Και ένιωσε ένα κύμα αγάπης να τον διαπερνά, να διατρέχει τις φλέβες του σαν το αίμα της καρδιάς του, να τον ζεσταίνει, να τον ζωογονεί αλλά και να τον κάνει κομμάτια. Ένιωσε πως από αγάπη φτιάχτηκε κι αυτός και όλα γύρω του, ένιωσε πως όλα βρίσκονταν μέσα σε αυτόν κι αυτός ήταν μέρος των πάντων. Σχεδόν χάθηκε η ταυτότητά του, σχεδόν εκμηδενίστηκε.
Όχι, δεν είχε στόχο το κύμα αγάπης που τον διαπέρασε. Όχι, δεν κατέληγε σε κάποιο πρόσωπο, ερχόταν σαν ένας τεράστιος κοσμικός παλμός, γεννούσε και κατέστρεφε και έφευγε μετά για να φτιάξει νέους κόσμους αγάπης. Όχι δεν ήταν αυτός που είχε πλέον σημασία, τα πάντα και τίποτα ήταν πιο σημαντικά. Δεν είχε όνομα, δεν είχε ταυτότητα, ήταν Άπειρος.
No Comments Yet
Κανένα σχόλιο ακόμα.
Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI
Γράψτε ένα σχόλιο
