Σερνόταν τις τελευταίες ημέρες. Με το ζόρι ξυπνούσε το πρωί, οδηγούσε για τη δουλειά μισοκοιμισμένος, πάρκαρε με τα χίλια ζόρια γιατί τα μάτια του δεν είχαν ανοίξει ακόμη καλά αλλά όταν ξεκινούσε να δουλεύει, εντύπωση έκανε σε όλους η ενέργεια που είχε πρωί πρωί, η οποία όμως δεν κρατούσε περισσότερο από μια με δυο ώρες. Μετά, γύριζε πάλι σε εκείνη την κατάσταση, μέχρι που σχόλαγε και γύριζε σπίτι του για να πέσει στο κρεβάτι και να παραδοθεί σε έναν ύπνο που δικαιολογούσε απόλυτα τον τίτλο του «μικρού θανάτου» που του έχει δοθεί.
Δεν κοιμόταν πολλές ώρες συνήθως όμως ήταν σαν νεκρός και όταν σηκωνόταν δεν μπορούσε να συνέλθει.
Δεν κουραζόταν ιδιαίτερα, εδώ και καιρό είχε βγάλει από τη ζωή του τις καταστάσεις που τον κούραζαν, επομένως η υπνηλία του δεν μπορούσε να αποδοθεί σε υπερκόπωση ούτε και στον καιρό με τις ζέστες του, όπως έσπευσαν να πιθανολογήσουν μερικοί. Ο ίδιος πίστευε ότι ο ύπνος αυτός δεν ήταν φυσιολογικός, αφού υπήρχαν μέρες που με μερικά διαλείμματα μόνο κοιμόταν από το πρωί ως το βράδυ και ακόμα και αν βρισκόταν σε δημόσιο χώρο, αρκούσε να ακουμπήσει το κεφάλι του κάπου για να παραδοθεί αμέσως σε έναν ύπνο κωματώδους κατάστασης, σαν να είχε πάρει ισχυρά ηρεμιστικά.
Βαθιά μέσα του πίστευε ότι ο ύπνος εκείνος δεν ήταν παρά η απελπισμένη του προσπάθεια να αποσυρθεί από τον κόσμο και τις σκοτούρες του, να αφήσει απέξω οτιδήποτε τον ενοχλούσε ή τον φόβιζε και να αφεθεί σε ένα πεδίο που ενώ έχει τους δικούς του φόβους και τις δικές του σκοτούρες, μπορούσε να τις αποδώσει σε απλούς εφιάλτες, σε παιχνίδια της φαντασίας του και να ηρεμήσει. Ενώ οι κίνδυνοι από τον έξω κόσμο ήταν υπαρκτοί και δεν μπορούσε να τους αγνοήσει. Ήξερε καλά πως η υπνηλία εκείνη ήταν μια από τις εκδηλώσεις της κατάθλιψής του και μάλιστα αποτελούσε ένα από τα πρόδρομα σημεία της. Έτσι ξεκινούσε πάντα, με ένα ολοένα αυξανόμενο κατέβασμα των διακοπτών αλλά τελείωνε διαφορετικά: με την πλήρη και απόλυτη ενεργοποίησή του τόσο που πλέον δεν θα κοιμόταν παρά ελάχιστα. Και ίσως ο εαυτός του κάτι να ήξερε, για αυτό του δώριζε τον ύπνο εκείνο τον υπερβολικό: για να μαζέψει δυνάμεις για αυτό που θα ερχόταν.

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

6 responses »

  1. Ο/Η taburito λέει:

    εγώ θα το έλεγα άγγιγμα σκιάς

  2. Ο/Η profusion λέει:

    Και όπως πάντα ο ορισμός σας θα ήταν σαφής και περιεκτικός.

  3. Ο/Η taburito λέει:

    ο ορισμός της βιωματικής εμπειρίας κι όχι της γνωσιολογικής

  4. Ο/Η profusion λέει:

    To βιωματικό και να θέλατε να το κρύψετε θα ήταν δύσκολο, αν όχι αδύνατο. Φεγγοβολεί.

  5. Ο/Η Γ λέει:

    Το Σεπτέμβρη που μας πέρασε (μετά τις καλοκαιρινές διακοπές) με έπιασε μια περίοδος που κοιμόμουν πολλές ώρες, ξυπνούσα πάντα αργά. Αναρωτιόμουν γιατί συνέβαινε αυτό! Ένιωθα λες και ήθελε να με προετοιμάσει ο εαυτός μου για κάτι. Τελικά το προαίσθημά μου βγήκε εντελώς σωστό. Ακολούθησε μία συνταρακτική αλλαγή για εμένα. Ακολούθησαν άλλες περίοδοι που δεν κοιμόμουν τόσο πολύ ή περίοδος που κοιμόμουν κάθε βράδυ νωρίς και ξυπνούσα κάθε πρωί από μόνη μου χωρίς ξυπνητήρι πριν τα χαράματα και είχα ζωντάνια όλη την ημέρα.

    Τα συμπεράσματα της δικής μου βιωματικής εμπειρίας συμφωνούν με του

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s