Έχει μια ανυπέρβλητη μαγεία αυτή η γιορτή. Δεν θα μείνω και δεν θα αναλύσω τους συμβολισμούς της. Μου αρέσει αυτή η γλυκιά μελαγχολία που επικρατεί παντού, έστω και αν ξέρεις πως είναι πρόσκαιρη. Εάν σήμερα πενθείς, το Σάββατο τη νύχτα θα γιορτάσεις με χαρά, χωρίς αυτό το προβλεπόμενο να σου στερεί τίποτα από το συναίσθημα. Μου αρέσει που, μόλις ξεκινήσει η περιφορά του Επιταφίου, καφετέριες και λοιπά στέκια κλείνουν τη μουσική. Μου αρέσει που βλέπω μαυροφορεμένες γιαγιάδες να βουρκώνουν επάνω στον επιτάφιο. Ο κάθε άνθρωπος στο πρόσωπο του Χριστού και στο μαρτύριό Του, βλέπει τις δικές του θλίψεις και βάσανα και είναι για τον εαυτό του και για ολόκληρο τον κόσμο που κλαίει. Ας μη βιαστεί κανείς να κρίνει αυτή την πίστη, έστω και αν τη βρίσκει παιδαριώδη. Χρειαζόμαστε και απλούς ανθρώπους, ίσως μάλιστα να τους έχουμε πολύ περισσότερη ανάγκη από τους έξυπνους. Μου αρέσει να ακολουθώ την περιφορά αλλά δεν μου αρέσει να μιλάω ή να χασκογελάω. Θέλει σοβαρότητα αυτή η γιορτή ειδικά.
Έχω ένα τάμα, που το κρατώ χρόνια τώρα, περισσότερο από μια δεκαετία. Κάθε Μεγάλη Παρασκευή πηγαίνω σε όλους τους Επιταφίους. Δεν θυμάμαι για ποιό λόγο έγινε αυτό το τάμα, σημασία έχει ότι μόνο όταν ήμουν στρατιώτης δεν το τήρησα – και μου στοίχησε πολύ τότε. Στην αρχή, δεν μπόρεσα να μην αποφύγω την τακτική του κυρατσαριού. Πήγαινα και έβλεπα ποιός Επιτάφιος ήταν ωραιότερα στολισμένος. Αργότερα, κατάλαβα ότι αυτό δεν έχει καμία σημασία. Είχα δει έναν να έχει πανάκριβες ορχιδέες επάνω του και άλλον ένα που ήταν στολισμένος με λουλούδια που είχαν μαζέψει από το βουνό. Σας πληροφορώ ότι ο δεύτερος μου φάνηκε πολύ ωραιότερος.
Τέτοια ημέρα συνηθίζουμε ως οικογένεια να μην κάνουμε τίποτα. Ο πατέρας μου εδώ και χρόνια μας αποτρέπει από το να εργαστούμε, πέραν εκείνων των εργασιών που είναι απολύτως απαραίτητες. Ούτε και η μάνα μου μαγειρεύει ενώ κανείς μας δεν ξυρίζεται και δεν κάνει μπάνιο. Μπορεί κανείς να το βρει χαζό όλο αυτό ή πρόληψη αλλά δεν πειράζει. Για μένα είναι πολύ γλυκό και θα είναι μια ευχάριστη ανάμνηση στο μέλλον. Κι εγώ ο ίδιος, αν κάνω οικογένεια, θα ακολουθήσω την ίδια παράδοση.
Το φετινό Πάσχα μας, θα έχει ανάμεικτα συναισθήματα. Περιμένουμε να πεθάνει ένα αγαπητό άτομο του ευρύτερου συγγενικού κύκλου και είμαστε όλοι αρκετά μουδιασμένοι. Για αυτό είπαμε 6 – 7 οικογένειες να γιορτάσουμε μαζί την Κυριακή. Ματαιότητα; Ίσως… αλλά αυτό θα κάνουμε και ας το κρίνει κανείς όπως θέλει.
Επειδή γράφοντας σήμερα παρενέβην την οικογενειακή παράδοση, είναι καλύτερα να σταματήσω εδώ. Θέλω να ευχηθώ σε όλους σας, είτε είστε χριστιανοί είτε δεν είστε, Καλή Ανάσταση, όποια έννοια και αν της δίνετε.

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s