Μου ‘παν τον πόνο να πετάξω και ν’ αράξω
μου ‘παν το γέλιο να φιλήσω να ηρεμήσω
μου ‘παν την πίκρα να σκοτώσω για να γλιτώσω
τον εαυτό μου να προδώσω
 
Όμως δε μου είπαν οι αγύρτες
ούτε που το σκέφτηκαν οι αλήτες
τα ορφανά μέσ’ στις πλατείες τι θα γίνουν
από την πείνα τα κορμάκια τους θα σβήνουν
Ντροπή σε όλους μας μα πιο πολύ σ’ εκείνους
 
Μου ‘παν στο ψέμα να βουλιάξω και να ξεχάσω
ό,τι τριγύρω μου συμβαίνει με πεθαίνει
μου ‘παν το στόμα μου να ράψω να μη φωνάξω
και στα παλιά μου να τα γράψω
(στίχοι Χρήστος Μπαμπάνης)

Όμως δε μου είπαν οι αγύρτες
ούτε που το σκέφτηκαν οι αλήτες
τα ορφανά μέσ’ στις πλατείες τι θα γίνουν
από την πείνα τα κορμάκια τους θα σβήνουν
Ντροπή σε όλους μας μα πιο πολύ σ’ εκείνους
Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s