Μπορεί η κατακράτηση υγρών να έχει αυξηθεί κατακόρυφα, μπορεί το φαγητό ακόμη να προκαλεί ρουκετοειδείς εμέτους, μπορεί να ξέρεις καλά ότι η υγεία σου πια κινδυνεύει αλλά το χειρότερο από όλα είναι ότι νιώθεις άχρηστος. Γιατί δεν μπορείς να ανταποκριθείς σε μια από τις πλέον στοιχειώδεις κι ενστικτώδεις ανάγκες σου – εκείνη της τροφής. Ακόμη κι ένα μωρό ξέρει καλά πως να φάει και πότε να φάει. Αντίθετα εσύ, πρέπει να περνάς μία ώρα με διαπραγματεύσεις στην Διαιτολόγο σου, σχετικά με το εάν θα φας μία ή δύο κρέμες για μεσημεριανό. Εκείνη θέλει δύο, εσύ θέλεις μία.
Επίσης, πρέπει να αντιδράς αρνητικά όταν όλοι σου λένε πως έχεις αδυνατίσει και πως το πρόβλημά σου δεν είναι αντικειμενικό αλλά οφείλεται στην υποκειμενική σου ματιά. Δεν είσαι παχύς αλλά έτσι νομίζεις και φαντάζεσαι δύο πράγματα: είτε ότι σε κοροϊδεύουν για να σου δώσουν κουράγιο είτε ότι έχουν προβλήματα όρασης. Γιατί τα μάτια σου βλέπουν ότι απέχεις πολύ από εκείνο που ονειρευόσουν για σένα, από εκείνο που πριν λίγο καιρό ήσουν. Και, σαν την ανάμνηση ενός χαμένου Παραδείσου, πιστεύεις πως όλα σου τα προβλήματα θα λυθούν όταν γίνεις εκείνο που ήσουν κάποτε. Αλλά και τότε, στον χαμένο σου Παράδεισο, δεν ήσουν ευχαριστημένος…
Η νευρική ανορεξία λανθασμένα πιστεύεται από τον πολύ κόσμο ότι είναι μια διαταραχή που αφορά μόνο στην πρόσληψη τροφής και στην εξωτερική σου εικόνα. Τα αίτιά της είναι βαθύτερα και οι λόγοι της πρέπει αλλού να αναζητηθούν, για αυτό και μια ισορροπημένη διατροφή από μόνη της δεν μπορεί να κάνει σχεδόν τίποτα. Επιβάλλεται μια συνολική θεώρηση των πραγμάτων και η αντιμετώπιση του κακού οφείλει να γίνεται στη ρίζα του και όχι να αφαιρούνται απλά τα παρακλάδια της. Διαφορετικά εσύ που ολόκληρη τη ζωή σου προσπαθούσες και προσπαθείς να ελευθερωθείς από τα όποια δεσμά σου, καταλήγεις να είσαι αιχμάλωτος και φυλακισμένος στο πιάτο σου. Καταλήγεις να βλέπεις φωτογραφίες ανθρώπων στο internet και να σου γίνεται έμμονη ιδέα το ότι πρέπει να αποκτήσεις το κορμί που έχουν οι αθλητές, τα μοντέλα και κάθε άλλος φουσκωτός ή γραμμωμένος άνθρωπος. Καταλήγεις να μην πηγαίνεις για μπάνιο στη θάλασσα με τους φίλους σου, βρίσκοντας ένα σωρό ανόητες δικαιολογίες. Φτάνεις στο σημείο να ντρέπεσαι να απολαύσεις τον έρωτα με τον άνθρωπό σου γιατί διστάζεις να είσαι γυμνός μπροστά του. Δεν φοράς μπλουζάκια το καλοκαίρι αλλά προτιμάς να σκάσεις από τη ζέστη μέσα στα πουκάμισα που κρύβουν τα «πάχη» σου καλύτερα. Σταματάς ακόμα και από το σπίτι σου να βγαίνεις κι όταν αναγκαστείς να πας κάπου δεν βγάζεις καν το μπουφάν σου, για να μη δουν το πόσο «παχύς» είσαι. Και άλλα πολλά που στα αυτιά σας ίσως ακούγονται ανόητα αλλά εάν τα ζήσει κανείς κατανοεί τι είδους ζωή ζει εκείνος που πάσχει από νευρική ανορεξία.
Δεν έγραψα αυτή τη σειρά των μικρών κειμένων για να ικετεύσω για τη συμπάθεια κανενός ή για να αυξήσω την αναγνωσιμότητά μου. Δεν τα μοιράστηκα μαζί σας αυτά τα λίγα για να τραβήξω την προσοχή. Αλλά τα έγραψα γιατί έτσι φεύγουν οι Δαίμονες. Σε εμένα τουλάχιστον. Αυτή τη στιγμή ζω τον αγώνα μου να ξεπεραστεί αυτό το εμπόδιο. Άλλες φορές μοιάζει σαν μικρό πετραδάκι στη μέση του δρόμου που κάνεις μια μικρή κίνηση με το πόδι σου και το προσπερνάς και άλλες είναι σαν θεόρατο βουνό που δεν μπορείς να σκαρφαλώσεις. Ανάλογα τη διάθεσή μου, θα εξακολουθήσω να ασχολούμαι με την ανορεξία μέσα από τα κείμενά μου. Άλλες φορές με χιούμορ και άλλες με απελπισία. Το συναίσθημα δεν πρέπει να καταπιέζεται. Ούτε και το συγκεκριμένο τραγούδι είναι άσχετο με το θέμα. Ο καθένας άλλωστε στην τέχνη, στην όποια τέχνη, της δίνει τη δική του σημασία και τις δικές της ερμηνείες.
Η ανορεξία με έκανε να συνειδητοποιήσω για μια ακόμη φορά ότι είναι καλό να ασχολούμαστε με ζητήματα που δεν αφορούν μόνο στον έρωτα, στα γαμήσια που έχουμε κάνει, στη συμπεριφορά των gay, στην πλάκα με τους φίλους μας και στις σκέψεις μας. Αλλά, μαζί με όλα αυτά, στον κόσμο υπάρχουν ένα σωρό προβλήματα που λίγοι θέλουμε να τα σκεφτούμε φευγαλέα, πόσο μάλλον να ασχοληθούμε μαζί τους «Ως έκαστος κατά διάνοιαν έχει». Ο profusion όμως και το διαδικτυακό του σπίτι, από εδώ και πέρα, θα ασχολείται μαζί τους με την όποια γνώση κι εμπειρία έχει.

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

One response »

  1. Ο/Η GordonGR λέει:

    Καλέ μου profusion, εἶναι πολὺ μεγάλο πρᾶγμα νὰ παραδέχεσαι αὐτὰ ποὺ δὲν πᾶνε καλὰ στὴ ζωή σου καὶ νὰ προσπαθῇς νὰ τὰ ἀντιμετωπίσῃς. Γι’ αὐτὸ σοῦ λέω ἕνα μεγάλο μπράβο. Τὸ ἀξίζεις! Ὅσο γιὰ τὴν ἀνορεξία, μπόρα εἶναι καὶ θὰ περάσῃ. Ἄλλωστε, ὅλα συνήθως τὰ φανερὰ προβλήματα προσπαθοῦν νὰ μᾶς δείξουν ὅτι ὑπάρχει ἕνα μεγαλύτερο ποὺ ζητάει νὰ λυθῇ. Μόνο ἐσὺ τὸ ξέρεις αὐτό, καὶ στὸ δικό σου χέρι εἶναι νὰ βρῇς τὴ δύναμι νὰ τὸ λύσῃς. Ὅλα θὰ πᾶνε καλά:)

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s