Ένας πραγματικά μεγάλος αριθμός τροχαίων ατυχημάτων θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί εάν οι οδηγοί πρόσεχαν το σήμα “stop” και δεν το παραβίαζαν.
Είμαι πραγματικά εκνευρισμένος σήμερα που γράφω και η αλήθεια είναι πως αποφεύγω τη συγγραφή σε κάτι τέτοιες περιστάσεις. Όμως μοιάζει μεγάλη η ανάγκη να εκφραστώ, να μιλήσω για αυτή την τόσο σημαντική πινακίδα κυκλοφορίας. Γιατί το σήμα “stop”, εκτός από το δρόμο, θα ήταν πάρα πολύ χρήσιμο εάν το βάζαμε και στην καθημερινή μας ζωή σε όλους, ακόμη και στην ίδια μας την οικογένεια. Να δείχνει ότι πριν κανείς προσπαθήσει να διαβεί δρόμους επικίνδυνους, καλό θα ήταν να σταματήσει και να ελέγξει δεξιά κι αριστερά εάν τον παίρνει να διασχίσει το δρόμο κι αν όχι να αλλάξει δρομολόγιο για να μην προκληθούν δυσάρεστα ατυχήματα, μοιραία ίσως για όλους.
Με τη σειρά μας, βέβαια κι εμείς οφείλουμε να σεβόμαστε και να τηρούμε τα “stop” που έχουν βάλει οι άλλοι, γιατί ο σεβασμός δεν μπορεί παρά να είναι αμφίδρομος. Όπως εμείς βάζουμε τις δικές μας πινακίδες, έτσι βάζουν και οι άλλοι τις δικές τους.
Σε κάποιες περιπτώσεις, βέβαια, έχουμε όλοι μας συναντήσει δρόμους χωρίς σήμανση. Εκεί συμβαίνουν τα περισσότερα δυστυχήματα και όλοι μας αμέσως κατηγορούμε τους άλλους, την Τροχαία, το Δήμο, την Πολιτεία που δεν φρόντισε να γεμίσει το δρόμο με σήμανση. Κανείς δεν κατηγορεί τον εαυτό του που αδιαφόρησε για τα ανύπαρκτα σήματα. Ε, εγώ τον εαυτό μου κατηγορώ γιατί κανείς δεν οφείλει να ξέρει ποιός δρόμος είναι μονόδρομος, ποιός αδιέξοδος και σε ποιόν πρέπει κανείς να σταματήσει πριν περάσει απέναντι. Για το λόγο αυτό βάζω από εδώ και πέρα τα δικά μου “stop” εκεί που δεν τα είχα και αντικαθιστώ τις φθαρμένες “stop” πινακίδες με καινούριες, ώστε κανείς να μην ισχυρίζεται πως δεν τις βλέπει καλά.
Και όπως οι πινακίδες της κυκλοφορίας ισχύουν από τον πιο απλό πολίτη της χώρας αυτής μέχρι τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, έτσι και οι δικές μας πινακίδες πρέπει να ισχύουν για τον καθένα, ακόμη και για τον ίδιο μας τον εαυτό, ο οποίος είναι αυτός που τις πιο πολλές φορές τις χρειάζεται περισσότερο…
+1