Το πρόβλημα με μένα (ένα από τα πολλά δηλαδή), είναι πως είμαι Δούκας χωρίς Δουκάτο, Βασιλιάς χωρίς Βασίλειο (σαν τον Ντε Γκρέτσια ένα πράγμα, που μόνο εγώ of all people τον καταλαβαίνω πως νιώθει τον άνθρωπο να μην έχει σε ποιά περίσταση να φορέσει το στέμμα) και γενικά ένας αριστοκράτης, εγκλωβισμένος στο σώμα και στην κατάσταση ενός μικρομεσαίου. Με άλλα λόγια, είμαι η Μαντάμ Σουσού του ιστοχώρου, για αυτό και ώρες ώρες τα βλέπω όλα σαν το Μπύθουλα. Αν ήμουν ηρωίδα του παλιού ελληνικού κινηματογράφου, τότε θα ήμουν σίγουρα η Τασώ Καββαδία, που εμποδίζει το σόι της το μεγαλοαστό να παντρευτεί την καθεμιά τυχάρπαστη και χαμηλής καταγωγής κορασσίδα. Τι θέλω να πω; Ότι διακατέχομαι από έναν ιδιότυπο ελιτισμό, ο οποίος εκδηλώνεται με το να επιτρέπω μια φορά το χρόνο στον εαυτό μου να διαμένει σε ακριβά ξενοδοχεία.
Επειδή όμως μπορεί να δείχνω λόρδος αλλά είμαι χωρίς χαρτοφυλάκιο, για το σκοπό αυτό κάθε που αρχίζει το φθινόπωρο, πάω και παίρνω ένα τεράστιο πήλινο κουμπαρά και εκεί μέσα βάζω λίγα λίγα τα χρήματα που θα χρειαστούν για το ακριβό ταξίδι. Μόλις με βλέπουν στο κατάστημα, μάλιστα, αμέσως το ξέρουν: «πάλι για ταξίδι ετοιμάζεται ο profusion». Και όταν ο κουμπαράς γίνει ασήκωτος από τα δίευρα, τον σπάω και τρέχω στο ταξιδιωτικό γραφείο. Από αυτής της απόψεως μοιάζω με τη Βασιλειάδου: εκείνη με κανάτια έβρισκε γαμπρούς κι εγώ με κουμπαράδες βρίσκω την πολυτέλεια.
Για κάποιους άλλους θα ήταν αρκετό το γεγονός να μπορέσουν να κάνουν ένα ταξίδι, για μένα jamais. Πρώτη και απαραίτητη προϋπόθεση είναι να είναι πολύ καλό, δηλαδή ακριβό, το ξενοδοχείο. Δεν με νοιάζει να ταξιδέψω economy class στο αεροπλάνο αλλά το ξενοδοχείο οφείλει να έχει πισίνα και να κοστίζει πάνω από 150 ευρώ. Δεύτερον, στο ταξίδι είμαι πάντα ντυμένος προεδρικά, εκτός και αν είναι καλοκαίρι, διαφορετικά το κοστούμι δεν το αποκλείω. Όταν τους άλλους τους νοιάζει να είναι άνετα ντυμένοι όσο ταξιδεύουν, εγώ παραμένω πιστός στις αρχές μου και ντύνομαι λες και θα πάω Μέγαρο, με ή χωρίς παίδαρο. Έπειτα, είναι απολύτως απαραίτητο να είμαι φιλικός μεν αλλά διακριτικά απόμακρος και απλησίαστος, ενώ στάνταρ θα κάνω μια βόλτα από το μπαρ του ξενοδοχείου για να με δουν και να θαυμάσουν τον άψογο συνδυασμό ρούχων μου ή την επιτηδευμένη ατημέλεια. Πολλές φορές, κι εδώ είναι το σοβαρό της υπόθεσης, προτιμώ να μην πάω το ταξίδι, παρά να μείνω σε δευτεροκλασάτο ξενοδοχείο. Και αυτό, φυσικά, είναι πρόβλημα που αντιμετωπίζουν πολλοί σαν κι εμένα, έστω και αν δεν το παραδέχονται. Το πόσο κακό είναι, εξαρτάται από το πως το χρησιμοποιεί κανείς. Διότι μπορεί να είμαι μες στον ελιτισμό, αλλά στο μεγαλύτερο βαθμό αυτό τον χρησιμοποιώ ως προς τις συμπεριφορές, έστω και αν φημίζομαι για το ότι κάνω παρέα με τον οποιονδήποτε. Αν θέλει όμως να τον μισήσω, αρκεί να πιάσει το κεφτεδάκι με το χέρι. Είμαι μάλιστα τόσο μουρλοκομείο που στο πρώτο ραντεβού που είχα βγει με κοπέλα, της μιλούσα στον πληθυντικό, γιατί το έβρισκα πολύ αριστοκρατικό στα 14 μου χρόνια. Το προξενιό απέτυχε παταγωδώς αλλά χρόνια αργότερα, όταν είδα πόσο πατσαβούρα είχε γίνει, λυπήθηκα τον άμοιρο τον πληθυντικό.
Το επόμενο ταξίδι μου θα είναι στο Παρίσι. Μαζί μου θα έχω ένα φίλο και μια φίλη, οι οποίοι με ξέρουν μεν αλλά όχι από την καλή. Ιδού ο διάλογος ο προπαρασκευαστικός του ταξιδιού, μαζί με τα στοιχεία της θυμαπάτης πολυτέλειας.
Φίλος. Αυτό το ξενοδοχείο πως σας φαίνεται;
profusion. Ούτε να το συζητάς. Κοστίζει μόνο 80 ευρώ, δεν έχει πισίνα και γενικά τα χάλια του έχει.
Φίλη. Τι να την κάνεις καλέ την πισίνα μες στο Χειμώνα;
profusion. Τα καλά ξενοδοχεία έχουν εσωτερικές θερμαινόμενες. Και στην τελική, το εάν τη χρησιμοποιούμε ή όχι είναι άσχετο. Αρκεί να υπάρχει. Δείτε όμως αυτό το ξενοδοχείο εδώ. Νομίζω πως σχεδόν αγγίζει την τελειότητα.
Φίλος. Και την υπερβολή επίσης! Καλέ είδες πόσο κάνει το απλό δωμάτιο;
profusion. Είδα αλλά είδα επίσης και τα αγάλματα που έχει μέσα, τους πολυελαίους, τα σχεδόν 100 τετραγωνικά μέτρα που είναι το κάθε δωμάτιο, την εσωτερική πισίνα και τους κήπους και άλλα πολλά. Όσο για την τιμή, εντάξει, είναι τσιμπημένη αλλά αξίζει τα λεφτά του. Αν θέλετε να κάνουμε οικονομία, μπορούμε να πάμε με μια φθηνή αεροπορική.
Φίλη. Ναι αλλά όλο αυτό το ντεκόρ του ξενοδοχείου είναι πολύ, πως να το πω, πολύ βαρύ, φορτωμένο.
profusion. Ροκοκό στυλ είναι σχεδόν. Το μινιμάλ είναι για εκείνους που δεν έχουν, για τους μπατίρηδες. Που μου το έκαναν και στυλ, τρομάρα τους!
Φίλος. Σημασία έχει να είναι ένα καθαρό ξενοδοχείο, τα άλλα τα βρίσκουμε. Άλλωστε καλό θα ήταν να μην ξοδέψουμε πολλά λεφτά σε αυτό, για να μπορούμε να ψωνίσουμε και τίποτα. Εγώ την προηγούμενη φορά είχα αγοράσει στους δικούς μου κάτι φοβερά τυριά.
profusion. Θα μου σηκωθεί η τρίχα κάγκελο! Σιγά μη σας αφήσω να κουβαλάτε τυριά, σαν τις κυράτσες. Ούτε και θα γυρνάτε από ‘δω κι από ‘κει σαν τους ιάπωνες και θα τραβάτε φωτογραφίες. Θέλω να συγχρωτιστούμε με τον κόσμο και όχι να μας περνάνε για τουρίστες.
Φίλος. Καλέ ήταν σφραγισμένα τα τυριά, δεν μύριζαν καθόλου!
profusion. Ναι αλλά περνάμε από ένα μηχάνημα, ξέρεις, που δείχνει τι κουβαλάς μέσα. Και καλά εσύ, Πειραιά μένεις, είναι αναμενόμενο να φέρεσαι έτσι, εγώ όμως επ ουδενί θα δεχτώ να δηλώσω ότι σε ξέρω μετά από αυτό το ρεζιλίκι.
Φίλη. Εσύ τι κόλλημα τρως με τα ακριβά ξενοδοχεία; Δηλαδή θέλεις οπωσδήποτε να μείνεις σε αυτό που μας έδειξες;
profusion. Αν σκεφτείς πως προκειμένου να μείνω εκεί θα ήμουν ικανός για εφτακόσια ευρώ να βαρέσω μαλακία σε κουλό, να περάσουν από τη στοματική μου κοιλότητα πιο πολλοί Γάλλοι από όσα αμάξια περνάνε κάθε μέρα από την Πον ντε λ’ Αλμά και να γίνει ο κώλος μου σαν τον αεροδιάδρομο του Ορλύ, τότε καταλαβαίνεις πόσο το θέλω. Για αυτό, ετοιμαστείτε.
Φίλος. Τι δουλειά έχουμε εμείς;
profusion. Θα με βοηθήσετε να πραγματοποιήσω το όνειρό μου. Εσύ που είσαι γυναίκα, θα βάλεις γούνα, με ελαφρώς προτεταμμένο το βύζο και θα στηθείς έξω από το ξενοδοχείο. Όπου δεις Ρώσο ή κωλόγερο, θα του την πέσεις.
Φίλη. Και τι θα του πω καλέ;
profusion. Nous avons ouvert et on vous attend (=ανοίξαμε και σας περιμένουμε). Εμείς οι δύο, Παναγιώτη, θα πιάσουμε ο καθένας από μια όχθη του Σηκουάνα και θα βάλουμε στόχο τα πουστράκια. Με άλλα λόγια, θα τα πλησιάζω εγώ και θα τους λέω: «voulez vour voir le Tour Eiffel?»(=θέλεις να δεις τον «Πύργο του Άϊφελ;») δείχνοντας με νόημα τον καβάλο μου.
Φίλος. Ναι κι έτσι και βγάλει κανείς μαχαίρι, να δω τι θα κάνεις.
Profusion. Θα διατηρήσω την ψυχραιμία μου και θα του πω: » Oh mon dieu..c’ est plus grand que mon Tour Eiffel grec»(=Ω, αυτό είναι πιο μεγάλο από τον «Πύργο» μου) και θα το βάλω στα πόδια.
Φίλη. Εγώ με τους γέρους τι θα κάνω;
Profusion. Εσύ θα τους λες » monsieur, je fais tous et je suis facile»(=κύριε, τα κάνω όλα και είμαι εύκολη). Επίσης, «je fais de pipes magnifiques» (=κάνω εκπληκτικές πίπες). Αν θες να τους αποφύγεις, έτσι και είναι τίποτα φτωχά ραμολιμέντα, θα τους λες: » je connais deux de votre amis a la meme age avec vous: Le Parthenon et la Kapnikaree» (=κύριε, γνωρίζω προσωπικά δυο φίλους και συνομηλίκους σας: τον Παρθενώνα και την Καπνικαρέα). Με τούτα και με κείνα, λοιπόν, θα βρούμε τα λεφτά για να πληρώσουμε το ξενοδοχείο.
Φίλη. Πάντως από γαλλικά σκίζουμε.
Φίλος. Ναι καλά. Γύρευε πόσα λάθη έκανε στη μετάφραση.
profusion. Δεν έχει σημασία, γνωρίζουμε τα βασικά για το χαρακτήρα και τις συνήθειές μας. Ξέρουμε, για παράδειγμα να λέμε boulangerie, patisserie, croissant. Φούρνος, ζαχαροπλαστείο και κρουασάν, όπως είναι ολόκληρη η ζωή σας άλλωστε. Επίσης εγώ ξέρω και τη λέξη ντεκαντάνς (κατάντια, παρακμή). Αν και με τις τόσες φορές που τη λέω αβέρτα, μου μοιάζει πλέον σαν ελληνική.

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

11 responses »

  1. Ο/Η GordonGR λέει:

    Τὴν πίπα ποὺ εἶναι pipe, ποῦ τὴν πᾷς; θεάαααααααααα!

  2. Ο/Η Νάρκισσος λέει:

    Μάλιστα, μάλιστα! Λοιπόν το Παρίσι σου το εύχομαι ολόψυχα, αλλά μόλις ανακάλυψα τι ακριβώς λείπει από τη ζωή σου για να ολοκληρωθείς σαν άνθρωπος, και αυτό δεν είναι άλλο από το να βγάλεις εμένα για φαγητό σε κυριλέ εστιατόριο. Που τρώω όχι τα κεφτεδάκια, αλλά ενίοτε και τα μακαρόνια με τα χέρια -και ναι μεν θα συγκρατηθώ θέλοντας και μη αν βρίσκομαι σε κοινωνικό περιβάλλον, αλλά από τον τρόπο που θα πιάνω το μαχαιροπήρουνο (σαν εκπαιδευμένος μπαμπουίνος, φαντάσου) και από τα διάφορα ατυχήματα που θα συμβούν το πιθανότερο είναι ότι θα πάθεις από έμφραγμα μέχρι εγκεφαλικό. Ρώτα να σου εξηγήσουν το επεισόδιο «η Ζαχαρούλα στην ΑθήνỨκαι θα καταλάβεις…

  3. Ο/Η profusion λέει:

    gordon, στην αρχή είπα να το πω bulkume αλλά μετά θυμήθηκα πως είναι τούρκικη λέξη.
    Νάρκισσε, εγώ λέω να το γλιτώσω καλύτερα το εγκεφαλικό. Εσείς τι λέτε;

  4. Ο/Η Νάρκισσος λέει:

    Κι εγώ αυτό λέω, αγαπητέ. Κρίμα είστε, νέο παιδί. Εκτός βέβαια και αν έχετε τις αντόχές του μέλλοντα συζύγου που, παρ’ ό,τι τέκνο στρατιωτικού με προγκηπικούς τρόπους στα επίσημα, διασκεδάζει να με βλέπει και περιορίζεται σε κλωτσιές κάτω από το τραπέζι για να κλείσω το menu (το οποίο μπορεί να το έχω κάνει και βεντάλια μέχρι τότε) μπας και μας πάρουν ποτέ παραγγελία….

    Πάντως, θα είχατε να γράφετε μετά…ούουου… όχι ανάρτηση απλή, αλλά σήριαλ όλόκληρο!!!! :Ρ

  5. Ο/Η profusion λέει:

    Αν είναι να έχω κείμενα, μήπως να σας έβγαζα για φαγητό και να σας κοίταζα αισθαντικός, ώστε να κατέγραφα κάθε λεπτομέρεια;;

  6. Ο/Η Νάρκισσος λέει:

    Εγώ για την τέχνη τα πάντα, φίλτατε.

    Αλλά σας είπα, ρωτήστε πρώτα να μάθετε αν πράγματι μπορείτε να το αντέξετε…(Και, κυρίως, αν το αποφασίσετε μην με πάτε τουλάχιστον στα Fridays, διότι την πρώτη φορά μπορεί να κρατήθηκα, αλλά την επόμενη που θα μου έρθει ο σερβιτόρος-κατάλοιπο της δουλοκρατίας και θα πει «καλησπέεεερα σας, με λένε Δημήτρη και απόψε θα ειμαι στη διάθεσή σας», θα σηκωθώ και θα πω «καλησπέρα, με λένε Χρυσή και είμαι καθαρή έξι μήνες τώρα»…)

  7. Ο/Η profusion λέει:

    Δείτε το ως μια πολύ ενδιαφέρουσα και πολλά υποσχόμενη slave διάθεση αυτό το «απόψε θα είμαι στη διάθεσή σας», Νάρκισσε dear και απαντήστε του με νόημα πως «αν απόψε τεθείς υπό τη «διάθεσή» μου, από αύριο δεν θα είσαι διαθέσιμος…γενικά». Και κλείστε του και το μάτι.

  8. Ο/Η iremi.dynami λέει:

    Σας εκλιπαρώ, σας ικετεύω, βγείτε μαζί, και αφήστε με να έρθω να καταγράψω το γεγονός. Έχω χαμηλές ακροαματικότητες τελευταία και αυτό θα είναι πολύ γερή ένεση. Και από μένα, ό,τι θέλετε: να σας κλείσω τα ξενοδοχεία, να κόψω κίνηση πού να τσιμπήσετε κόσμο, να σας προσέχω από τους αλήτες (παλιόπαιδα), ό,τι θέλετε. Μέχρι και τιάρα θα σας φέρω και βασιλικές τουαλέτες, να νιώσετε καλά. Δεν αντέχω να χάσω το γεγονός. Χαχαχαχχαχα Σας έφτιαξα, Νάρκισσε και profusion;

  9. Ο/Η TheDiarist® λέει:

    Δεν έχεις το Θεό σου..! 😉 Ώστε πλάι στον Σηκουάνα συχνάζουν οι φίλοι μας ε? Χμμ… Ενδιαφέρον…

  10. Ο/Η fireoffohat λέει:

    Μεγαλο κακο η θυμαπατη…πολυ μεγαλο…για ενα Παρισι δεν θα χασεις τοσα αλλα καλυτερα ταξιδια ομως, ε; 🙂

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s