Ήταν κάποτε ένας Μάγος που όλοι τον θεωρούσαν μεγάλο στην τέχνη του. Οι παλιότεροι τον θυμούνταν να κάνει πραγματικά θαυμαστά έργα σε μακρινές εποχές αλλά πια οι καιροί είχαν αλλάξει και χρειαζόταν τη μαγεία του ολοένα και λιγότερο, τόσο που σχεδόν ποτέ πλέον δεν τη χρησιμοποιούσε. Καθόταν αναπαυτικά στη μεγάλη του πολυθρόνα, χάιδευε τα κατάλευκα γένια που ποτάμιζαν πάνω του και αναπολούσε το παρελθόν.
Τα πράγματα ήρθαν έτσι που κάποια στιγμή ο Μεγάλος Μάγος αποφάσισε να πάρει έναν μαθητευόμενο, να του διδάξει την τέχνη του για να μη χαθεί όταν εκείνος θα έφευγε για τα αστέρια. Διάλεξε ένα νεαρό αγόρι με γκρι μάτια και βάλθηκε να του διδάσκει όσα ήξερε. Το νεαρό αγόρι αποδείχτηκε σπουδαίος και πρόθυμος μαθητής που σαν σφουγγάρι ρουφούσε όσα ο γηραιός μάγος του δίδασκε, ακόμα κι εκείνα που δεν πολυπίστευε.
Και πέρασαν χρόνια με τη διδασκαλία και ο νεαρός μαθητευόμενος έγινε πλέον νεαρός άντρας που παρακαλούσε το Μάγο να του δώσει κάτι πιο πρακτικό να κάνει, να τον αφήσει να ασκήσει τη Μαγεία, για να δει ότι εκείνα που μέρες και νύχτες μελετούσε, έπιαναν τόπο. Όμως ο γηραιός Μάγος συνεχώς το ανέβαλε με δικαιολογίες που ο νεαρός άλλοτε τις πίστευε και άλλοτε όχι. Του έλεγε πως δεν ήταν ακόμη η ώρα του, ότι ενθουσιαζόταν εύκολα, πως είχε πολλά ακόμη να μάθει μέχρι να γίνει σαν κι εκείνον και άλλα πολλά που ο νεαρός άκουγε και δεν απαντούσε. Δεν ήταν λίγες οι φορές που ο δάσκαλος ξεσπούσε τρομερά νεύρα πάνω στον μαθητή αλλά αυτός και πάλι έσκυβε το κεφάλι και δεν απαντούσε.
Κάποια μέρα, ο γηραιός μάγος έπρεπε να λείψει, κάπου είχε να πάει, πράγμα σπάνιο για εκείνον. Έδειξε στον μαθητευόμενο τι έπρεπε να μελετήσει και τον χαιρέτησε μέχρι το βράδυ που θα βρίσκονταν ξανά και τότε ο νεαρός άντρας βρήκε την ευκαιρία να αποτολμήσει κάτι που χρόνια μελετούσε στο μυαλό του. Πήγε στο γραφείο του δασκάλου του, αναστάτωσε τον τόπο αλλά τελικά βρήκε το μαγικό του ραβδί. Στάθηκε στην μέση ενός κύκλου που σχεδίασε με ειδικό τρόπο στο πάτωμα, φόρεσε τον πορφυρό μανδύα του μάγου με τις Δέκα Σφαίρες πάνω του και έκλεισε τα μάτια του. Εφάρμοσε όσα είχε μάθει τόσα χρόνια, η θέλησή του ήταν ατσάλινη και, επιτέλους! Μαγεία απλώθηκε σε ολόκληρο το κάστρο του Μάγου, μαγεία σαρωτική, μαγεία πανέμορφη, δυνάμεις που λες και έπαιζαν όπως τότε, στην πρώτη αυγή της εκδήλωσης. Ναι, δεν ήταν πλέον τρομερές και φοβερές οι δυνάμεις, όπως είχε μάθει, ήταν μεθυστικές, όχι απειλητικές, δυνάμεις ζωής, δυνάμεις αγάπης, γιατί με σεβασμό και με θάρρος μαζί τις είχε προσεγγίσει και τίποτα κακό δεν έγινε, γιατί οι δυνάμεις εκείνες αναγνώριζαν έναν όμοιό τους, αθώο, παιδαριώδη ίσως αλλά αγνό προσκυνητή. Για αυτό και του επέτρεψαν να παίξει μαζί τους στην αρχή, για να πάρει θάρρος αλλά αργότερα του ψιθύρισαν στο δεξί αυτί μαθήματα που ποτέ του δεν είχε ακούσει και το πρόσωπό του σοβάρεψε.
Εκείνη τη στιγμή γύρισε ο Μάγος πίσω και ανοίγοντας την πόρτα και βλέποντας όλη εκείνη τη μαγεία να έχει κατακλύσει το χώρο, πολύ συγχίστηκε και το πρόσωπό του, το έως τότε αγαθό, αγρίεψε όπως ποτέ άλλοτε. Ύψωσε το χέρι του για να σταματήσουν όλα. Μα… τίποτα δεν έγινε. Το ύψωσε ξανά, μουρμουρίζοντας κάποιο ξόρκι μα… τίποτα δεν έγινε. Βροντοφώναξε το ξόρκι τότε, με τα δυο του χέρια υψωμένα και με μίσος στο πρόσωπο μα… τίποτα δεν έγινε.
Τότε ο μαθητής, με αυστηρό ύφος αλλά δίχως κακία κοίταξε το δάσκαλό του. Γύρισε προς τις Δυνάμεις, χαμογέλασε και κούνησε το κεφάλι καταφατικά, με ευγένεια και καλοσύνη. Και τότε οι Δυνάμεις διαλύθηκαν ήσυχα. Ο νεαρός άντρας, όχι μαθητής πια δασκάλων που είχαν ξεχάσει από που ξεκίνησαν και που είχαν φτάσει, όχι μαθητής δασκάλων που νοιάζονταν μόνο για τα δικά τους σχέδια και καθόλου για την εξέλιξη της ψυχής των μαθητευομένων τους, έσπασε το ραβδί στη μέση και το έδωσε στον πρώην δάσκαλό του. Ήταν επιτέλους ελεύθερος.

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

5 responses »

  1. Ο/Η Νάρκισσος λέει:

    Επισφαλής διαδικασία η εκπαίδευση. Τάσσομαι φανατικά υπέρ των αυτοδίδακτων και του ερασιτεχνισμού εν γένει.

  2. Ο/Η iremi.dynami λέει:

    Kαλά, τέλεια ιστορία. Έχω γράψει ένα κειμενάκι για τον ρόλο κάποιων που θεωρούνται και τοποθετούνται σαν «δάσκαλοι» (οι πραγματικές θέσεις ποικίλουν, το αποτέλεσμα το ίδιο) στο http://iremidynami.blogspot.com/2008/08/blog-post_3934.html.
    Πες και γνώμη/σχόλιο άμα θες.

  3. Ο/Η profusion λέει:

    Βασικά δεν είναι απόλυτα δική μου, είναι από ένα καρτούν στου Ντίσνευ. Μόνο που έκανα μια πολύ βασική παραλλαγή.

  4. Ο/Η iremi.dynami λέει:

    Η βασική παραλλαγή φαντάζομαι ότι είναι στο τέλος, όπου ο κόσμος δεν καταστρέφεται, όπως ελπίζει ο γέρος μάγος, για να επιβεβαιώσει την αξία του.
    Αυτό είναι που κάνει πολύ καλή την ιστορία, αυτή η παραλλαγή. Η ιστορία είναι παλιά, το ξέρω.

  5. Ο/Η profusion λέει:

    Και ένα άλλο στοιχείο επίσης. Ότι τις δυνάμεις που αναπτύσσονται πλέον μόνο ο νεαρός μαθητευόμενος μάγος μπορεί να χειριστεί, διότι, όπως λέει το κείμενο, η θέλησή του ήταν ατσαλένια και με σεβασμό και θάρρος τις είχε προσεγγίσει…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s