Στο προηγούμενο κείμενο παρέθεσα μια παραβολή που είπε κάποιος πολύ μεγάλος. Στη δική μου απόδοση εννοούσα άλλα πράγματα, λιγότερο σοβαρά από όσα εκείνος ήθελε να δείξει. Έσωσα το κείμενο, το δημοσίευσα και η οργή που με οδήγησε στο να το δημοσιεύσω κάπως κατευνάστηκε. Έτσι το ζήτημα «λύθηκε» – τουλάχιστον έτσι νόμισα.
Στην πραγματικότητα αυτό το κείμενο θα έπρεπε να το είχα μόνιμα δημοσιευμένο στην πρώτη στήλη, για να μου θυμίζει πάντοτε πόσο εύκολο είναι να είμαι εγωιστής και ταυτόχρονα να έχω επενδύσει τον εγωισμό αυτό με μια αίσθηση απατηλής και ψεύτικης αγάπης και δικαιοσύνης, ώστε να μη φαίνεται η πραγματική φύση του.
Διαβάζοντάς το ξανά και ενθυμούμενος τις σκέψεις που όλες αυτές τις ημέρες έκανα γύρω από το θέμα, διαπιστώνω ότι για μια πολλοστή φορά εκείνο που με ένοιαξε περισσότερο ήταν ο εαυτούλης μου και τίποτε άλλο. Έδωσα περισσότερη σημασία στο να καλυφθούν οι δικές μου ανάγκες της επιβεβαίωσης, παρά στο να είναι ένας άνθρωπος που αγαπάω χαρούμενος, έστω και αν δεν φρόντισε να με ενημερώσει για αυτό, λες και θα έπρεπε να είμαι ενήμερος για το οτιδήποτε, λες και χρειάζεται την έγκρισή μου ακόμη και για να χαρεί προκειμένου εγώ να αυτεπιβεβαιωθώ.
Είναι πολύ εύκολο η Αγάπη να ντυθεί με υποκρισία και να μην πάρεις μυρωδία. Είναι ο εύκολος δρόμος η Αγάπη να καταλήξει να είναι μια συνδιαλλαγή, ένα «σ΄αγαπώ επειδή μ΄αγαπάς». Το πραγματικά δύσκολο είναι να αγαπάς χωρίς προαπαιτούμενα και χωρίς να αισθάνεσαι πως όλα αυτά είναι δόσεις που πρέπει ο άλλος να εξοφλήσει και σε αυτό διαπιστώνω ότι δεν είμαι καλός. Ακόμη κι αν δεν το εκφράζω, στην ουσία περιμένω την ανταπόδωση, τουλάχιστον από το συγκεκριμένο άτομο. Βλέπετε, ο Profusion που σας κρατάει παρέα τόσο καιρό εδώ μέσα, δεν είναι τόσο καλός άνθρωπος όσο νομίζετε ή όσο θα ήθελε ο ίδιος να πιστεύει.
Ακόμη και η αντίδραση του Βασιλιά στο προηγούμενο κείμενο (με τον τρόπο που το απέδωσα) ήταν καθαρά εγωιστική. Μη μπορώντας να νιώσει τη χαρά μόνος του, μάζεψε δίπλα του τον οποιονδήποτε άσχετο για να χαρεί με κάτι που στην ουσία δεν τον αφορά. Και αν στην παραβολή του Ιησού όλο αυτό ήθελε να πει διαφορετικό πράγμα και ο Βασιλιάς σωστά αντέδρασε, στη δική μου εκδοχή ο Βασιλιάς φέρθηκε καθαρά εγωιστικά αν και πιο κεκαλυμμένα. Εάν σκεφτόταν όπως σκέφτομαι εγώ τώρα, θα έπρεπε να αφήσει τους φίλους του να κάνουν εκείνο που επέλεξαν χωρίς να τους κρατήσει κακία. Θα έπρεπε να στείλει τους δούλους του να τους πάνε φαγητό και γλυκά από τη γιορτή, ακόμη και αν δεν πήγαν κοντά του, ακόμη ίσως και αν τα κεράσματά του κατέληγαν στα σκουπίδια.
Είναι πάνω στην Αγάπη που πρέπει να δουλέψει ο profusion τη χρονιά που έρχεται και να δουλέψει με ολόκληρη τη Θέληση και τη Νοημοσύνη του. Γιατί όταν η Αγάπη εκτρέπεται από την ισορροπία καταλήγει σε κάτι περισσότερο ειδεχθές κι από το ίδιο το μίσος.

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s