Δεν θυμάμαι ποτέ να μου έχει βγει τόσο ξινή μια πορτοκαλάδα όσο η χθεσινή. Απόγευμα, ζέστη, ένας Πειραιάς στο γνωστό κυκλοφοριακό του έμφραγμα κι εγώ κάπου εκεί στον Ηλεκτρικό να περιμένω το αυτοκίνητο να έρθει να με πάρει, χαζεύοντας τα πλοία που έφευγαν για τα νησιά και ζηλεύοντας όλους εκείνους που βρίσκονταν επάνω τους. Το τηλεφώνημα που ακολούθησε με προειδοποίησε ότι το αμάξι θα καθυστερούσε ακόμη είκοσι λεπτά, λόγω κίνησης στην Ποσειδώνος κι εγώ, που ήδη είχα μουσκέψει τα ρούχα μου, κατευθύνθηκα προς ένα γνωστό μαγαζί με σάντουιτς και καφέδες για να πάρω μια πορτοκαλάδα.
Περιμένοντας στην ουρά είδα ένα μικρό παιδί, πιθανώς όχι μεγαλύτερο από δέκα χρονών, μαυρομάλλικο και λεπτό, με κακόγουστα ρούχα, μάλλον αλλοδαπό ή τσιγγανάκι, να χαζεύει τα σάντουιτς και τα τυροπιτοειδή με κολλημένο το μούτρο του επάνω στο τζάμι της βιτρίνας, ενώ οι πωλήτριες συνοφρυωμένες το αγνοούσαν. Μόλις με είδε με ρώτησε αν θα μπορούσα να του αγοράσω κάτι να φάει. Είχε κιόλας διαλέξει τι ήθελε, μου έδειξε μια μεγάλη χωριάτικη τυρόπιτα. Μάλλον την έδειχνε για ώρα σε πολλούς, γιατί το τζάμι είχε γεμίσει με τα μικρά του δαχτυλικά αποτυπώματα. Η απάντησή μου ήταν στο ίδιο μήκος κύματος με όλων των άλλων : ένα σαφές και κατηγορηματικό «όχι». Ένα «όχι» που με έκανε κομμάτια αμέσως μόλις το ξεστόμισα.
Ναι, ξέρω πολύ καλά τα λογικά επιχειρήματα που πολλοί από εσάς θα σκεφτούν για να δικαιολογήσουν το «όχι» μου. Τα ξέρω γιατί τα σκέφτηκα κι εγώ. Ότι δεν είναι δυνατό να χαρίζουμε πράγματα σε εκείνους που τα ζητιανεύουν επειδή μας κοροϊδεύουν και ότι υποκύπτοντας ουσιαστικά τους δίνουμε κάθε λόγο να συνεχίσουν να το κάνουν. Όμως έχουμε ένα παιδί που μάλλον πεινάει, γιατί δεν ζήτησε λεφτά αλλά κάτι να φάει, μια τυρόπιτα που δεν κόστιζε παραπάνω από ένα ευρώ και κάτι. Και ναι, μπορεί οι ίδιοι του οι γονείς να ενθαρρύνουν τη ζητιανιά, ίσως αλλά δεν μπορώ να μη σκεφτώ ότι, αν δεν υποκύψω εγώ, το παιδί εκείνο, που δεν φταίει σε τίποτα, μπορεί να μείνει νηστικό.
Ένιωσα λοιπόν πως ένα παιδί ίσως έμεινε νηστικό χθες εξαιτίας μου και η σκέψη εκείνη πίκρανε την πορτοκαλάδα που πήρα για να με δροσίσει και όσο την έπινα τόσο πιο διψασμένος ένιωθα γιατί η συνείδησή μου δεν είχε χορτάσει. Κάνοντας μια βόλτα στην Αθήνα, κυρίως με τον Ηλεκτρικό, βλέπουμε κάθε μέρα ένα σωρό κόσμο κάτι να ζητάει. Άλλος έχει βαριά άρρωστο παιδί που πρέπει να χειρουργηθεί, ένας άλλος είναι πρώην τοξικομανής και δεν έχει δουλειά, μια μάνα δεν έχει χρήματα να ταϊσει τα παιδιά της. Ναι, το πιθανότερο είναι πως οι περισσότεροι από αυτούς λένε ψέματα για διαφόρους λόγους και ναι, δεν είναι δυνατό να δίνουμε σε όλους κάθε μέρα. Εάν όμως έστω και ένας από αυτούς έχει ουσιαστική ανάγκη, μένει νηστικός γιατί δεν θέλουμε να πέσουμε θύματα εκμετάλλευσης. Μου έχει τύχει να με διαολοστείλει κάποιος από αυτούς γιατί του φάνηκε λίγο το πενηντάλεπτο, κάποια άλλη κυρία που μέχρι εκείνη την ώρα με γέμιζε με χριστιανικές ευχές με στόλισε κανονικά όταν δεν δέχτηκα να αγοράσω μια εικόνα της Παναγίας και σε όλους μας θα έχουν τύχει ένα σωρό τέτοια. Αλλά ότι υπάρχει κόσμος που πεινάει πραγματικά είναι γεγονός για το οποίο δεν κάνουμε τίποτα.
Όταν αρνήθηκα στον μικρό την τυρόπιτα, έξαφνα μου ήρθε στο νου το μουσικό απόσπασμα που σας παραθέτω. Δεν μου κάνει εντύπωση, μου είναι απόλυτα συνηθισμένο. Εκείνο που δεν μπορούσα να καταλάβω είναι το γιατί μου ήρθε στα αυτιά η συγκεκριμένη μουσική. Εάν ένιωθα θλιμμένος με το όλο σκηνικό, υπάρχουν σαφώς και πιο ελεγειακές μουσικές αλλά εγώ διάλεξα αυτήν ακριβώς. Η εξήγηση σήμερα μου μοιάζει απλή. Δεν θα μπορούσε να υπάρχει πιο ταιριαστή μουσική από αυτό το μινουέτο γιατί πάντοτε το συγκεκριμένο το θεωρούσα ως το πιο δυσοίωνο κομμάτι της συμφωνίας, έναν χορό για ξεπεσμένους αριστοκράτες και παρηκμασμένες κοινωνίες. Για κοινωνίες που τα παιδιά τους πεινάνε και οι χορτασμένοι αδιαφορούν…

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s