Οι ιστορίες που θα σας διηγηθώ σήμερα είναι πέρα για πέρα αληθινές και δεν αποτελούν αποκύημα της νοσηρής μου φαντασίας. Αντίθετα, αποτυπώνουν το λαμπερό κόσμο των gay σχέσεων και του ιδιαίτερου τρόπου με τον οποίο συνηθίζουν κάποιοι από εμάς να κάνουν γνωριμίες.

Η πονηρή αλεπού. Ήταν κάποτε ένα παιδί που γνώρισε διαδικτυακά ένα άλλο παιδί. Όλα καλά και όλα ωραία, κανόνισαν και βγήκαν και έξω μάλιστα και πέρασαν και καλά. Από την επομένη των συναντήσεών τους, ο «φίλος» μας η αλεπού άρχισε να στέλνει μηνύματα στον άλλο, τα οποία χαρακτηρίζονταν από μια ολοένα αυξανόμενη τρυφερότητα να την πω, ρομαντισμό να τον ορίσω, τελοσπάντων καταλάβατε τι θέλω να πω. Ο παραλήπτης των μηνυμάτων ήταν αρκετά συγκρατημένος αλλά ευγενικός στις απαντήσεις του, θέλοντας προφανώς να δώσει λίγο χρόνο στο πράγμα να εξελιχθεί. Επειδή όμως λέγε λέγε το κοπέλι κάνει την κυρά και θέλει, μια εβδομάδα αργότερα περίπου αποφάσισε να απαντήσει επίσης τρυφερά στον καταιγισμό εκείνο των τρυφερών sms. Τότε η φίλη μας η πονηρή αλεπού άλλαξε εντελώς συμπεριφορά, ψυχράθηκε, επειδή του είπε πως επί μια εβδομάδα ολόκληρη προσπαθούσε με τον τρόπο αυτό να διαπιστώσει αν ο άλλος ήταν βιαστικός στις επιλογές του, κάτι που περίτρανα πλέον είχε αποδειχτεί χάρη σε εκείνο το μοναδικό γλυκό μύνημα που τελικά είχε αποφασίσει να στείλει. Έτσι η πονηρή αλεπού εξαφανίστηκε, επειδή ο άλλος ήταν και καλά βιαστικός.

Τα διαβόλια και τα τριβόλια. Εάν με χαρακτηρίζει κάτι ως προς τις θρησκευτικές μου αντιλήψεις, αυτό είναι η ανεκτικότητα προς τα διάφορα δόγματα των ανθρώπων, τα οποία δεν κατακρίνω. Ως αποτέλεσμα αυτού, έχω μια μεγάλη συλλογή βιβλίων που πραγματεύονται συγκεκριμένα θέματα θρησκευτικού αλλά και μεταφυσικού τύπου. Πριν χρόνια, λοιπόν, γνώρισα ένα παιδί και η αρχική επικοινωνία μας χαρακτηρίστηκε από αρκετή φιλικότητα, μέχρι που η συζήτηση έφτασε στα χόμπυ μας, οπότε και ανέφερα τις μεταφυσικές μου αναζητήσεις. Η απάντηση ήταν μια χιονοστιβάδα ύβρεων, με αποκορύφωμα το «δεν θέλω να γνωρίσω κάποιον που ασχολείται με διαβόλια και τριβόλια». Μάταια προσπάθησα να εξηγήσω πως δεν μιλούσε με κάποιον ξάδερφο του Κατσούλα. Η απόφαση είχε παρθεί, οπότε μου το ‘κλεισε στα μούτρα και δεν λυπήθηκα καθόλου.

Θα σπάσει η φούσκα του. Είναι πάντοτε πολύ γλυκό να σου ξεκαθαρίζει εξαρχής ο άλλος ότι ψάχνει αποκλειστικά και μόνο για σχέση. Έτσι και στη συγκεκριμένη περίπτωση ο φίλος μας κανόνισε ραντεβού με έναν άλλο υπέρμαχο των σχέσεων και πήγαν σε μια πολύ καλή καφετέρια. Βρίσκοντας τραπέζι ο φίλος μας ζήτησε συγγνώμη διότι έπρεπε να πάει στο μπάνιο αλλά ο άλλος επ’ ουδενί ήθελε να τον αφήσει. Κινδυνεύοντας να σπάσει η φούσκα του τον ρώτησε τελικά γιατί όλη αυτή η επιμονή να μην πάει τουαλέτα για να εισπράξει την εξής απάντηση: «αν πας να κατουρήσεις δεν θα είσαι καθαρός και πως θα σου πάρω πίπα μετά; Με τις υγείες σας…

Η αριστοκράτισσα αδερφή. Καλά κυλούσε η συζήτηση, μες στη φιλικότητα και την επικοινωνία, είχαν συζητήσει σχεδόν για τα πάντα, οπότε το γύρισαν και στα επαγγελματικά. Εκεί ο φίλος μας ψυχράθηκε λίγο και το κλίμα αμέσως άλλαξε. Ο λόγος; Είχε τολμήσει ο άλλος να πει στην αδερφή ότι εργάζεται όπως ο περισσότερος κόσμος και αμοίβεται ανάλογα, δηλαδή περίπου με το βασικό μισθό. Η αριστοκράτισσα αδερφή του είπε ότι δεν θα έπρεπε να συνεχίσουν τη γνωριμία, γιατί εκείνος ήταν μαθημένος να ζει άνετα και να ξοδεύει καλά και πως μια σχέση μεταξύ τους δεν θα είχε να του προσφέρει τα ταξίδια και την άνετη ζωή στην οποία είχε συνηθίσει. Εκείνος είχε μάθει να πετάγεται στο εξωτερικό τα σαββατοκύριακα και αν ο άλλος δεν είχε χρήματα να τον ακολουθεί τότε πως θα είχε μέλλον μια σχέση; Θα έπρεπε δηλαδή να τον δανείζει συνέχεια ή να του βάζει τα έξοδα; Δεν ήταν καθόλου μα καθόλου σωστό…

Η ακαδημαϊκή αδερφή. Κάποτε είχε λυσσάξει κάποιος να με γνωρίσει. Συνεχώς μου μιλούσε, μου πρότεινε να βγούμε αλλά εγώ ήθελα να μιλήσουμε λίγο περισσότερο πριν αποφασίσουμε μια από κοντά συνάντηση. Έτσι και έγινε, ξεκινήσαμε να μιλάμε για ένα σωρό θέματα και σταδιακά άρχισα να ψήνομαι να βγούμε. Όταν πλέον, ύστερα από δυο τρεις μέρες το πρότεινα, το κανονίσαμε για την επομένη και συνεχίσαμε την κουβέντα μας. Φρόντισε τότε να μου αναφέρει ότι με χαρά του να με συναντούσε αλλά δεν θα έπρεπε να ελπίζω σε κάτι περισσότερο. Του εξήγησα ότι δεν θα πήγαινα στο ραντεβού με προαπαιτούμενα και μου δήλωσε ότι ναι μεν φαινόμουν καλό παιδί, ναι μεν του άρεσα εμφανισιακά αλλά δεν θα μπορούσε να γίνει κάτι παραπάνω μεταξύ μας διότι δεν ήμουν γνωστός στο χώρο μου. Εκείνος, βλέπετε, από ό,τι μου είπε, συνήθιζε να κάνει σχέσεις με άτομα που ήταν γνωστά στο χώρο τους, γεμάτα πτυχία και μεταπτυχιακά, καθηγητές σε πανεπιστήμια, μεγαλογιατρούς, γνωστούς καλλιτέχνες και τα συναφή. Εγώ ο καημένος τότε δεν είχα καν μια επιστημονική ανακοίνωση σε περιοδικό. Τι μέλλον θα μπορούσε να έχει μια τέτοια σχέση; Ας σημειωθεί ότι ο ίδιος ως άτομο ουδεμία σχέση είχε με τους προαναφερόμενους χώρους, εκτός ίσως του ότι έκανε τέτοιες σχέσεις. Που πολύ αμφιβάλω, δηλαδή…

Το τσαντάκι και τα αξεσουάρ. Ένας άλλος επίσης μιλούσε μερικές ημέρες σε γνωστό chat room και πρότεινε ραντεβού. Δέχτηκα γιατί μου άρεσε αλλά όταν συζητούσαμε τις λεπτομέρειες, μου ξεκαθάρισε πως όταν βγαίναμε δεν θα έπρεπε να έχω μαζί μου τσαντάκι περασμένο στο λαιμό, δεν θα πρέπει να φοράω δαχτυλίδια, βραχιόλι, καδένα, χειροπέδα, καπέλο, πολύ μοντέρνα παπούτσια και πολύ ανοιχτόχρωμα ρούχα. Επίσης δεν θα έπρεπε να φοράω τα πολύ της μόδας τότε τσαλακωμένα πουκάμισα, στενό παντελόνι (έφριξε και μόνο στην σκέψη του να έχει και σκισίματα το παντελόνι εκείνο) και επίσης να μην έχω παλτό με κασκόλ στο λαιμό διπλωμένο με τρόπο που να φαίνεται. Α και για να μην το ξεχάσω, μη και έκανα τη μαλακία να φοράω γιλέκο ή καζάκα και ζώνη με πολύ μεγάλη αγκράφα. Είπα πως έκανε πλάκα, δεν μπορεί να τα εννοούσε όλα αυτά. Όμως τα εννοούσε και μιας και δεν αποδέχτηκε την πρότασή μου να πάω ξεβράκωτος και να πάμε μαζί να ψωνίσουμε τα ρούχα που εκείνος ήθελε για το ραντεβού, τελικά το ακυρώσαμε…
(συνεχίζεται)

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

3 responses »

  1. Ο/Η DMtris λέει:

    Τι γίνεται στον κόσμο ρε πούστη μου…

  2. Ο/Η LapoftheGods© λέει:

    Απίστευτο! Θα ορκιζόμουν ότι κάποια από αυτά δε είναι δυνατόν να υπάρχουν. Ε Λ Ε Ο Σ!

  3. Ο/Η profusion λέει:

    Και ομως υπαρχουν! Διοτι η καθημερινοτητα ειναι πιο υστερικη απο τη φαντασια

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s