«Απάθεια» δεν είναι η πιο σωστή λέξη που μπορεί να περιγράψει το συγκεκριμένο συναίσθημα, διότι δεν είναι ακριβώς ότι δεν σε νοιάζει τι γίνεται γύρω σου. Το ευχάριστο σε ευχαριστεί και το δυσάρεστο σε δυσαρεστεί αλλά με μια χροιά κάπως αόριστη και οπωσδήποτε όχι συγκεκριμένη. Είναι λες και υπάρχει μια ασπίδα γύρω σου που σε αφήνει μόνο να προσλάβεις την αίσθηση των πραγμάτων αλλά όχι σε ολοκληρωμένο βαθμό ή τουλάχιστον όχι έτσι όπως οι πολλοί την αντιλαμβάνονται ως ολοκληρωμένη. Μοιάζεις σαν να νοιάζεσαι όσο κανείς άλλος και ταυτόχρονα σχεδόν να αδιαφορείς. Είναι σαν να θέλεις να πάρεις επάνω σου όλο τον πόνο των ανθρώπων αλλά από την άλλη να γνωρίζεις ότι αυτό δεν είναι δικό σου πρόβλημα και πρέπει να μείνεις μακριά από αυτό.
Είναι πιθανό ότι αυτή η κατάσταση θα ονομαστεί «αμφιθυμία» από την Επιστήμη και μάλλον αυτή θα έχει δίκιο γιατί σε αυτή την περίπτωση και σε νοιάζει και δεν σε νοιάζει το πως θα το ονομάσει κανείς ή εάν θα το θεωρήσει φυσιολογικό ή παθολογικό. Η Επιστήμη, κατά τη γνώμη μου, κάνει ένα μεγάλο λάθος σε τέτοιες περιπτώσεις και αυτό το λέω μετά λόγου γνώσης: εκ των προτέρων το χαρακτηρίζει ως παθολογικό και προσπαθεί απλά να στο αποδείξει και επιμένει μέχρι να το χωνέψεις. Αν δεν το κάνεις, σε θεωρεί ως μια περίπτωση που δεν μπορεί να θεραπευτεί, γιατί εσύ δεν το θέλεις. Το ενδεχόμενο η προσέγγισή της να μην είναι η σωστότερη, σπάνια έως καθόλου το λαμβάνει υπόψη της.
Πως να μπορεί, άραγε, να ερμηνευθεί από την Επιστήμη η αίσθηση που έχεις ότι την ίδια στιγμή είσαι και βαθιά μέσα στην ουσία των πραγμάτων αλλά και ότι αγνοείς σχεδόν τα πάντα; Ότι νιώθεις όλου του κόσμου τον πόνο αλλά και ότι είναι λες και έχεις μια ασπίδα γύρω σου και τίποτα δεν μπορεί να τη διαπεράσει; Πως μπορεί να κατανοήσει η Επιστήμη και η Λογική ότι νιώθεις πως είσαι στο μεταίχμιο δυο κόσμων, τον ένα από τους οποίους δεν τον γνωρίζεις αλλά σε έλκει σαν το μαγνήτη;
Ίσως η πραγματική αίσθηση της θεραπείας είναι να νιώσεις πρώτα τον πόνο του άλλου. Να τον πάρεις επάνω σου, να τον κάνεις δικό σου ακόμα και αν δεν σε αφορά. Και όταν έχεις κατανοήσει τη φύση του οποιουδήποτε πόνου, να προσπαθήσεις να θεραπεύσεις εκείνον που βρίσκεται πιο κοντά στις δυνατότητές σου. Ίσως να μπορείς να δώσεις θεραπεία στη μοναξιά, ίσως σε μια πονεμένη πλάτη ή σε έναν απελπισμένο άνθρωπο. Δεν είναι απαραίτητο πως θα χρειαστείς εξειδικευμένες γνώσεις ιατρικής ή ψυχολογίας. Μερικές φορές και μόνο η αίσθηση της προσφοράς σε βοήθεια λειτουργεί παρηγορητικά και μετά ο Θεός θα κάνει αυτό που πρέπει.
Γιατί δεν έχετε ανάγκη εμένα να σας περιγράψω πόσος πόνος υπάρχει γύρω μας. Τον βλέπετε και τον ζείτε καθημερινά αλλά μόνο η παρατήρησή του δεν αρκεί. Είναι στο χέρι μας να κάνουμε περισσότερα πράγματα, ξεκινώντας από τους εαυτούς μας τους ίδιους και προχωρώντας στη συνέχεια σε ολοένα και πιο διευρυμένους κύκλους, από την οικογένεια, τους φίλους και τους συγγενείς, μέχρι ένας Θεός ξέρει που. Το ερώτημα είναι, πόσο μακριά είμαστε διατεθειμένοι να φτάσουμε;

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

3 responses »

  1. Ο/Η Νάρκισσος λέει:

    Ίσως είναι αφελές, αλλά προσωπικά πιστεύω ότι οι αλλαγές στο μικροεπίπεδο μπορούν να κάνουν τη διαφορά στο σύνολο.

    Αν αναλογιστούμε όλοι τις στοιχειώδεις ευθύνες μας ως άνθρωποι, και κάνουμε τη θεωρητική σκέψη πράξη, έστω και μέχρι εκεί που φτάνουν οι περιορισμένες δυνάμεις καθενός, μπορεί να καταφέρουμε να κάνουμε αυτόν τον κόσμο λίγο καλύτερο.

  2. Ο/Η GordonGR λέει:

    Δὲν εἶναι μόνο ἡ διάθεσί μας, εἶναι καὶ ἡ δυνατότητά μας. Γιατὶ, ἡ ἀλήθεια εἶναι πὼς ἀπόλυτα ὑγιὴς ἄνθρωπος δὲν ὑπάρχει (ὅποια ἔννοια καὶ νὰ δίνῃ ἡ Ψυχιατρικὴ στὸν ὅρο). Πάντως αὐτὸ ποὺ περιγράφεις ἐγὼ θὰ τὸ χαρακτήριζα ἀπάθεια, καὶ δὲν ξέρω ἂν εἶναι καλό :-S Τέλος πάντων, καλὰ νά ‘μαστε, ὅσο μποροῦμε…

  3. Ο/Η profusion λέει:

    Νάρκισσε, κι εγώ της ίδιας άποψης είμαι.
    Γόρδωνα, δεν ξέρω αν μπορώ να το ορίσω ως απάθεια. Είναι μια περίεργη κατάσταση σίγουρα που κάποιος όρος θα την περιγράφει. 😉

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s