Αφορμή για το σημερινό άρθρο στάθηκε η συζήτηση που είχα με έναν φίλο, σχετικά με την περιποίηση και φροντίδα της «ευαίσθητης» περιοχής. Αλήθεια, τώρα που το σκέφτομαι, γιατί λέμε ευαίσθητη μόνο εκείνη την περιοχή; Οι άλλες δηλαδή τι είναι, αναίσθητες; Τέλοσπάντων. Τυχαίνει λοιπόν αυτός ο φίλος και συνεβρίσκεται με έναν τύπο και σούξου μούξου το ένα έφερε το άλλο και τελικά, ακολουθώντας την πεπατημένη οδό της αδερφής internet, καφές γνωριμίας, πήδημα γνωριμίας, κατέληξαν τελικά στο κρεβάτι. Πάει ο καημένος ο φίλος μου να του κατεβάσει το γνωστής μάρκας εσώρουχο και βλέπει το μαύρο χάος. Διότι μπροστά του ξεπρόβαλε το δάσος του Αμαζονίου, ο μεγαλύτερος πνεύμονας οξυγόνου του πλανήτη. Τα ‘χασε ο φίλος, φοβήθηκε, σκιάχτηκε για πολλούς λόγους. Πρώτον σου λέει έτσι και μπουκάρει μέσα καμία οικολογική οργάνωση και με κατηγορήσει ότι επιχειρώ παράνομη υλοτομία, ποία η θέσις μου; Δεύτερον, άντε και μπαίνω, παραμερίζοντας τη «βλάστηση» με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, τι θα συναντήσω σε εκείνα τα απάτητα μονοπάτια; Μη και πεταχτεί ο Γκοτζίλα ή κανένας εξαφανισμένος δεινόσαυρος; Ή, ακόμα χειρότερα, μη βρω το θείο τον Αποστόλη που εξαφανίστηκε μυστηριωδώς και τρέχαμε και κλαίγαμε στα ψέμματα στη Νικολούλη και κάναμε 55% τηλεθέαση;
Τελικά, με τα πολλά, είπε ο άνθρωπος να πάει στα ψαχτά, να παραμερήσει λίγα δέντρα από εδώ, μερικά χορτάρια από ‘κει, μπας και βρει τη «χαμένη πόλη» των Ίνκας και αφού χρησιμοποίησε το χορτοκοπτικό και τη μηχανή του γκαζόν, κάθιδρος και εξαντλημένος, τη βρήκε τελικά την «πόλη» και τον «ουρανοξύστη» της. Μόνο που ήταν λευκός, σχεδόν αλμπίνο, μαραμένος σαν σύκο του Σεπτέμβρη και είναι απολύτως λογικό διότι εκεί μέσα, χωρίς το φως του Ήλιου και χωρίς οξυγόνο, πως περιμένεις να αναπτυχθεί ο «κοκοφοίνικας»;
Ο φίλος μου ισχυρίστηκε ότι μετά από αυτό δεν έγινε απολύτως τίποτα και του είπα ότι τον πίστεψα αν και όλη την ώρα που μου τα έλεγε έβγαζε τρίχες από το στόμα του. Ίσως να ήταν από την αποψίλωση, τι να πω. Πάντως η όλη συζήτηση με προβλημάτισε. Παρόμοιο περιστατικό δεν μου έχει συμβεί ποτέ, τουλάχιστον όχι από άντρα. Σε γυναίκα ωστόσο το έχω δει κατ’ επανάληψη, να ανοίγει τα πόδια και να σου προσφέρει το μπουκέτο σε κοινή θέα. Άντε μετά να δεχτείς να το πάρεις, τη στιγμή που έχεις μάθει από την Ανατομία πως εκεί κάτω κάπου πρέπει να υπάρχει μια πόρτα που οδηγεί σε έναν κατηφορικό διάδρομο αλλά εσύ το μόνο που βλέπεις είναι τα δάση των βροχών του βόρειου ημισφαιρίου, που υποτίθεται πως σώζεις κάθε φορά που παίζεις τα παιχνιδάκια του facebook. Αν φυσικά τολμήσεις και κάνεις αυτό που θέλεις, τότε η φράση «μάλλιασε η γλώσσα μου» αποκτά μια πιο κυριολεκτική σημασία, ενώ στην απίθανη περίπτωση που θελήσει να ανέβει πάνω στο πρόσωπό σου για να του χαρίσεις ένα αξέχαστο γλωσσοπαρκέ, καλό θα ήταν να μη θυμηθείς το σουξέ της Rihanna «you can stay under my umbrella» διότι θα σκάσεις στα γέλια με την αντιστοιχία, αν φυσικά δεν έχεις σκάσει πρώτα από την έλλειψη οξυγόνου.
Βέβαια, αν είσαι τελείως γειά σου, μπορείς να υποκριθείς στον εαυτό σου και στους άλλους ότι η υποξυγοναιμία δεν προκλήθηκε από τη βλάστηση που σου είχε φράξει τις αεροφόρες οδούς αλλά από τις ικανότητες του παρτενέρ σου. Σαν μια φίλη μου που μου είχε πει κάποτε πως ο φίλος της της χάριζε απίστευτους οργασμούς και συνοδεύοντα λαχανιάσματα. Όταν μου τον γνώρισε κατάλαβα καλά πως το λαχάνιασμα και η ταχυκαρδία δεν ήταν από την τεχνική του. Διότι και σε σας πάνω αν έπεφτε ένα βόδι 150 κιλών, θα μπερδεύατε την ταχυκαρδία και την εφίδρωση της σάρκας σας που νιώθει πως κινδυνεύει να συνθλιβεί με τον οργασμό.
Βέβαια η ίδια κατάσταση μπορεί να συναντηθεί και στην οπισθία περιοχή. Θυμάμαι κάποτε μια τέτοια περίπτωση, όπου ήταν τόσο έντονο το φαινόμενο που ένιωθες πως όλη αυτή η βλάστηση έβγαινε από μέσα του. Πήγα στοίχημα πως είχαν φυτρώσει τα εσώψυχά του τα ίδια, πως αν τον άνοιγες μέσα θα έβρισκες βρύα και λειχήνες και τότε συνειδητοποίησα πως η φράση «άνοιξέ με σαν τριαντάφυλλο, σαν γαρύφαλλο» και οι συναφείς μαλακίες που λένε μερικοί, έχουν μέσα τους περισσότερη κυριολεξία από όση φανταζόμουν. Κανονικά, κάτι τέτοιο κώλοι και καβλιά θα έπρεπε να μπαίνουν στο Ε9 και να δηλώνονται στο εθνικό κτηματολόγιο διότι αν γίνει καμιά μαλακία, άντε να αποδείξεις μετά ότι είναι ιδιοκτησία σου και όχι δασική έκταση την οποία και καταπάτησες. Από την άλλη, αν το δηλώσεις μπορεί να κάνεις καμιά γνωστή ελληνική πουστιά και να ζητήσεις αποζημίωση επειδή στο έκαψε ο πάγος ή να ζητήσεις ακόμη και επιχορήγηση από την Ευρωπαϊκή Ένωση επειδή διαθέτεις βιολογικές καλλιέργειες. Φυσικά, δεν θα πρέπει να ξεχνάμε πως στις μέρες που ζούμε υπάρχει και ένας άλλος κίνδυνος που έως τώρα δεν φανταζόμασταν. Μπορεί να διεκδικήσει τον κώλο σου καμία Μονή και μετά θα τρέχεις και δεν θα φτάνεις. Γιατί σου λέει την έχει με φιρμάνι του Σουλτάνου πριν 450 χρόνια και άντε μετά εσύ να αποδείξεις ότι είσαι μόλις 32 χρονών και μαζί με τα 5 που κρύβεις, συνολικά 37. Γιατί, ας μη γελιόμαστε, το δικαστήριο αποκλείεται να πιστέψει ότι μέσα σε μόλις 37 χρόνια έγινε το μικρό κλαδάκι που φύτεψες ολόκληρος πλάτανος. Θα τρέχεις και δεν θα φτάνεις μετά να προσκομίζεις αεροφωτογραφίες από τη Γεωγραφική Υπηρεσία Στρατού. Θα χάσεις το αγροτεμάχιο μέσα από τα χέρια σου και θα καταλήξει σε κανένα μοναστήρι που θα το δώσει για οικοπεδοποίηση και ένα ωραίο πρωί θα δεις μπουλντόζες στον κώλο σου να τον μπαζώνουν για να κτιστούν μεζονέτες. Τέτοια όνειρα είχες για τον κώλο σου; Τον μεγάλωνες και τον φάρδαινες τόσα χρόνια για να έρθει η κάθε κυράτσα να αγοράσει διαμέρισμα και να το παίζιε πρωτευουσιάνα κυρία στις πλάτες του δικού σου κώλου; Τζάμπα πήγαν τόσα χρόνια «γεωτρήσεων» μπας και βρεις πετρέλαιο, που δεν είχες αφήσιε γεωτρύπανο για γεωτρύπανο που να μην έχεις πάρει; Έχε και λίγη αξιοπρέπεια επιτέλους, μην αφήνεις να παίζουν παιχνίδια στον δικό σου κώλο!
Για αυτό, καλό θα ήταν όλοι μας να είμαστε λίγο προσεκτικοί και να κάνουμε μια μικρή περιποίηση, διότι δεν είναι κανείς υποχρεωμένος να μετατρέπεται σε Ιντιάνα Τζόουνς της πούτσας. Αν χρυσό μου χρειάζεται gps και ραβδοσκοπία ο άλλος για να βρει να μπει, θα σε συχτιρίσει και θα μείνεις με το κυπαρίσσι στο χέρι.

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

2 responses »

  1. Ο/Η Equilibrium λέει:

    Αν πω πάλι καλά λόγια για τις ατάκες και την ευφυία των κειμένων σου, θα κατηγορηθώ ως πάσχων από Αλτσχάιμερ που ρωτάει (στην περίπτωσή σου, δηλώνει το θαυμασμό του) τα ίδια και τα ίδια…

    Το περίμενα πως και πως αυτό το κειμενάκι, όπως μού υποσχέθηκες 🙂

    Well said λοιπόν!

    υγ. να μην ξαναπώ ποιο προσωπικό μου βίωμα-περιπέτεια σε «Αμαζόνιο της Βορείου Ελλάδος» μού θύμισε, τα είπα σε προηγούμενο σχόλιό μου..

  2. Ο/Η ethanandthecity λέει:

    Διότι και σε σας πάνω αν έπεφτε ένα βόδι 150 κιλών, θα μπερδεύατε την ταχυκαρδία και την εφίδρωση της σάρκας σας που νιώθει πως κινδυνεύει να συνθλιβεί με τον οργασμό.

    ΗΑΗΑΗΑΗΑΗΑΗΑΗΑΗΑ! Μαζί σου, όλα τα δίκια του κόσμου μαζί σου και από σήμερα θα κυκλοφορώ με την κουρευτική μηχανή στην κωλότσεπη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s