Τον τελευταίο καιρό έγινε λόγος στη blogoσφαιρα περί ομοφοβίας και δυστυχώς για μια ακόμη φορά παρατηρήθηκε το φαινόμενο του να μην είναι δυνατό να εξεταστεί ένα θέμα αντικειμενικά και με σοβαρότητα. Φαίνεται πως τα θέματα αυτά, εν γνώσει ή εν αγνοία των δημιουργών τους, δημιουργούνται απλά και μόνο για να λειτουργήσουν ως πόλος έλξης αναγνωστών και ως πρόκληση χρήσιμης αναταραχής, που θα μεταφραστεί σε υψηλή αναγνωσιμότητα και στην είσοδο του κειμένου στα δημοφιλέστερα του wordpress. Το παρόν κείμενο ποσώς με ενδιαφέρει αν θα έχει συμμετοχή, καθώς μοναδικός μου σκοπός είναι να καταγράψω τις προσωπικές μου σκέψεις περί ομοφοβίας και να πω τα πράγματα όπως τα βλέπω εγώ.
Ας ξεκινήσουμε με μερικά αξιώματα.
Είναι η ελληνική κοινωνία ομοφοβική; Ναι, είναι σε σημαντικό βαθμό αλλά ας σταθούμε λίγο περισσότερο σε αυτό. Η λέξη σημαίνει ότι κάποιος, για κάποιους λόγους, φοβάται τους gay άντρες και γυναίκες. Για μένα είναι μια παράλογη σκέψη, διότι δε νομίζω ότι απειλείται κάτι ουσιαστικό από όλους εκείνους που επιλέγουν να έχουν σεξουαλικό σύντροφο του ίδιου φύλου. Μπορεί να μην ταιριάζει στην αισθητική τους αλλά αυτό δεν είναι κριτήριο γενικότητας.
Είναι η ομοφοβία «καλό πράγμα»; Όχι, εφόσον ενέχει το στοιχείο του φόβου και μπλοκάρει τις ανθρώπινες σχέσεις. Διότι, αν φοβάσαι πως θα σε κάνω ρεζίλι ή ότι θα σε κολλήσω aids, τότε το μόνο που έχω να κάνω είναι να διασκεδάζω με την ημιμάθειά σου και να φτερνίζομαι μπροστά σου για να πανικοβάλεσαι. Εάν η ομοφοβία σου γίνεται αιτία διάκρισης μεταξύ των ανθρώπων, τότε δεν μπορεί να με βρει σύμφωνο.
Τι οδήγησε στην ομοφοβία; Η έμφυτη τάση του ανθρώπου να αντιστέκεται και να φοβάται το διαφορετικό, το οτιδήποτε διαφέρει από την παγιωμένη αντίληψή του για τον κόσμο, καθώς και η παραπληροφόρηση και η ημιμάθεια. Νομίζω πως έναν ομοφυλόφιλο δεν πρέπει κανείς να τον φοβάται περισσότερο από ότι φοβάται τον μέσο άνθρωπο ή, για να το διατυπώσω διαφορετικά, πρέπει να τον φοβάται όσο κι όπως φοβάται τον οποιονδήποτε.
Είναι η ομοφοβία ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα της ελληνικής κοινωνίας; Αναμφίβολα είναι σημαντικό και συχνό αλλά όχι το σημαντικότερο. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει πως πρέπει να το υποτιμούμε και να το υποβιβάζουμε. Οποιοδήποτε ζιζάνιο αν ξερριζώσει κανείς, αποβαίνει προς όφελος του χωραφιού.
Τα πράγματα, όμως, δεν έχουν μια και μόνη όψη αλλά δυστυχώς έτσι παρουσιάζονται. Όπως υπάρχει το δράμα του πουστράκου της γειτονιάς που καρπαζώνεται από τους αυτοαποκαλούμενους «άντρες», χλευάζεται, ειρωνεύεται, απομονώνεται και δυστυχεί μια ολόκληρη ζωή, έτσι υπάρχει και η τάση εκείνων που προσπαθούν να γίνουν σταυροφόροι μιας ανούσιας gay σταυροφορίας. Η διεκδίκηση δικαιωμάτων είναι αναμφίβολα ιερό πράγμα αλλά εγώ προσωπικά δυστυχώς δεν βλέπω τίποτε ουσιαστικό, εκτός από ένα καλοστημένο τηλεοπτικό σόου. Υπάρχουν πολλοί που θεωρούν τη γκετοποίηση ως κοινωνικό αγώνα και τη δημιουργία ενός gay lifestyle ως το μανιφέστο του «αγώνα» τους με το οποίο αν δεν συμφωνείς, αυτόματα τίθεσαι εκτός. Να με συγχωρήσετε αλλά θα προτιμήσω το εκτός από το να «πρέπει» να συναθροίζομαι μόνο σε «σχετικούς» χώρους και να διαβάζω περιοδικά και ιστολόγια που περιορίζονται μόνο στο να δείχνουν άντρες ημίγυμνους. Για την ακρίβεια, τα θεωρώ εξίσου ανούσια όσο και τα περιοδικά των straight που έχουν αναγορεύσει σε είδωλο το κάθε άχρηστο ξέκωλο. Σέβομαι το ότι σε μερικούς αρέσουν αλλά δεν μπορώ να δεχτώ ότι είμαστε ως άνθρωποι μόνο αυτό.
Δεν αντιλέγω ότι είναι ευθύνη των ίδιων των gay η λανθασμένη και διαστρεβλωμένη εικόνα που έχει περάσει στον κόσμο. Αλλά είναι και των straight η ευθύνη του να μην κατανοούν ότι άντρας δεν είναι εκείνος που έχει όρχεις αλλά εκείνος που έχει τιμή. Και σας διαβεβαιώνω πως άντρες με τιμή έχω συναντήσει είτε είναι gay είτε είναι straight. Οι τελευταίοι, επίσης, δεν μπορούν να κατανοήσουν ότι η πουστιά είναι μια σαφώς ευρύτερη έννοια από του τι φύλο βάζει κανείς στο κρεβάτι του. Ομοίως, έχω συναντήσει πολλή πουστιά και στους δύο χώρους. Οι gay, από την άλλη, αγνοούν εσκεμμένα το γεγονός ότι το πρόβλημα της κοινωνίας μας δεν είναι η ομοφοβία αλλά η ανθρωποφοβία γενικότερα, της οποίας η ομοφοβία αποτελεί μια μόνο έκφραση. Για να παταχθεί το ένα πρέπει να παταχθεί το άλλο, απλά αν ξεπεράσουμε τη φοβία προς τον άνθρωπο, γενικότερα, η θεραπεία θα είναι πιο ολιστική και με πιο ευρεία αποτελέσματα. Δεν υπάρχει ουσιαστικά καμία διαφορά ανάμεσα σε έναν άντρα και σε μια γυναίκα που παίρνονται ασύστολα. Εάν ο πρώτος είναι straight θα του δώσουν εύσημα, όμως. Αν είναι gay θα τον στολίσουν με τα ρατσιστικά τους κοσμητικά επίθετα, ενώ τη γυναίκα θα την προσδιορίσουν ως πουτάνα. Οι ίδιοι «κανόνες» που ισχύουν στο σεξ μεταξύ διαφορετικών φύλων, ισχύουν και στην περίπτωση που το φύλο είναι ίδιο: σεβασμός, ανθρωπιά, αξιοπρέπεια.
Οι gay, επίσης, θα πρέπει να κατανοήσουν ότι δεν μπορούν να βάζουν την ταμπέλα του ομοφοβικού αδιακρίτως σε όποιον δεν συμφωνεί με τις επιλογές τους και τους ασκεί κριτική. Περισσότερο ομοφοβικά άτομα από τους ίδιους τους gay δεν υπάρχουν και είναι λογικό, διότι από τη συναναστροφή με τους ομοίους τους παίρνουν κάθε λόγο για να τους φοβούνται. Δεν κρύβω ότι, από την όποια εμπειρία μου, είμαι πιο ομοφοβικός από τον κολλητό μου που είναι straight.
Πιστεύω ότι όλοι μπορούν να διαβιώσουν αξιοπρεπώς, κατανοώντας ότι το ενδιαφέρον με το ανθρώπινο γένος είναι αυτή ακριβώς η ετερογένεια που δεν πρέπει να φοβίζει. Πιστεύω πως κανείς δεν θα πρέπει να ζει κρυμμένος επειδή οι άλλοι δεν του αναγνωρίζουν αυτονόητα δικαιώματα. Πιστεύω πως η ανθρωπιά δεν θα πρέπει να εκχωρείται για κανέναν λόγο και ότι, gay και straight έχουν ο καθένας τις δικές τους ευθύνες. Ας γυρίσουμε να ρίξουμε μια ματιά γύρω μας και ας δούμε τα δεινά της ανθρωποφοβίας.

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

2 responses »

  1. Ο/Η Ανώνυμος λέει:

    συμφωνω απόλυτα με ό,τι γράφεις!! μπράβο!!!

  2. Ο/Η Γ λέει:

    Μου άρεσε αυτό το κείμενο, διότι είδα ηρεμία και λογική και ανθρωπιά.

    Όχι, δε μου αρέσει η ομοφυλία,
    -διότι βλέπω μία αισθητική των gay που με απωθεί, ένα gay lifestyle στο οποίο βλέπω ασχήμια
    -διότι η ομοφυλία προωθείται ως μόδα, μαγκιά, must
    -διότι γνωρίζω πως η ομοφυλία προωθείται από την εξουσία
    -διότι αν είσαι νέος και ομοφοβικός τότε θεωρείσαι οπισθοδρομικός, σκοταδιστής, κλειστόμυαλος.
    Δεν ξέρω εάν η ομοφυλία είναι κάτι φυσιολογικό ή όχι.

    …Όταν ήμουν μικρότερη, ήμουν θετικά διακείμενη προς το θέμα των ομοφυλοφιλων ζευγαριών (εγώ η ίδια ήμουν-είμαι πάντα straight).
    …Αργότερα άλλαξα στάση. Ένιωσα σωστό να υπερασπίσω το παραδοσιακό, το χριστιανικό. Το σύνθημά μου για τις gay parade ήταν «άμα είσαι περήφανος τότε δεν χρειάζεται να το διατυμπανίζεις». <-Είναι το δικό μου σύνθημα για τις "παρελάσεις περηφάνιας" και συμφωνώ ακόμα με αυτό. Όλα αυτά τα κινήματα, όλη αυτή την προβολή από τα επικοινωνιακά μέσα εγώ την βλέπω ως ένα τρίχρονο παιδάκι που χτυπάει το πόδι του με θυμό στο πάτωμα επαναλαμβάνοντας νευριασμένο "είμαι περήφανο, είμαι περήφανο, είμαι περήφανο, είμαι είμαι είμαι".

    Μετά από αυτά που έγραψα φάνηκε για ποιό λόγο μου άρεσε το κείμενο του profusion.
    Αυτό δεν σημαίνει οτι άλλαξα γνώμη και παύω να αντιμετωπίζω το θέμα της ομοφυλίας με αμφιβολία και σκεπτικισμό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s