Εγώ. Παιδιά, σας κάλεσα εσπευσμένα να πάμε για καφέ σήμερα, διότι αντιμετωπίζω ένα τεράστιο πρόβλημα, ψυχολογικής φύσεως, το οποίο, επιστρατεύοντας ολόκληρη την επιστημονική μου γνώση θα μπορούσα να το ορίσω ως «ψυχομπούκωμα».
Φίλη. Δεν θυμάμαι κανέναν τέτοιο ορισμό. «Ψυχομπούκωμα» είναι το να έχεις φάει ένα σωρό ψύχα από το ψωμί και έχεις φουσκώσει; Πάλι τον κώλο σου έφαγες; Ε, πάρε σοδίτσα.
Εγώ. Ψυχολογικής φύσεως είπα μωρή Μπαμπινιώτα!
Φίλος. Ααα, δηλαδή έφαγες ένα καρβέλι ψωμί και τώρα έχεις τύψεις επειδή είσαι και σε δίαιτα ε;
Εγώ. Βασικά έχω τύψεις γιατί είστε ηλίθιοι και συνεχίζω να σας κάνω παρέα. Το πρόβλημα είναι πως δεν με χωράει ο τόπος εδώ και καιρό, πως αλλιώς να το πω, όπως λέει το τραγούδι «έγινε ο κόσμος μια σταλιά και πια δεν με χωράε黨
Φίλη. Αααχ, ξέρω πως είναι αυτό. Τον τελευταίο καιρό το έχω πάθει κι εγώ, για αυτό και αργώ να έρθω στη δουλειά στην ώρα μου. Διότι η ψυχολογία μου μπλοκάρει το βιολογικό μου ρολόι ασυνείδητα και δεν ξυπνάω.
Εγώ. Εχμ, αν κρίνω από το γεγονός ότι μονίμως αργείς να έρθεις στη δουλειά, η εξήγηση μου φαίνεται πως είναι πολύ πιο απλή. Ότι είσαι μουλάρα, δηλαδή.
Φίλος. Ωραία, δεν σε χωράει ο κόσμος, το πιστοποιεί και ο Πουλόπουλος αυτό. Τι σκέφτεσαι να κάνεις, δηλαδή;
Εγώ. Να, θέλω να πάω ένα ταξίδι για λίγες ημέρες. Το ένα πρόβλημα είναι ότι δεν μπορώ να αποφασίσω που να πάω.
Φίλη. Γιατί δεν πας μια Αυστραλία;
Εγώ. Ναι…το δεύτερο πρόβλημα είναι ότι δεν έχω λεφτά.
Φίλος. Ωραία, να τα πάρουμε ένα ένα τα προβλήματα. Ας ξεκινήσουμε με το που να πάμε.
Εγώ. Μάλιστα. Το να πάω μόνος μου δεν παίζει από ότι βλέπω. Τέλοσπαντων, άντε και πάμε μαζί. Που να πάμε;
Φίλη. Γιατί δεν πάμε μια Πράγα;
Εγώ. Δεν είναι κακή ιδέα. Να περπατάμε στη γέφυρα του Καρόλου, να πάμε να δούμε την εκκλησία με τα οστά…
Φίλος. Σιγά μην πάμε να δούμε τις κοκκάλες! Πάμε Νέα Υόρκη;
Εγώ. Απαπαπα…καταρχήν  όλο τρομοκρατικά χτυπήματα γίνονται εκεί. Χτυπάει η πόρτα του δωματίου, ανοίγεις, βλέπεις τον ασιάτη υπάλληλο με ένα φάκελο και σου λέει «για τσεκ δι ενβελοπ μιστερ», τον ανοίγεις εσύ που νομίζεις πως είναι από τη μαμά σου και γεμίζεις Άνθρακα.
Φίλος. Άντε καλέ. Να πάμε Νέα Υόρκη, να περπατήσω στη Φιφθ Αβενιου, που σιχάθηκε η ψυχή μου πιά εκείνη τη Γρηγορίου Λαμπράκη!
Εγώ. Σιγά και τι έχει η Φιφθ Αβενιου δηλαδή; Παντού ουρανοξύστες δεξιά και αριστερά. Σκέψου πόσα κλιματιστικά έχουν τόσοι όροφοι που στάζουν νερά και θέλεις ομπρέλα. Σαν να βρέχει είναι!
Φίλη. Καλά, μπορούμε να καθίσουμε στο Σεντραλ Παρκ και να κάνουμε πικ νικ.
Εγώ. Όλο στο φαγητό έχεις το μυαλό σου μωρή! Σιγά μην καθίσω να κάνω πικ νικ για να με κουτσουλήσουν τα βρωμόπουλα.
Φίλος. Και δεν πάμε Τόκυο; Είναι πολύ φουτουριστική πόλη.
Εγώ. Χμ, δεν είναι άσχημη ιδέα αν και θα πιαστεί ο κώλος μας τόσες ώρες στο αεροπλάνο.
Φίλη. Δεν υπάρχει άλλος τρόπος να πάμε;
Εγώ. Ναι, αμέ. Πάμε μέχρι τη Μόσχα με το ίμπιζα, από ‘κει παίρνουμε τον υπερσιβηρικό σιδηρόδρομο, φτάνουμε Κίνα και από ΄κει παίρνουμε το πλοίο και περνάμε απέναντι. Σε μια βδομάδα θα έχουμε φτάσει.
Φίλος. Τελείωσε, θα πάμε είτε Νέα Υόρκη είτε Τόκυο. Το επόμενο πρόβλημα τώρα, που θα βρούμε τα λεφτά.
Εγώ. Μωρε, πες ότι κάνουμε οικονομία, φορτώνουμε και τις κάρτες και όλα καλά. Το πρόβλημα είναι όμως πως θα γίνει να πάρουμε άδεια ταυτόχρονα και οι τρεις.
Φίλη. Μπορεί να πάρετε εσείς οι δύο κανονική άδεια και εγώ αναρρωτική. Θα πούμε ότι έχω μητρορραγία και θα πάρω άδεια, σιγά το δύσκολο.
Φίλος. Ναι αλλά για μητρορραγία άντε να πάρεις δυο τρεις μέρες, παραπάνω δεν γίνεται.
Εγώ. Γιατί δεν κάνεις μια ολική υστερεκτομή; Εκεί θα πάρεις μήνα σίγουρα.
Φίλη. Άντε καλέ που θα σφαχτώ εγώ για να πάρω άδεια. Μπορούμε να πάμε νύχτα στο χειρουργείο, να ξεσφίξουμε λίγο τις βίδες που κρατούν τον προβολέα στο ταβάνι και όταν θα πάμε να κάνουμε επέμβαση θα μας έρθει στο κεφάλι και να σου η αναρρωτική. Και θα μας πληρώσουν και το εργατικό ατύχημα και θα πάρουμε και αναρρωτική.
Εγώ. Εκτός του ότι θα πρέπει να έχουμε ικανότητες τύπου Μαγκάιβερ για να πετύχουμε έναν τέτοιο συγχρονισμό, το φαντάζεσαι να πάρουμε αναρρωτική και να μάθουν ότι εμείς τρέχαμε στα ταξίδια ενώ θα έπρεπε να είμαστε σπίτια μας;
Φίλη. Μπορούμε να πούμε ότι πάθαμε αμνησία βρε!
Εγώ. Ναι καλέ, θα πούμε το εξής δηλαδή. «Αχ δεν ξέρουμε τι έγινε, εμείς πήραμε το λεωφορείο για το σπίτι μας. Τώρα πως έγινε και φτάσαμε Τόκυο, δεν θυμόμαστε!»
Φίλος. Κατάλαβα. Ούτε μέχρι τα Κιούρκα δεν θα πάμε.
Φίλη. Πάντως αν θέλετε, έχω φίλους εκεί. Μπορούν να μας φιλοξενήσουν.

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

8 responses »

  1. Ο/Η GordonGR λέει:

    Οἱ καπνοί, βλέπω, ποὺ ἀναδύονται ἀπὸ τὸν ὑπερβολικὰ ἐργαζόμενο ἐγκέφαλο πυκνώνουν… Προσοχή. Ὁ ὑπολογιστὴς ποὺ ὀνομάζουμε φυσικὴ ὓπαρξι (ἤτοι τὸ σῶμα μας), δὲν κάνει ἐπανεκκίνησι, μόνο ἐκκίνησι καὶ τερματισμὸ (ἅπαξ). Παρεμπιπτόντως, σὲ μιὰ παρόμοια κατάστασι εἶμαι κι ἐγώ… τὰ ἄστρα φταῖνε.

  2. Ο/Η profusion λέει:

    Nα σου πω, μιας και κάνουμε και οι δυο μας σήματα καπνού με τον εγκέφαλό μας, δεν πάμε διακοπές;;

  3. Ο/Η Δηιάνειρα λέει:

    ωραία ανάρτηση..υπομονή..και εγώ το έχω συχνό αυτό το «ψυχομπούκωμα» 😦

  4. Ο/Η GordonGR λέει:

    Pas d’argent, ἀγαπητὲ Profusion. Παρὰ γιόκ, no money, no honey… Ὁπότε σκάσε καὶ δούλευε χιχιχι.

  5. Ο/Η profusion λέει:

    Δηιάνειρα, κάτι πήρε το μάτι μου στο ιστολόγιό σας για εξωτερικό όμως εε; ;)
    Γόρδωνα, υπομονή. Σκέφτομαι σοβαρά να βγω στο κλαρί, οπότε αν το κάνω τελικά θα σας μαζέψω όλους τους αναγνώστες μου και θα σας πάρω μαζί μου διακοπές. Αφιλοκερδώς βέβαια…

  6. Ο/Η GordonGR λέει:

    Χαχαχχαχαχαχαχαχα! Κάτι μοῦ θυμίζει αὐτό :ΡΡ

  7. Ο/Η profusion λέει:

    Τι σου θυμίζει; Το έχω υποσχεθεί ξανά; Διόλου απίθανο, δεδομένου ότι το σκέφτομαι σοβαρά τον τελευταίο καιρό το κλαρί…

  8. Ο/Η alma de silencio λέει:

    Δεν έχει καλά και σίγουρα λεφτά άσε που πεθαίνεις στο κρύο!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s