Η ημέρα έτσι όπως είχε ξεκινήσει τους είχε κοροϊδέψει όλους, κάνοντάς τους να πιστεύουν ότι είναι καλοκαίρι. Πολλοί είχαν γελαστεί τόσο που φόρεσαν ένα ελαφρύ μπουφάν φεύγοντας τα χαράματα από το σπίτι, ενώ κάποιοι άλλοι είχαν ζητήσει ζεστό καφέ από την καντίνα μόνο και μόνο για να τον αλλάξουν με φραπέ λίγη ώρα μετά. Κανείς δεν μπορούσε να συγκεντρωθεί στη δουλειά του γιατί σκεφτόταν πως την ίδια εκείνη ώρα κάποιοι άλλοι βρίσκονταν στις παραλίες και χαίρονταν τη θάλασσα και τον Ήλιο.
Δεν είχε πάει καν δώδεκα η ώρα, όταν η αντηλιά που έπεφτε μέσα στα γραφεία τους, άρχισε σιγά σιγά να σκοτεινιάζει. Κοιτάζοντας έξω τον ουρανό, είδαν εκείνα τα υπέροχα λευκά, τεράστια σύννεφα, εκείνα που μοιάζουν με τόνους από μπαμπάκι να κάνουν το μπλε του ουρανού όλο και λιγότερο μέχρι, λίγο πριν το μεσημέρι, που το γαλανό εκείνο είχε γίνει γκρι και μαύρο, καθώς ο Ήλιος είχε κρυφτεί πίσω από το πυκνό τους πέπλο. Ήταν την ώρα εκείνη που, λίγο μετά από τη σιωπή που απλώθηκε, άνοιξαν οι πύλες του ουρανού και ένας ορυμαγδός από τη βροχή που βομβάρδιζε τα πάντα, τους έκανε να μιλάνε ο ένας στον άλλο φωναχτά για να ακουστούν. Γιατί είχε μέσα του οργή μεγάλη ο ουρανός και ξεσπούσε στη γη τη γυναίκα του με βία κι εκείνη, ανήμπορη να αντιδράσει, δεχόταν τη μανία του βαθιά στα σπλάχνα της όπως πάντα.
Ο φίλος μας σχόλασε. Τον κράτησαν λίγο παραπάνω στη δουλειά, γιατί φοβούνταν να τον αφήσουν να φύγει με τέτοια νεροποντή. Όμως εκείνος ήταν βιαστικός, είχε ένα χρέος να εκπληρώσει και τούτη ήταν η κατάλληλη στιγμή. Έφυγε βιαστικά τελικά, προσπάθησε να περπατήσει στο πάρκινγκ αλλά νερό γέμισε τα παπούτσια του μέχρι μέσα, την ίδια ώρα που άλλοι γύρω του κρατούσαν τις δερμάτινες τσάντες τους στο κεφάλι για να μη βραχούν. Έβαλε τους υαλοκαθαριστήρες στη μέγιστη ταχύτητα και μέσα από στενά που παράκαμπταν τις μποτιλιαρισμένες λεωφόρους, οδήγησε μακριά. Αργά πήγαινε, γιατί η βροχή ήταν τόσο δυνατή που δεν έβλεπε μπροστά του, όμως δεν πέρασε πολλή ώρα και έφτασε στο ξέφωτο εκείνο. Παράτησε το σακάκι του μέσα στο αμάξι, κλείδωσε και κινήθηκε προς το μονοπάτι εκείνο που οδηγούσε στη θάλασσα. Όση ώρα κατέβαινε βρεχόταν από τα κλαδιά των πεύκων που έσταζαν πάνω του αλύπητα μαζί με τη βροχή και ο δυνατός άνεμος που είχε σηκωθεί έφερνε στη μύτη του την ερεθιστική εκείνη μυρωδιά των πευκοβελόνων. Το νερό που κυλούσε στην κατηφόρα και παράσερνε κάθε λογής σκουπιδάκια συνέχισε να μπαίνει μες στα παπούτσια του αλλά ο φίλος μας δεν είχε μυαλό να ασχοληθεί με τόσο ασήμαντα πράγματα.
Περπάτησε αρκετά, μούσκεμα ως το κόκκαλο, προχώρησε λίγο περισσότερο και τελικά έφτασε στο σημείο που ήθελε, ανακουφισμένος που δεν είχε σταματήσει η βροχή. Ήταν σε μια στροφή που το μονοπάτι περνούσε από έναν ψηλό βράχο, τον ψηλότερο από όλους τους άλλους, σχηματίζοντας κάτι σαν φυσική εξέδρα ή βεράντα, όπως την έλεγε εκείνος. Μπροστά του απλωνόταν η μεγάλη θάλασσα, εκνευρισμένη, οργισμένη σαν τον ουρανό, με το σκοτεινό μπλε και μαύρο της χρώμα. Τα τεράστια κύματά της, που δέρνονταν αλύπητα από τη βροχή, χτυπούσαν με πάταγο πάνω στον ψηλό εκείνο βράχο και βομβάρδιζαν το φίλο μας με σταγονίδια. Έκανε τόσο θόρυβο που ούτε τη σκέψη του δεν μπορούσε να ακούσει, για αυτό έκανε μεγάλη προσπάθεια. Έβγαλε τα γυαλιά του που έσταζαν σαν τις στέγες των σπιτιών που είχε αφήσει πίσω του και ανέπνευσε βαθιά τον αέρα εκείνο τον υγρό και αλμυρό μαζί. Έστειλε τη σκέψη του πίσω σε όλα όσα είχε ζητήσει και είδε πως τα περισσότερα από αυτά δεν είχαν συμβεί, ενώ κάποια άλλα τον είχαν συναντήσει διαφορετικά από ότι θα ήθελε. Άνοιξε τότε τα χέρια και φώναξε δυνατά, τόσο που η φωνή του ακούστηκε πάνω από τον πάταγο : ¨Σε ευχαριστώ για όλα!¨
Και ήταν στο Θεό που απευθυνόταν εκείνη η ευχαριστία αλλά το γιατί επέλεξε εκείνη ειδικά τη στιγμή, ίσως ποτέ να μην το μάθουμε…

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s