Μια απορία που είχα πάντοτε με αυτή τη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης, είναι το πως αυτη συνδυάζεται με τις ομιλίες όλων των πολιτικών. Που κολλάει το ένα με το άλλο; Είμαστε δηλαδή αναγκασμένοι να ακούμε τη μιζέρια τους, δεν φτάνει που τη βλέπουμε κάθε μέρα; Φέτος όμως, που μπήκα στον κόπο και άκουσα αποσπάσματα από τις ομιλίες όλων τους διαπίστωσα την κακομοιριά σε όλο της το μεγαλείο.
Από τη μια ήταν ο ένας, εκείνος ο χοντρούλης που έτσι και έφτιαχνε profile στο bear θα γινόταν ανάρπαστος σαν τυρί γκοργκοντζόλα να μας λέει ότι δεν έχουμε λεφτά να φάμε. Και ιδού, διαπιστώνεις το οξύμωρο που έχω παρατηρήσει και στις πορείες και απεργίες: αντί να βγάλουν μπροστά κανέναν λεπτούλη, που θα έπειθε ως πειναλέων, βγάζουν κάτι χοντρές που επ’ ουδενί σε πείθουν ότι πεινάνε, να λένε πως δεν έχουμε ούτε για να φάμε. Μα αν είναι να περάσεις ένα τέτοιο μήνυμα δεν βγάζεις κάποιον που είναι σώμα μου φτιαγμένο από ψητό, βγάζεις κανέναν καχεκτικό, για συμβολικούς καθαρά λόγους. Ας έβαζε τον Αλογοσκούφη, πιο αδύνατος είναι. Με λίγα λόγια, φάγαμε κανα δυο ώρες για να ακούσουμε πως θα πάρουμε τα τρία του καράμπελα και θα πληρώσουμε το μουνί της χάιδως. Και μιλάμε για μια μούνα ΝΑΑΑ, το ίδιο μεγάλη με τη μαύρη τρύπα της οικονομίας. Το παρήγορο ήταν πως τελικά τα τσιμπούκια δεν θα φορολογηθούν, οπότε ολόκληρο το Γκάζι αναστέναξε ανακουφισμένο. Κάτι είναι κι αυτό, για φανταστείτε να ίσχυαν κι εκεί τα αντικειμενικά κριτήρια. Να σου πω μετά εγώ που μου παινεύεσαι για τα 20 εκατοστά σου. Θέλεις να έχεις το παλαμάρι του βαρκάρη; Να πληρώσεις κύριε.
Αχ από την άλλη όμως είχαμε τον Πίκατσου! Το γλυκούλι εκείνο πλασματάκι με τη μουστάκα κομ ιλ φο που το φωνάζουν «Πρόεδρε» κι εκείνο δεν γυρίζει; Όχι φυσικά από μετριοπάθεια, απλά είναι τόσο χαζό το καημένο που δεν το πιστεύει ότι υπήρξαν πιο χαζοί από εκείνον που τον ψήφισαν και για Πρόεδρο από πάνω. Αυτό το παιδάκι όμως ήταν τόσο καλό που τα έδωσε όλα. Σήκωνε το δεξί του χέρι, σου δινε ένα δισεκατομμύριο. Σήκωνε το αριστερό, σου ‘δινε άλλο ένα. Πολύ το συμπάθησα αυτό και πολύ στενοχωρήθηκα που κόμπιασε λίγο όταν τον ρώτησαν που θα τα βρει να τα δώσει. Θα κάνει οικονομία όμως σου λέει. Θα πάει στο δωμάτιό του όταν βγει Πρωθυπουργός (λέμε τώρα), θα σπάσει τον κουμπαρά – γουρουνάκι που έχει κάτω από το κρεβάτι του και θα αρχίσει να μοιράζει τα πενηντάλεπτα που έριχνε μέσα τόσα χρόνια. Αμέ, να που βρίσκονται τα λεφτά, καλή θέληση να υπάρχει και πνεύμα οικονομίας και όλα γίνονται.
Το Τσίπρα, για να είμαι ειλικρινής, δεν τον άκουσα. Το ίδιο και οι δημοσιογράφοι. Ωραία τα είπε πάντως, τον καταχειροκρότησα κι εκείνος έσκασε το χαμόγελο της γελάδας μόλις της κάνεις μασάζ στα μαστάρια.
Η Παπαρήγα, όπως πάντα, ανεμοστρόβιλος. Ο τυφώνας Αλέκα με τη μοναδική ικανότητα να μην ταιριάζει πάνω της τίποτα με τίποτα. Πως τα καταφέρνει, πάντως, ένα περίεργο πράγμα, άλλες προσπαθούν και δεν το καταφέρνουν κι εκείνη το πετυχαίνει με μοναδική άνεση.
Ο χέρι – χέρι πάντως…τι κύριος, τι επίπεδο, τι ευφράδεια, τι ετοιμόλογος, τι στόμα – πολυβολείο ήταν αυτό…δεν σταμάταγε σε τίποτα, σε κοίταζε με εκείνο το μάτι που ‘χει τη βλεφαρόπτωση και κατανοούσες τη σημασία του αφ’ υψηλού σε όλο της το μεγαλείο…φανταστείτε να μην είχε το 5% αλλά το 15, το 25…θα μας γαμούσε χωρίς σάλιο.
Από όλα όσα άκουσα, πάντως, από όλο μαζί το συφερτό, ένα πράγμα αποφάσισα και κατάλαβα ταυτόχρονα: η μόνη λύση είναι να πάω μοναχός στο Βατοπέδι. Η διαδικασία είναι πολύ απλή. Στέλνεις βιογραφικό με email στον υπεύθυνο τύπου και δημοσίων σχέσεων της μονής, εκείνος το προωθεί είτε στον κάλαθο είτε στον ανώτερό του έτσι και ‘χεις αυτό το κάτι που θέλει που θα τον κάνει σαν τρελή, εεε, συγγνώμη, σαν τρελός να σε θέλει και αν όοοολα πάνε καλά, θα περάσεις από την καθοριστική συνέντευξη ενώπιον του διοικητικού συμβουλίου που θα κρίνει και το μέλλον σου στην «Θεός Α.Ε». Στην αρχή μπορεί να ξεκινήσεις από χαμηλά, μπορεί ας πούμε να σε βάζουν να ξεσκονίζεις τις Plasma οθόνες ή να ξεσκατίζεις τις μαρμάρινες τουαλέτες αλλά σιγά σιγά, αν σου κόβει, μπορεί να προωθηθείς στο real estate και να καπνίζεις κι εσύ cohiba, soli Deo gloria. Σκέψου όμως πως, ότι κι αν γίνει, θα έχεις τζάμπα φαγητό, τζάμπα διαμονή και απεριόριστες ώρες χρήσης του internet. Κανέναν κώλο δεν θα έχεις, βέβαια αλλά μην είσαι και τόσο σίγουρος. Ο αιτών λαμβάνει και ο ζητών ευρίσκει.

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s