Σκέψεις σκόρπιες, χωρίς ειρμό, χωρίς καμία λογική ακολουθία, μέσα σε ένα βαγόνι από το Μαρούσι στον Πειραιά…

Καλά, πως τα καταφέρνουν όλοι αυτοί και κοιτάζουν σε διαφορετικές πλευρές; Τέσσερα σημεία έχει ο ορίζοντας αλλά ακόμα και οι γωνίες που τα κοιτάζουν διαφέρουν, ώστε κανείς τους, ούτε δυο από αυτούς να μην κοιτάζουν στο ίδιο σημείο και από την ίδια γωνία. Τόσο πολύ δεν θέλουν να διασταυρώνονται οι ματιές τους;
Γιατί κανείς τους δεν χαμογελάει; Θα μου πεις, γιατί, χαμογελάς εσύ μήπως; Και καλά, μερικοί πηγαίνουν σε δουλειές, άλλοι ίσως σε κανέναν γιατρό. Δεν μπορεί όμως, κάποιοι θα κατεβαίνουν για βόλτα, για να συναντήσουν τους φίλους, τη σχέση τους, αγαπημένα τους πρόσωπα. Κι όμως, πάω στοίχημα ότι εκείνοι είναι με το περισσότερο άδειο βλέμμα.
Θα προλάβω άραγε να κάνω τις δουλειές μου εγώ; Θέλω να ξεμπερδεύω μια ώρα αρχύτερα. Όχι, τελικά δεν θα κάνω περίπατο να χαζέψω, δεν έχω χρόνο. Χρόνο έχω όμως.
Φέτος το καλοκαίρι δεν θα πάω διακοπές. Δεν έχω χρήματα. Μπορώ να κάνω μερικές ελεεινές οικονομίες αλλά ακόμα και για αυτό βαριέμαι.
Τώρα αυτός θεωρεί ότι έκανε μεγάλη μαγκιά που κράτησε ανοιχτές τις πόρτες, ενώ έκλειναν, μόνο και μόνο για να φιλήσει τη γκόμενα που έφευγε; Αυτές τις εκφράσεις διαφημισμένης αγάπης είναι που απεγχθάνομαι.
Συγγνώμη, το ξέρω ότι είμαι σκληρός αλλά απλά δεν σε πιστεύω ότι το παιδί σου έχει καρκίνο και χρειάζεσαι λεφτά για την εγχείρηση. Για αυτό θα σου δώσω ό,τι έχω ευχαρίστηση: τίποτα.
Κάνει βρωμοζέστη και η ατμόσφαιρα είναι αποπνικτική. Αλλά δεν θα βγάλω το μπουφάν για να μη δουν όλοι ότι είμαι χοντρός. Αυτή τη μάχη πάω να δώσω στον Πειραιά: να την πείσω ότι είμαι χοντρός. Κάποια στιγμή, δε μπορεί, θα σκίσει τα πτυχία της και θα το παραδεχτεί. Προς το παρόν μου λέει ότι είναι μόνο μέσα στο μυαλό μου και προσπαθεί να με πείσει να φάω χωρίς να κάνω εμετό μετά.
Περνάω φάση πανσεξουαλισμού. Θα μπορούσα να τους πάρω όλους και όλες μέσα στο βαγόνι. Με την εξαίρεση μερικών γέρων και γριών, φυσικά. Όλοι οι άλλοι είναι υποψήφιοι και εξίσου χάλια. Αλλά αυτή τη στιγμή θα τους έπαιρνα. Μη σου πω και άνετα κιόλας.
Αν παρατηρήσω την αρχιτεκτονική των κτιρίων κατεβαίνοντας από τα βόρεια προάστεια προς το κέντρο, καταλαβαίνω και τη διαφορά στα οικονομικά. Αν κοιτάξω επίσης τους ανθρώπους που ανεβοκατεβαίνουν στους σταθμούς, διαπιστώνω επίσης ότι το κάθε προάστειο έχει και το δικό του τύπο ανθρώπων, αν δεχτούμε φυσικά ότι δεν είναι απλά περαστικοί όλοι αυτοί.
Βλέπω το πρόσωπό μου στο τζάμι. Είμαι υπερβολικά άσπρος, σαν το γάλα. Αλλά είμαι και πανέμορφος. Δεν το πιστεύω πόσο! Με χαζεύω και δεν το πιστεύω ότι είμαι τόσο ωραίος. Και καλά κάνω, δηλαδή, γιατί αυτό που βλέπω αποκλείεται να είναι η αλήθεια. Μάλλον είναι αυτό που θα ήθελα να έβλεπα εγώ πιο πολύ και ύστερα οι άλλοι. Αει στο καλό. Μελαγχόλησα. Ήταν ωραίος εκείνος που φαινόταν μέσα από το τζάμι τόσο που δεν ήθελα να πάρω τα μάτια μου από πάνω του. Ήμουν εγώ αλλά και δεν ήμουν.
Αν είχα δύναμη στα χέρια μου, θα ήταν δύναμη καταστροφής. Θα έκανα τον κόσμο να με φοβάται και να με σέβεται.
Αν είχα στα χέρια μου δύναμη, θα ήταν δύναμη θεραπείας. Όλοι θα έρχονταν κοντά μου και θα λυτρώνονταν.
Δεν θέλω να ακούω από κανέναν πως με αγαπάει. Εάν φτάσει να κάνει λέξεις το συναίσθημα, πάει να πει ότι το εκλογίκευσε. Δεν θέλω να με αγαπάει εκλογικευμένα. Εγώ τόσο κόσμο αγαπώ αλλά δεν το έχω πει. Και δεν μετανιώνω για αυτό, γιατί αντί να το λέω, το δείχνω.
Ο κολλητός μου λέει ότι δεν χωνεύω ούτε τα άντερά μου. Πιστεύει ότι είμαι μισάνθρωπος. Λάθος κάνει, όλους τους αγαπώ και όλους θα μπορούσα να τους βοηθήσω. Απλά θέλω την ησυχία μου.
Έχω τόσες εξετάσεις να δώσω, τόσα σεμινάρια να παρακολουθήσω και τόσες ομιλίες να κάνω. Vanitas vanitatis et omnia vanitas.
Όταν το τρένο περνάει μέσα από τα αρχαία στο Θησείο, νιώθω ότι είμαι μέσα σε μηχανή του χρόνου. Τόσος μόχθος μόνο και μόνο για να περνάει ένα τρένο ανάμεσα.
Μόλις τελειώσω τις δουλειές μου, να κάνω σεξ ή να πάω για καφέ; Ας πάω για καφέ καλύτερα.
Πάντως όσο το τρένο πλησιάζει προς τη θάλασσα, σου ανοίγει η διάθεση. Έστω και αν δεν είναι ο ορισμός της θάλασσας το νερό εκείνο που βρέχει τον Πειραιά.
Οι θάλασσες είναι τέλειες και μέσα σε αυτές είμαι μεγαλωμένος. Γιατί, άραγε η καρδιά μου ζητάει τα βουνά αυτή τη φορά;
Όχι, δεν θα σηκωθώ για να καθίσει κανένας, όσο ηλικιωμένος κι αν είναι. Και την ίδια σκέψη κάνουν όλοι από ότι βλέπω. Βαριέμαι να πηγαίνω κόντρα στο ρεύμα.
Θέλω να πάω σε έναν φωτογράφο και να με τραβήξει μερικές ασπρόμαυρες φωτογραφίες. Και ας κάνει όσο ρετούς πρέπει.
Εκείνοι οι δύο απέναντι μου σπάνε τα νεύρα. Σχολιάζουν όλο τον κόσμο. Τους βλέπω, πιάνω μερικές σκόρπιες κουβέντες τους. Λες και αυτοί είναι καλύτεροι.
Ανοίγει ο καιρός και από ότι βλέπω, τα μπρατσάκια αρχίζουν και βγαίνουν έξω. Εγώ ξανά δεν θα τα βγάλω…
Τώρα, αυτή η κοπελιά, γιατί μοιάζει τόσο θλιμμένη; Και πως να μην είναι, άλλωστε; Από το ringtone του κινητού της το καταλαβαίνεις. Ακούς εκεί twist in my sobriety…

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

5 responses »

  1. Ο/Η drinking_vinyl λέει:

    Μελαγχολικό, παραλληρηματικό, οργιαστικό, εξομολογητικό..μακράν το πιό βαθύ «ποστ» που έχω καταφέρει να διαβάσω ποτέ.
    Α ρε Μιχάλη..

  2. Ο/Η profusion λέει:

    Το «α, ρε Μιχάλη», πως να το εκλάβω; 😉

  3. Ο/Η alma de silencio λέει:

    Το να εκφράζεις με λέξεις αυτό που νιώθεις δεν είναι εκλογίκευση αλλά δύναμη,που λίγοι κατέχουν. Το να κρύβουμε τα συναισθήματα μας πίσω από την μάσκα της εκλογίκευσης είναι απλά δειλία….

  4. Ο/Η silia λέει:

    «… Εγώ τόσο κόσμο αγαπώ αλλά δεν το έχω πει. Και δεν μετανιώνω για αυτό, γιατί αντί να το λέω, το δείχνω….»
    ———————————————————-
    Χρειάζεται και να το λες … Πίστεψέ με , χρειάζεται .
    Υπέροχος … Είσαι υπέροχος .

  5. Ο/Η profusion λέει:

    Σίλια, με κάνετε και κοκκινίζω. Ωστόσο σας ευχαριστώ πολύ.
    Άλμα, καιρό είχα να σας δω, τόσο που νόμιζα πως με ξεχάσατε…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s