bored_frustrated_pink-41.gif

Ίσως να είναι η ίωση που με ταλαιπωρεί ίσως να είναι η γενικότερη κόπωση αυτής της περιόδου αλλά αισθάνομαι ότι δεν υπάρχει τίποτα για το οποίο να μπορώ να γράψω. Λες και κάθε ζήτημα να είναι τακτοποιημένο μέσα μου, σαν να μην υπάρχει τίποτα που να με απασχολεί αλλά όλα να είναι μια χαρά απαντημένα και όλες οι απορίες λυμένες.
Για έναν άνθρωπο όπως εγώ, που είμαι συνηθισμένος να προβληματίζομαι με το καθετί και ησυχία να μη βρίσκω πουθενά αλλά να θέλω να είμαι διαρκώς σε σωματική και πνευματική εγρήγορση, αυτό είναι η πραγματική ασθένεια και όχι η ίωση.
Υπάρχει όμως και κάτι ακόμα που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως παθολογικό σε εμένα. Το κόλλημά μου με μερικές σκέψεις. Γιατί δεν είναι ένα συνηθισμένο κόλλημα. Μπορώ να μείνω ώρες ή και μέρες και να μη σκέφτομαι τίποτε άλλο εκτός από αυτό και όλα τα υπόλοιπα να γίνονται μεν σωστά αλλά μηχανικά. Η εικόνα που στέλνω στους άλλους σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ενός ανθρώπου που σχεδόν βρίσκεται ανάμεσα σε δύο κόσμους. Είναι μεν σε αυτόν αλλά είναι και κάπου αλλού. Κάπου διάβαζα ότι μια τέτοια εντυπωσιακή αναφορά υπάρχει για τον Σωκράτη. Φυσικά και δεν με συγκρίνω με τον κολοσσό της φιλοσοφίας, απλά οι περιγραφές που διάβασα μοιάζουν πολύ με την περίπτωσή μου, έστω και που δεν είμαι φιλόσοφος.
Μου ήταν πάντα δύσκολο να εξηγήσω στον κολλητό μου, που έχει υπάρξει μάρτυρας αυτής της κατάστασης αρκετές φορές, το τι ακριβώς συμβαίνει εκείνη τη στιγμή. Θα προσπαθήσω να την εξηγήσω σε εσάς κι ελπίζω να με καταλάβετε λίγο περισσότερο από εκείνον. Ξαφνικά, λοιπόν, είναι λες και ο Νους να αρχίζει να αποσύρεται από αυτό το επίπεδο και ολόκληρος ο εαυτός στρέφεται προς τα μέσα. Τότε οι διάφορες σκέψεις αρχίζουν να «πετάνε» τριγύρω, σαν ένα τεράστιο σμήνος από πετούμενα, που το καθένα από αυτά, η κάθε σκέψη δηλαδή, έρχεται κοντά μου, ξεδιπλώνεται και φεύγει, για να δώσει τη θέση της στο επόμενο πετούμενο – σκέψη. Αυτή η διαδικασία, δεδομένου ότι το σμήνος είναι μεγάλο, μπορεί να κρατήσει από ώρες έως και μέρες και είναι κοπιαστική γιατί ολόκληρος ο εαυτός έχει συγκεντρωθεί σε αυτή τη διαδικασία. Υπόψην, δεν γίνεται επεξεργασία των σκέψεων αλλά απλή παράθεσή τους αν και η επεξεργασία πιστεύω ότι ίσως γίνεται σε μη συνειδητό επίπεδο. Λάβετε υπόψη σας επίσης ότι ολόκληρη αυτή τη σκηνή την «βλέπω» μπροστά μου.
Δεν συμβαίνει συχνά αυτό αλλά δεν μπορώ να σας πω τη συχνότητα. Μια φορά το εξάμηνο; Το χρόνο; Ειλικρινά δεν έχω παρατηρήσει. Το μέγιστο πάντως που θυμάμαι να έχει κρατήσει είναι μια εβδομάδα και δεν συνδυάζεται με κάτι που να με απασχολεί εκείνη την περίοδο. Για να σας βοηθήσω λίγο περισσότερο να καταλάβετε πως νιώθω, θα χρειαστεί να σας αναφέρω ότι αυτή η διαδικασία μου μοιάζει λίγο με την ανασυγκρότηση του δίσκου του υπολογιστή. Είναι λες και έρχονται στην επιφάνεια όλες οι έως τότε σκέψεις, ιδέες, απόψεις που έχω, με τη μορφή ενός σμήνους πουλιών που από μακριά μοιάζει με σύννεφο που βουίζει. Και έρχονται στην επιφάνεια προκειμένου να συνδυαστούν μεταξύ τους, να αφαιρεθούν κάποιες από αυτές, άλλες να ενωθούν μιας και είναι παρόμοιες, οι ελαττωματικές να διορθωθούν και να οδηγήσουν στην αποδοχή ορισμένων και στην απόρριψη κάποιων άλλων. Το αποτέλεσμα αυτής της διαδικασίας είναι να εμφανιστώ πιο σίγουρος για τις απόψεις μου και η σκέψη μου να έχει μια λογική, συγκεκριμένη για μένα. Σαν να επανέλαβα ένα μάθημα, με σκοπό να επιβεβαιώσω ότι το γνωρίζω, αφαιρώντας τις άχρηστες ή μη λειτουργικές του πλευρές και εμπλουτίζοντάς το με όλα τα νεότερα δεδομένα του θέματος που διαπραγματεύεται.
Τώρα θα μου πει κανείς ότι ασχολούμαι με πράγματα που ίσως και να είναι υπερβολικά ή τουλάχιστον μη συνηθισμένα. Μπορεί και να έχει δίκιο, πάντως αυτό δεν με εμποδίζει από το να ζω τη ζωή μου στον τόπο και στον αιώνα που μου ορίστηκε και να είμαι μέσα σε όλα όσα με ενδιαφέρουν. Δεν ξέρω εάν πολλοί ή λίγοι άνθρωποι βιώνουν παρόμοιες εμπειρίες και δεν τους ξεχωρίζω από τις εμπειρίες τους αυτές. Ξέρω όμως ότι, παρά τα αντίθετα φαινόμενα, υπάρχουν ακόμα πολλοί άνθρωποι που σκέφτονται, μακριά από τα τηλεοπτικά παράθυρα, τις εκπομπές και την προβολή γενικότερα.

Advertisements

About profusion

a man of respect, a man of honour.

7 responses »

  1. Ο/Η GordonGR λέει:

    Διαβάζοντας τὸ κείμενο, ἡ πρώτη μου σκέψι ἦταν νὰ σὲ ρωτήσω ἂν ἐπεξεργάζεσαι τὶς σκέψεις παράλληλα, γιατὶ ἐγὼ τὸ κάνω. Λ.χ. μιὰ φορὰ (καὶ μὴν γελάσετε παρακαλῶ!), ἀνασχεδίασα στὸ μυαλό μου τὴν συντακτικὴ πρᾶξι τοῦ ’74 καὶ τὸ ψήφισμα τῆς Βουλῆς σχετικὰ μὲ τὴ διαδικασία συζήτησης τοῦ σχεδίου συντάγματος, καὶ ἔβγαλα ἕναν πιὸ ἀποτελεσματικὸ τρόπο· ἔκτοτε τὸ σκέπτομαι πολὺ συχνὰ ὅταν χάνωμαι καὶ τὸ τελειοποιῶ λίγο-λίγο· οκ, εἶναι καὶ τὸ εἶδος τῶν σπουδῶν μου ποὺ μὲ ἐπηρεάζει). Ἀλλὰ αὐτὸ τὸ ἀπάντησες.

    Ἡ δεύτερή μου σκέψι ἦταν ὅτι αὐτὸ δὲν συμβαίνει μόνο σ’ ἐσένα. Ὑπάρχει πλῆθος ἀνθρώπων ποὺ λειτουργοῦν ἔτσι, κι αὐτοὶ συνήθως κρύβονται πίσω ἀπὸ τὴν ἐτικέτα τοῦ «διανοούμενου». Ἕνας φίλος μου, ὅταν τοῦ θίγω τέτοια θέματα, μοῦ λέει ὅτι παίρνω «δασκαλίστικο» ὕφος. Δὲν μὲ πειράζει ἡ μομφή, μὲ πειράζει ὅμως τὸ γεγονὸς ὅτι, χανόμενος στὶς σκέψεις μου, συνήθως δὲν κάνω τίποτε ἄλλο σωστά, ἐν ἀντιθέσει μ’ ἐσένα ποὺ τὰ καταφέρνεις.

    Κι αὐτὸ μᾶς πάει λογικὰ στὴν τρίτη σκέψι. Ἀφοῦ κατ’ αὐτὸ τὸν τρόπο ταξινομοῦνται οἱ σκέψεις σου, κι ἀφοῦ αὐτὴ ἡ διαδικασία δὲν σὲ παρεμποδίζει (ἀπ’ ὅτι κατάλαβα, δηλαδὴ) νὰ ζήσῃς κανονικὰ τὴ ζωή σου (νὰ ἀνταποκριθῇς στὶς ὑποχρεώσεις σου καί, ἐνδεχομένως, ἐδῶ θέλω διευκρίνισι, νὰ περνᾷς καλά), τότε ποιό εἶναι τὸ πρόβλημα; Γιατί σὲ ἀπασχολεῖ; Θέλω νὰ πῶ, «παραξενιὲς» ἔχουμε ὅλοι, ἀλλὰ ἐφ’ ὅσον αὐτὲς δὲν μᾶς δημιουργοῦν προβλήματα, τότε γιατὶ νὰ μᾶς προβληματίζουν;

  2. Ο/Η profusion λέει:

    Ναι, επεξεργάζομαι παράλληλα τις σκέψεις. Δεν θα δεχόμουν ποτέ την ταμπέλα του διανοούμενου, για πολλούς και διαφόρους λόγους. Το παραπάνω φαινόμενο δεν είναι πως με απασχολεί, απλά το αναφέρω. Το έχω αποδεχτεί, πολύ περισσότερο εφόσον δεν μου προκαλεί καμία δυσλειτουργία… 😉

  3. Ο/Η deodonus λέει:

    Και εγώ έτσι λειτουργώ, αγαπητέ. Και νομίζω ότι σχεδόν όλοι οι σκεπτόμενοι άνθρωποι κατά καιρούς καθαρίζουν και ανασυγκροτούν τον «σκληρό» του. Συνήθως, όταν συμβαίνει αυτό, βρίσκομαι σε φάση πλήρους σύχγησης και το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να κοιτάω το ταβάνι για κάνα-δυο μέρες. Μετά βγαίνω έξω, ξενυχτάω, τα σπάω και ισιώνω. Καλό είναι πάντως, μπαίνουν τα πράγματα στην θέση τους.

  4. Ο/Η Equilibrium λέει:

    Εγώ πάλι, μη γελάσετε, αλλά νομίζω ότι αυτή την ανασυγκρότηση την κάνω στον ύπνο μου. Ονειρευόμενος. Στο ύπνο μου έχω «δει» πολλές από τις λύσεις σε προβλήματα/ζητήματα που με απασχολούσαν που σαν ξύπνησα και τις εφάρμοσε φάνηκε να δουλεύουν. Μη με κοροϊδέψετε όμως εεε! φλκ!

  5. Ο/Η alma de silencio λέει:

    Εγώ πάλι ψάχνω τον τρόπο για την ανασυγκρότηση της ζωής μου , την γαλήνη και την ισορροπία. Αν ξέρει κανείς που είναι το κλειδί που οδηγεί στη χώρα του Ποτέ να μου το πει γιατί πολύ ψάξιμο αλλά αποτέλεσμα μηδέν.

  6. Ο/Η profusion λέει:

    Alma de silencio, φοβάμαι ότι σε αυτό δεν μπορώ να σε βοηθήσω, καθόσον αυτό που για εμένα είναι λειτουργικό προς αυτή την κατεύθυνση, για εσένα μπορεί να μην είναι…σε μερικά πράγματα κανείς οφείλει να είναι μόνος του.

  7. Ο/Η alma de silencio λέει:

    Profusion το ξέρω ότι αυτό το μονοπάτι πρέπει να το διαβούμε μόνοι μας. Η έκλιση μου ήταν περισσότερο ρητορική.
    Δεν διαβάζω forums και τα σχετικά πόσο μάλλον να γράψω. Απλά πολλά από αυτά που διάβασα μέσα στην ιστοσελίδα σου μου άρεσαν,γιατί δεν είναι απλά λέξεις αλλά αισθήματα και μέρος του εαυτού σου και αυτό θέλει μεγάλα…. για να το κάνεις…
    Αυτό που ήθελα να πω είναι ένα μπράβο που provide ένα χώρο ώστε κάποιοι άνθρωποι να εναποθέτουν έστω και έτσι ένα μέρος της ψυχή τους.
    Καληνύχτα

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s