Χθες σημειώθηκε ένας σεισμούλης στα νότια της Πελοποννήσου, οπότε κουνηθήκαμε όλοι μια χαρά αν και, ως γνωστόν, έχουμε νιώσει και καλύτερες δονήσεις. Εμείς και η Σάσα από το Dolce Vita. Εμένα με πιάνει μια χαρακτηριστική αναισθησία στους σεισμούς αλλά υπάρχουν και μερικοί συνάνθρωποί μας που φοβούνται απλώς και μερικοί άλλοι που φέρνουν την καταστροφή. Πιθανώς οι περισσότεροι που σχετίζονται με εμένα να είναι ολίγον περισσότερο λάτρεις του Αρμαγεδδώνα, δεδομένου ότι σεισμοί και καταποντισμοί είναι το καλύτερό τους. Πιστεύω ότι βαθιά μέσα τους γουστάρουν ίσως γιατί ο σεισμός είναι κάτι που τους βγάζει από τη μονοτονία της ζωής αλλά μάλλον αρκετοί από αυτούς είναι απλά παρανοϊκοί όσο κι εγώ. Για αυτό, σας μάζεψα μερικά best of από τα χθεσινά γεγονότα. Πάμε να ρίξουμε μια ματιά…
Τον πρώτο σεισμό δεν τον κατάλαβα, η Γεωργία όμως καθόταν στον καναπέ με την τσιγάρα στο χέρι, όταν άρχισε να αναφωνεί «κουνιέμαι, κουνιέμαι!». Εγώ σαν γνήσιος wanna be ξανθός, στην αρχή νόμιζα απλά ότι είχε ένα deja vu από αυτά που θα ζούσε το βράδυ. Ήταν και του Βαλεντίνου, βλέπεις. Σύντομα όμως λύθηκε η παρεξήγηση οπότε εγώ, με απόλυτη φυσικότητα διαψεύδω τη φήμη περί σεισμού, απλά και μόνο διότι τα βιδωτά φώτα στο γραφείο δεν κουνιούνται! Λίγο αργότερα, όταν είδα ασθενείς να τρέχουν σαν τους τρελούς με τους ορούς και τους ουροσυλλέκτες στο χέρι, καθώς και όταν διαπίστωσα τις κόντρες που έβαζαν με τα αναπηρικά καροτσάκια και τα φορεία στους διαδρόμους, τότε κατάλαβα ότι μάλλον όλοι κουνήθηκαν, εκτός από εμένα. Πάντως τι σου είναι ο φόβος ρε παιδιά… θυμάμαι μια γριά στο ορθοπαιδικό που, τηρώντας τη ρήση περί πεσίματος και χεσίματος, έπεσε κι έσπασε λεκάνη, γοφούς και κάτι άλλο που δεν θυμάμαι. Αυτή η γιαγιάκα, λοιπόν, ήταν κατάκοιτη και χρειάζονταν δυο γεροδεμένοι τραυματιοφορείς για να την κάνουν βόλτα. Με το που κάνει το σεισμό, λοιπόν, βουτάει στο ένα χέρι τον ουροσυλλέκτη και στον άλλο το ποτήρι με τη μασέλα και γίνεται η κόρη του ανέμου, ξαδέρφη του Κεντέρη!
Φεύγω από τη δουλειά, κατευθύνομαι προς το σπίτι, όταν χτυπάει το κινητό. Είναι η φίλη μου η Ιωάννα, γνωστή για το θάρρος της. «Έλα, να σου πω, επειδή έχουμε μια διαφωνία με τον άντρα μου, που είναι πιο ασφαλές να κάτσουμε, κάτω από την κάσα ή κάτω από κανένα τραπέζι;» Της απαντάω «τραπέζι» απλά για να την ξεφορτωθώ αλλά εκείνη έχει άλλη γνώμη, οπότε συμφωνώ και της λέω να κάτσουν κάτω από την κάσα. Μετά από μισή ώρα με ξαναπαίρνει τηλέφωνο να με ρωτήσει αν μπορούν να πάνε κάτω από το τραπέζι, γιατί βαρέθηκε να κάθεται όρθια τόση ώρα. Στο μεταξύ έχει γίνει και ο μετασεισμός, οπότε της απαντώ για πλάκα να καθίσουν εκεί που κάθονται. «Ναι ρε συ αλλά βαρέθηκα, πιάστηκα και όρθια, τι να κάνω;» Της απαντώ να κάνουν σεξ στα όρθια, το περίφημο κασάτο και της κλείνω το τηλέφωνο στη μούρη.
Φτάνω στο σπίτι επιτέλους και βλέπω τη γειτονιά επί ποδός. Ξέρετε, καρέκλες στους δρόμους, τραπεζάκια και αχνιστός καφές. Ραδιοφωνάκια στη διαπασών, συνδεδεμένα με ειδήσεις, μια θείτσα δίπλα να πλέκει, μια άλλη μουλάρα να βάφει τα νύχια της, σκηνές μεγαλείου. Ελληνικού μεγαλείου. Ο διάλογος που ακολουθεί, μεταφέρει σχετικά πιστά τα λεγόμενα των θειάδων.
Α. Άντε καλέ που ήταν μόνο 6,5. Επίτηδες το λένε για να μην τρομάξουν τον κόσμο. Ήταν τουλάχιστον 7,5 μη σου πω κι 8!
Β. Καλά λες. Αν ήταν μόνο 6,5 γιατί ο Δήμαρχος έβγαλε στο δρόμο όλα τα οχήματα; Έχει κλείσει η πλατεία σου λέει, για να είναι σε ετοιμότητα. Άκουσα πως περιμένουν και μεγαλύτερο ακόμα.
Εγώ. Μαλακίες. Από πλατεία ήρθα και δεν έχει οχήματα του Δήμου, μην λέτε βλακείες, ένας απλός σεισμός ήταν.
Γ. Καλέ, τι απλός σεισμός λες, επιστήμονας άνθρωπος! Εδώ μια φοντανιέρα που είχα επάνω στο σερβάν, από κρύσταλλο, δώρο της ξαδέρφης μου από το Σικάγο, τότε που είχε έρθει για την κηδεία του θείου του Μήτσου που έπεσε από το τρακτέρ στις ελιές και τον πάτησε, θυμόσαστε καθόλου;
Εγώ. Στο θέμα μας πλιζ….
Γ. Ναι. Η φοντανιέρα που λες χόρευε πεντοζάλη επάνω στο σερβάν, στον αέρα την έπιασα να μην πέσει και μου σπάσει.
Εγώ. Κι αυτό σημαίνει πως ήταν 7 ρίχτερ; Μπας και ήταν 7 βαθμούς της κλίμακας fontaniera;
Δ. Καλά, κορόιδευε εσύ αλλά όλα αυτά τα λέει στην Αποκάλυψη. Σου λέει είναι σημάδια ότι έρχεται ο Αντίχριστος, μέσα από σεισμούς, καταποντισμούς και φωτιές θα έρθει. Είδατε που όλα έγιναν. Πότε ήταν που βυθίστηκαν εκείνα τα νησιά; Και το καλοκαίρι δεν καιγόταν όλη η Ελλάδα; Να και ο σεισμός τώρα.
Α. Φως φανάρι κορίτσια! Όπως τα λέει η Αποκάλυψη είναι! Αλλά χάθηκε ο κόσμος να γινόταν πρωί; Θα χάσουμε την Τατιάνα τώρα.
Β. Α, όχι πρωί, είχα βάλει τηγάνι να κάνω μουσακά και θα μου χάλαγαν οι πατάτες. Καλύτερα που τον έκανε τώρα, έχουμε καιρό μέχρι να αρχίσει η Τατιάνα.
Γ. Καλέ, εμένα η τηλεόραση έχει μεγάλο καλώδιο, θα τη βγάλουμε έξω αν είναι να τη δούμε. Αλλά να έρθει μαζί μου μέσα στο σπίτι μια απο εσάς κορίτσια, γιατί φοβάμαι κιόλας.
Δ. Δεν πας εσύ Α. μου, γιατί εμένα η κόρη μου είναι έγκυος και αν πάθω εγώ κάτι, ποιός θα της φυλάει τα παιδιά; Εσύ τα μεγάλωσες τα εγγόνια σου.
Α. Κι επειδή τα μεγάλωσα; Τουλάχιστον εσύ αν πεθάνεις, δεν θα σε θυμάται καθόλου το εγγόνι σου μόλις μεγαλώσει, ενώ το δικό μου θα κλαίει και θα φωνάζει «ζαζά…ζαζά»
Άφησα τα κοράσσια να σουρελιαστθούν όσο θέλουν και μπήκα σπίτι μου, για να πέσω σε μια υψηλού επιπέδου ανάλυση της επικαιρότητας, μεταξύ του πατέρα και του παππού μου.
Πατέρας. Εμ βέβαια, αφού δεν λειτουργεί τίποτα σε αυτό το κράτος. Καμία αντισεισμική προστασία, καμία μέριμνα.
Παππούς. Πήγα τις προάλλες σε μια δημόσια υπηρεσία και κανείς δεν μου έδωσε σημασία Κώστα μου. Όλοι βολεμένοι ΄κει μέσα και σε γράφουν κανονικά. Και, μη νομίζεις και οι σεισμολόγοι δημόσιοι υπάλληλοι είναι. Αν κάνει σεισμό στις 14.55 σου λέει ας ασχοληθεί ο άλλος που πιάνει βάρδια στις 15.00. Κι όταν έρθει ο άλλος, σου λέει ας ασχολιόταν ο πρωινός, τώρα είναι μεσημέρι, είμαι και φαγωμένος και νυστάζω. Άστα να παν στο διάολο, ο Θεός θέλει και ζούμε σε αυτή τη χώρα.
Μητέρα. Μιχάλη δε στέλνεις ένα sms στον αριθμό που δείχνει η τηλεόραση; Κερδίζεις μια έγχρωμη τηλεόραση 19 ιντσών λέει.
Εγώ. Τέσσερις έχουμε, μια για τον καθένα, που θα τη βάλεις την άλλη;
Πατέρας. Αλήθεια, στη δουλειά σου έχετε σχέδιο εκκένωσης σε περίπτωση φυσικών καταστροφών; Αλλά, τι ρωτάω; Εδώ πρώτοι εσείς θα το βάλετε στα πόδια. Τίποτα δε λειτουργεί σε αυτή τη χώρα.

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

4 responses »

  1. Ο/Η deodonus λέει:

    Τραγικό…

  2. Ο/Η profusion λέει:

    Ε, μην είσθε τόσο αυστηρός κι εσείς. Πλάκα έχει 😉

  3. Ο/Η manitaritoubounou λέει:

    Με τίτλο: Πρόβλεψη για σεισμό 6 Ρίχτερ!!!
    είχα ποστ πριν το σεισμο στη διευθυνση:
    http://manitaritoubounou.wordpress.com/2008/02/11/problepsi-seismwn-1/

    Μακάρι να σταματήσουμε εδώ, αλλά δεν το βλέπω. Η διέγερση του ελλαδικού τόξου είναι στα όλα της…

  4. Ο/Η profusion λέει:

    Εγώ πάντως πολύ τον πάω τον Βαρώτσο κι ας έχει ακούσει τα σχολιανά του…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s