός στην δουλειά του …. ενώ ο Ύπνος , δεν τα κατάφερνε πάντα …
    Υπέροχοι οι Αρχαίοι μας πρόγονοι … ε ;…
    Υπέροχο και το όνειρό σου …

  6. Ο/Η profusion λέει:

    Πανέμορφοι οι αρχαίοι ελληνικοί μύθοι…

  7. Ο/Η Α λέει:

    Το κείμενό σου με άγγιξε πάρα πολύ βαθιά.
    Το διάβασα μονορούφι, και κάθε μία λέξη και φράση του ήταν πλήρης από νόημα για εμένα.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s