Το ιστολόγιό μας φημίζεται για τις μεταφυσικές του ανησυχίες και ως εκ τούτου θα ήταν απορίας άξιον εάν τον ένα αυτό χρόνο δεν μας απασχολούσε η Δημιουργία του Ανθρώπου και μάλιστα του gay ανθρώπου. Για αυτό το λόγο γράφτηκε μια εναλλακτική Γένεση, επικεντρωμένη στη δημιουργία του ανθρώπινου είδους και στα πραγματικά αίτια της φοβερής πτώσης. Η ατάκα, την οποία ξεστομίζει η κυριούλα του βίντεο, θα μπορούσε να είναι μια φράση που θα μπορούσε να φωνάξει οποιοσδήποτε από εμάς έκανε μια ανασκόπηση στην ιστορία του είδους του ανθρώπου μέσα στους αιώνες…

Η Γένεση πάντοτε μου δημιουργούσε πολλά ερωτηματικά, ένα από τα οποία είναι πως και δεν υπάρχει καμία αναφορά στη δημιουργία των gay. Έψαξα πολύ, μίλησα με Σαμάνους της Ασίας, με σοφούς μοναχούς Ζεν στις χιονισμένες κορυφές του Θιβέτ, χώθηκα στα μουσκεμένα δάση του Αμαζονίου να βρω μάγους. Μετά από πολλές περιπλανήσεις, συζητήσεις, αναγνώσεις απαγορευμένων ιερών βιβλίων, κατόρθωσα να ενώσω το παζλ του έπους της Δημιουργίας, να καλύψω τα κενά και να ανακαλύψω το μέγα μυστικό της δημιουργίας των gay, το οποίο και θα μοιραστώ μαζί σας. Ας αφήσουμε την απόκρυφη γνώση να μιλήσει.
Λίγο πριν τη δημιουργία του Αδάμ, ο Θεός έφτιαξε με πηλό ένα ον, χωρίς να είναι κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσίν του. Το πλάσμα εκείνο, ευθύς μόλις έλαβε πνοή ζωής μέσα του, ο Θεός το αγάπησε γιατί ήταν χαρωπό και γέμιζε χαρά τον Παράδεισο με το μπρίο και την τσαχπινιά του. Μέλπω το ονόμασε, γιατί έμελπε από το πρωί ως το βράδυ και η Εδέμ συγκλονιζόταν από τη φωνή και τη σκηνική του παρουσία.
Και είδε ο Θεός ότι η Μέλπω ήταν καλή και αποφάσισε να της φτιάξει ένα άλλο πλάσμα για να αναπαραχθούν και να γεμίσουν τον Παράδεισο. Έτσι, έπλασε την Εύα. Όταν όμως είδε ότι η Μέλπω, αν και άντρας φαινοτυπικά δεν είχε καμία όρεξη να συνευρεθεί με την Εύα, αποφάσισε κι έφτιαξε τον Αδάμ από τον ίδιο πηλό που είχε φτιάξει τη Μέλπω και την Εύα. Όταν ο Αδάμ είδε την Εύα κάπως ρίγησε και ο Θεός ευχαριστήθηκε. Δεν υπολόγισε όμως τη Μέλπω που ρίγησε κι εκείνη, όχι με την Εύα αλλά με τον Αδάμ. Και τότε κάτι μέσα της έγινε λάθος και έτρεξε στους απέραντους κήπους της Εδέμ. Με πολύχρωμα λουλούδια έφτιαξε ένα εκπληκτικό μίνι, έτριψε επάνω της πυγολαμπίδες, να μοιάζουν σαν το γκλίτερ που θα το ανακάλυπταν χιλιάδες αιώνες αργότερα, έβαλε πασχαλίτσες στα αυτιά της για σκουλαρίκια και κοίταξε τον εαυτό της σε ένα από τα ποτάμια του Παραδείσου. Κάτι της έλειπε, δεν ήταν ευχαριστημένη. Τότε, μια ιδέα γεννήθηκε μέσα της, που θα άλλαζε τη μοίρα των ανθρώπων για πάντα. Πήγε πέρα, σε κάτι απομακρυσμένους θάμνους και παραφύλαξε. Το φίδι, ο όφις ο αρχαίος, είχε απλώσει την αρίδα του και λιαζότανε. Η Μέλπω, σύρθηκε πίσω από τους θάμνους, το βούτηξε και πριν προλάβουν οι Άγγελοι του Κυρίου να δουν το παραμικρό, είχε φτιάξει ένα ζευγάρι ωραιότατες γόβες. Έτσι, σαν λατέρνα, έβαλε δυο άνθη μπουρνελιάς στα αυτιά της και εμφανίστηκε στον Αδάμ.
Οι Γραφές σε αυτό το σημείο διαφωνούν. Άλλες λένε ότι πάρθηκαν κρυφά από την Εύα άλλες πάλι ισχυρίζονται ότι ο Αδάμ ήταν τότε που πέταξε το μηλαράκι στο λαιμό του, πιθανώς στραβοκαταπίνοντας, έτσι άμαθος που ήταν στο κλαρίνο. Ίσως πάλι γιατί το μόριο της Μέλπως δεν είχε ωριμάσει ακόμα και είχε τη γεύση πηλού.
Ο πατέρας – Όφις όμως, έμαθε τα καθέκαστα από κάτι κουτσομπόλες κουρούνες που πετούσαν και αποφάσισε να εκδικηθεί. Εδώ συνέβη η άλλη μεγάλη παρεξήγηση, καθώς οι κουρούνες από ψηλά νόμισαν πως ήταν η Εύα γιατί η Μέλπω έτσι που είχε ντυθεί της έμοιαζε πάρα πολύ. Και τότε ήταν που συνέβη το δυσάρεστο γεγονός της εξαπάτησης της Εύας από τον Όφι, με επακόλουθο την πτώση των ανθρώπων. Ο Αδάμ θα έτρωγε πικρό ψωμί, η Εύα με πόνους θα γεννούσε τα παιδιά της. Επειδή όμως ο Θεούλης βλέπει τα πάντα κι επειδή δεν ήθελε να αποκαλυφθεί η πουστιά της Μέλπως και τη γιουχάρει ολόκληρη η Δημιουργία, την πήρε ιδιαιτέρως και της ανακοίνωσε την τιμωρία της κεκλεισμένων των θυρών.
» Όπως μόνος σου κατέληξες να μείνεις στον Παράδεισο, έτσι μόνος σου θα είσαι και στη Γη. Πάντα θα τρέχεις πίσω από έναν Αδάμ που δεν θα σε θέλει, πάντα θα ελπίζεις ότι δυο γόβες και ένα ρούχο θα τον κάνουν να σε προσέξει αλλά πάντα μόνος σου θα μένεις στο τέλος, ακόμα και αν πρόσκαιρα σου δείχνει πως σε θέλει. Και, όπως τάραξες με την πουστιά σου την ηρεμία του Παραδείσου, έτσι θα κάνεις και τις πουστιές σου στη Γη και, εξαιτίας τους, κανείς δεν θα σε θέλει, κανείς δεν θα σε δέχεται. Όμως, επειδή είσαι φτιαγμένος από τον ίδιο πηλό με τον Αδάμ και την Εύα και μοιράζεστε τα ίδια πάθη, εγώ θα σώσω κι εσένα, όταν έρθει ο καιρός και πληρώσεις τις δυο αυτές γόβες αρκετά. Όταν μάθεις πως η αγάπη κατακτιέται με αυτό που σε όλους έδωσα μέσα στα σωθικά σας να χτυπάει» της είπε και η Μέλπω έφυγε από τον Παράδεισο…

 

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s