Το αισθάνεσαι ότι έρχεται. Ένα ψυχρό ρεύμα αέρα σε χτυπάει στην πλάτη. Ολόκληρος ο χώρος έχει γεμίσει ένταση, καθώς έχουν αρχίσει να ακούγονται τα βήματά της. Τη βλέπεις, έχει πια φτάσει, σε κοιτάζει και η κόρη του οφθαλμού της γίνεται σεληνοειδής, σαν της γάτας, σημάδι ότι το θήραμα (εσύ) έχει ήδη εντοπιστεί από το θηρευτή (εκείνη). Μην τρομάξεις από την αλλοίωση στο πρόσωπό της. Δεν είναι ούτε η κακομοίρα η Έμιλυ Ρόουζ ούτε το κοριτσάκι από τον Εξορκιστή. Δεν οφείλονται σε δαιμονισμό οι συσπάσεις των μυών του προσώπου της, μην περιμένεις να στριφογυρίζει το κεφάλι της. Αυτό είναι το λάγνο της βλέμμα, που κορυφώνεται όταν η φλογερή ματιά της πέσει στον καβάλο σου. Εκεί είναι ο θησαυρός της, το μπον φιλέ που περιμένει, ενώ τα σάλια της τρέχουν. Εσύ, προφανώς επειδή είσαι κύριος, την προτρέπεις να καθίσει, της προσφέρεις και το κατιτίς σου. Μπορεί να κανόνισες real φάση για εκείνο το βράδυ, αυτό όμως δεν σημαίνει ότι το σκηνικό δεν μπορεί να είναι κάτι σε φλερτ.

Εκείνη κάθεται, με μια έκφραση ελαφριάς βαρεμάρας να συνοδεύει τη λαγνεία. Μάλλον ήθελε να περάσει, να ψεκαστεί και να τελειώνει αλλά θα αναγκαστεί να κάνει υπομονή. Εξάλλου, δεν είναι εκείνη η οικοδέσποινα. Σε κοιτάζει προκλητικά (είναι η δική της βερσιόν του “ξελιγωμένα”) περιμένει να κάνεις εσύ το πρώτο βήμα αλλά βλέπει ότι έχεις διάθεση για κουβεντούλα. Πρέπει να πάρει την κατάσταση στα χέρια της. “Ξέρεις, έχω μεγάλο ταλέντο στα χείλη” σου λέει και θεωρεί ότι πέτυχε την πρώτη νίκη. Όμως κι εσύ δεν είσαι κανένας χτεσινός. Το παιχνίδι θα έχει τους δικούς σου κανόνες και πρέπει να της το κάνεις σαφές. “Αν θες να τα πάμε οι δυο μας καλά, εδώ συγκεντρώσου και ασ’ τα πολλά” της απαντάς και παύει να είναι τόσο σίγουρη πια. Όμως δεν την ξέρεις καλά, δεν παραιτείται τόσο εύκολα. Παίρνει το πιο τολμηρό της βλέμμα, κοιτάζει πότε τον καβάλο σου και πότε εσένα στα μάτια και δήθεν αδιάφορα απαντά “θέλω να τα πιώ, θέλω να τα πιώ, να παρεκτραπώ…” Σε χτύπησε στο αδύνατο σημείο σου, μιας και πάντα έδινες μεγάλη σημασία στην πόση. Αμφιταλαντεύεσαι, προσπαθείς να ανταποδώσεις το χτύπημα. “Τι άλλο θες απ’ τη ζωή μου τώρα, πάντα ήσουν για μένα μια ανηφόρα” λες σχεδόν αμήχανα κι εκείνη χαμογελάει. Την έκανες να νιώθει πως έχει τον έλεγχο και θα το εκμεταλλευτεί. “Πες πως με θέλεις, πες πως σου λείπω, πέστο μου να χαρώ” λέει με αυξανόμενη ένταση και τα πόδια σου τρέμουν, ενώ ο καβάλος σου αρχίζει να πιέζεται και να τεντώνεται. “Επικίνδυνα σε θέλω” της λες και έρχεται γονυπετούσα μπροστά σου. Το ραδιόφωνο τυχαία παίζει στο βάθος το “Μεγάλη στιγμή” της Μπέσσυς Αργυράκη, όταν τα περιττά αποβάλλονται από πάνω σου. Η γονυπετούσα δείχνει εντυπωσιασμένη από το περιεχόμενο του καβάλου σου και είναι αδύνατο να καταλάβεις τι λέει. Είναι ένας συνδυασμός από ήχους και φράσεις ακατάληπτες που σβήνουν απότομα. Με την άκρη του ματιού σου βλέπεις να έχουν ανοίξει διάπλατα τα σαγόνια του καρχαρία και σύντομα, ένα μέρος του εαυτού σου βρίσκεται εντός της στοματικής της κοιλότητας. Παρατηρείς ότι η κεφαλή της χτυπιέται επάνω σου, νιώθεις ένα μέρος του εαυτού σου έτοιμο σχεδόν να ξεκολλήσει, οπότε αναγκάζεσαι να την απομακρύνεις. Δεν είναι εύκολο πράγμα να ξεκολλήσει η βδέλλα από πάνω σου, όμως τα καταφέρνεις, αν και νιώθεις ένα έντονο μούδιασμα αναμεσόν των μηρών σου.

Εκείνη απτόητη. Είσαι ξαπλωμένος ανάσκελα, θεωρώντας ότι θα κάνεις λίγο φυσιολογικό σεξ. Κακομοίρη…αυταπάτες τρέφεις. Ανεβαίνει επάνω σου και νιώθεις ίγο σαν άλογο του ροντέο, καθώς εκείνη μόνο πιστόλια δεν έχει βγάλει από τις τσέπες της και να ρίχνει μπαλωθιές. Όσο και να προσπαθείς να την πετάξεις κάτω από τη σέλα σου, εκείνη λες και σαν το χταπόδι έχει βγάλει βεντούζες και έχει κολλήσει. Το κρεβάτι τρίζει, τρέμει, σε λίγο θα αρχίσουν να διαμαρτύρονται οι αποκάτω, αλλά εκείνη απτόητη καλπάζει. Εσύ φταις που ξύπνησες την αμαζόνα μέσα της. Προσεύχεσαι να τελειώσεις, μπας και τελειώσει και το δικό σου μαρτύριο αλλά ανήκεις στην κατηγορία εκείνων που αργούν, τρομάρα σου. Προσπαθείς να πάρεις τον έλεγχο, τουλάχιστον, τη γυρίζεις και επιβάλεις το ρυθμό σου. Ποιός σου είπε πως της αρκεί; Με χέρια και με πόδια σε σπρώχνει όλο και πιο πολύ. Τι στο διάολο, δεν πονάει; Εμ, που να πονέσει; Μήπως ένιωσες άλλωστε κι εσύ τίποτα; Νιώθεις λίγο σαν το αμάξι που περνάει τα τούνελ της Κακιάς Σκάλας, έτσι άνετα, γρήγορα και χωρίς μποτιλιάρισμα. Αναρωτιέσαι μήπως και η ίδια ήταν ένα έργο του ΥΠΕΧΩΔΕ, σε μερική χρηματοδότηση από την Ευρωπαική Ένωση. Δεν έχεις εντελώς άδικο. Έχει πάρει όλη την Ευρωπαική Ένωση ούτως ή άλλως, στο είχε πει όταν μιλήσατε στο Internet. Και καθώς ζυγίζεις μέσα σου τα υπέρ και τα κατά της τότε ένταξής μας στη μεγάλη ευρωπαική οικογένεια, επιτέλους διαπιστώνεις ότι ήρθε η ώρα να τελειώσεις κι εσύ. Ω ναι, το κατάφερες, ω ναι, γλίτωσες επιτέλους. Τα μαζεύεις και ντύνεσαι σε χρόνο ρεκόρ, μπας και πιάσει το υπονοούμενο και την κάνει σιγά σιγά, μόνο και μόνο για να διαπιστώσεις ότι ακόμα και σε αυτό σε πρόλαβε. “Μήπως ξέρεις ποιό λεωφορείο παίρνω από εδώ για να πάω Καισαριανή;” σε ρωτάει. Δεν στο είχε πει αλλά έχει κανονίσει άλλο ένα ραντεβού. όχι επειδή είναι λυσσάρα και αχόρταγη, το έκλεισε καβάντζα στην περίπτωση που όταν την έβλεπες της έλεγες τις συνήθεις μαλακίες ότι δεν ταιριάζετε και πως δεν υπάρχει χημεία. Σπουδαία επιστήμη αυτή η χημεία τελικά για όλους τους gay…

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

One response »

  1. Ο/Η Equilibrium λέει:

    Λοιπόν, απείχα από το αγαπημένο μου χόμπυ να διαβάζω αγαπημένα μπλογκς, κι απόψε μπήκα για λίγο μα κόλλησα πάλι μαζί σου. Διάβασα μέχρι εκεί που σε είχα «αφήσει»… και σου βγάζω απλά και σεμνά-ταπεινά-αλά-κυβέρνησης το καπέλο… Είσαι μεγάλος ηθογράφος και θαρρώ πως πρέπει να το ψάξεις κι επαγγελματικά (αν και δεν ξέρω με τι ασχολείσαι κλπ…) Τα (ά)χρηστά ήθη του συναφιού μας τα απεικονίζεις τόσο εύγλωττα και ρεαλιστικά συνάμα, αποκαθηλώνοντάς τα από το βάθρο του δήθεν όπου τα έχουμε βάλει και τα προσκυνάμε, που δε σταματάς να με εκπλήσσεις!…

    Χαίρομαι τόσο που -αν θυμάμαι καλά- δε σταμάτησες να μπλογκάρεις όπως είχες παλαιότερα ισχυριστεί ότι θα έκανες… Να είσαι καλά να μας κάνεις να γελάμε και να προβληματιζόμαστε παράλληλα!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s