Μου είναι πολύ προσφιλής η συνομωταξία των γεροντοκόρων ανδρών και γυναικών και δεν είναι εναντίον όλων αυτών που θα ομιλήσω αλλά περί των ελαχίστων εκείνων θηλυκών που ζήλευσαν τη δόξα της φέτας. Ναι, καλά καταλάβατε, του τυριού εννοώ και το γιατί θα αναπτυχθεί εκτενώς.
Είναι, λοιπόν κάποιες κορασίδες, οι οποίες, για διάφορους λόγους και αιτίες, δεν κατορθώνουν να βρουν καβαλάρη για τη σέλα τους και αυτό δημιουργεί μια σειρά από προβλήματα σε όλα τα επίπεδα. Είναι αυτές για τις οποίες ο σοφός λαός λέει ότι έχουν βάλει το μουνί τους στην αλμύρα, στη σαλαμούρα, σαν τη φέτα και περιμένουν να βρεθεί κάποιος να τις ξαλμυρίσει σαν να ήταν μπακαλιάροι. Όσο καιρό περιμένουν, λοιπόν, συμβαίνουν ένα σωρό γεγονότα που επιδεινώνουν την κατάστασή τους και τους κολλάνε την ταμπέλα της γεροντοκόρης ψυχί τε και σώματι.
Μια γεροντοκόρη που σέβεται τον τίτλο της κλειδαμπαρώνεται στο σπίτι και συντροφεύεται από μια σειρά ζώων, με προτίμηση στις γάτες. Δεν είναι ειρωνικό, όμως; Η γαλή, ως ζώον που είναι κυριολεκτικώς και μεταφορικώς, φημίζεται για το ότι ξεσκίζεται αβέρτα, έστω και αν το παίζει δύσκολη. Το ίδιο και τα σκυλιά, που αποτελούν τους δεύτερους κατά σειρά σύντροφους της γεροντοκόρης, από τη σεξουαλική συμπεριφορά των οποίων, μάλιστα, προήλθε και η φράσις “γαμιέται σαν σκυλί”. Οι γεροντοκόρες, λοιπόν, με το πρόσχημα της φιλοζωίας, μαζεύουν όλα αυτά τα ζώα τριγύρω τους και τα εμποδίζουν από το να συνευρεθούν με τα όμοιά τους. Διότι δεν έχει τίποτα χειρότερο η γεροντοκόρη από το να της πηδήξουν τη γάτα και, ας μη γελιέστε, δεν υπάρχει τίποτε το γλυκόν και τρυφερόν σε αυτό το συναίσθημα, εκτός ίσως από τη μισαλλοδοξία του “μα καλά, τι παραπάνω έχει το βρωμόγατο από μένα και την πηδάνε στις μάντρες;” Τα δε σκυλιά των γεροντοκόρων είτε θα έχουν χαζέψει από την επιβληθείσα αγαμία είτε θα έχουν αγριέψει από την παραφύσιν επαφή. Διότι ενώ για τον άνθρωπο είναι κάβλα, ίσως, για το σκυλί είναι ανωμαλία να εξαναγκάζεται να πηδηχτεί με την γεροντομούνα.
Η γεροντοκόρη, ένεκα της αγαμίας που λέγαμε παραπάνω, θα αναπτύξει μια σειρά από αναμενόμενες ψυχονευρώσεις. Καταρχήν, θα γίνει τόσο στραβόξυλο που θα έχει μουντζοπιαστεί με τη μισή, αν όχι όλη τη γειτονιά, συνήθως για ασήμαντο λόγο κι αφορμή. Έπειτα, οι πιο ιντελεκτουέλ από αυτές, θα αναπτύξουν ψευδαισθήσεις μεγαλείου και παραληρήματα δύναμης, σαν ένα φίλο μου τραβέλι που το πραγματικό του πρόβλημα δεν ήταν πως ήταν τραβέλι αλλά το ότι νόμιζε πως ήταν γυναίκα με ισχύ και πάθος, σαν τη Μαρί Κλερ. Το αποτέλεσμα ήταν σε όλα τα gay parade να ντύνεται Ντόρα και να μιλάει με στόμφο για εξωτερική πολιτική. Ε, κάπως έτσι και η γεροντοκόρη νιώθει ότι είναι σπουδαία και επιτυχημένη, για αυτό και μπορεί κατά καιρούς να πιστεύει πως είναι αριστοκράτισσα, καταραμένη ποιήτρια, θεότητα και ό,τι άλλο του φανεί του λωλοστεφανή.
Τα όνειρα της γεροντοκόρης ποικίλουν ένεκα του ψυχισμού της. Μη φανταστείτε τίποτα ιδιαίτερο, στις περισσότερες περιπτώσεις περιλαμβάνουν συμβολισμούς που οι ίδιες νομίζουν πως είναι αθώοι, ενώ στην ουσία πίσω τους υποκρύπτονται τα τσιμπούκια που δεν κάνουν, τα πισοκολλητά που μόνο από τον Ασκητή γνωρίζουν και τα κάθε λογής ξεμουνιάσματα που τους στερήθηκαν τόσο άδικα. Και επειδή πίσω από όλα βρίσκεται το μητρικό ένστικτο, δεν διστάζουν και οι ίδιες να θεωρήσουν παιδί τους το οτιδήποτε: το βρωμόγατο που αμολάει τρίχες στον καναπέ τους, το πουλάκι (ύποπτο αυτό) που έπεσε από τη φωλιά του, πληγώθηκε και το βρήκαν αυτές και το μάζωξαν, τέτοια πράγματα.
Η γεροντοκόρη σε πολλές περιπτώσεις θα προσπαθήσει να εξιδανικεύσει την αγαμία της. Θα πει τα γνωστά κλισέ ότι δεν υπάρχουν σωστοί άντρες, πως η ίδια ψάχνει κάτι το διαφορετικό, το μορφωμένο, το καλλιεργημένο. Βέβαια η μόρφωση και η καλλιέργεια θα πάει περίπατο έτσι και της τον πετάξει κανείς έξω και δει να έχει τον αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη ανάμεσα στα πόδια του. Το κακό βέβαια είναι πως αυτό είναι τόσο σπάνιο όσο το να ακούσεις τον Γιωργάκη τον Παπανδρέου να αρθρώνει μια σωστή συντακτικά πρόταση αλλά, τέλοσπαντων, συμβαίνει.
Μια ακόμη υστερική εκδήλωση της απαρτομουνός είναι το να προσπαθεί να το παίξει διανοουμένη και αλτέρνατιβ. Εκεί να δείτε φάση! Δεν υπάρχει τίποτε πιο αστείο από μια γεροντοκόρη που προσπαθεί να το παίξει φακάμπλ που δεν πηδιέται από ιδεολογία και όχι λόγω των συνθηκών και ταυτόχρονα ντύνεται με κάθε παρτάλι που διανοείστε, κάνει γιόγκες και διαλογισμούς της πούτσας (κυριολεκτικά, αφού αυτές βλέπει σαν κλείσει τα μάτια και όχι τα δήθεν οράματα – υπερπαραγωγές που θα σας διηγηθεί για να σας εντυπωσιάσει) και δηλώνει βουδίστρια, παγανίστρια, εσωτερίστρια, δωδεκαθεϊστρια και όλα τα εις -ίστρια. Ταυτόχρονα, δηλώνει επίσης και όλα τα εις -μένη: προδομένη, αδικημένη, λυπημένη, παρατημένη (εξαιρείται το γαμημένη, διότι αν δεν εξαιρούνταν δεν θα υπήρχε και πρόβλημα).
Και όσο ο καιρός περνάει τα πράγματα δυσκολεύουν. Χρειάζεται gps για να βρεις το δρόμο που οδηγεί στη σπηλιά της, αφού πρώτα διασχίσεις (αν καταφέρεις) το μαγεμένο δάσος που βρίσκεται στην είσοδο της σπηλιάς. Έναν φίλο μου κάποτε τον είχα συμβουλεύσει να ρίξει πέτρα πρώτα πριν μπει, ώστε να απομακρυνθούν φίδια, αράχνες και ζωύφια. Δεν με άκουσε και τον ψάχνουμε ακόμα, αν και θα σας μιλήσω άλλη φορά για αυτό. Και επειδή ο καιρός περνάει, η γεροντοκόρη όσο πάει και χειροτερεύει, διότι και η σαλαμούρα και η αλμύρα έχουν κι αυτές ένα όριο, δεν μπορεί να τους το κρατήσουν παστωμένο το μουνί επ άπειρον. Όπως και να το κάνουμε η φέτα θα κιτρινήσει αλλά δυστυχώς γραβιέρα δεν θα γίνει που, όσο να πεις, είναι και πιο ακριβό τυρί. Και όσο τα πράγματα χειροτερεύουν, το σπίτι θα γεμίζει γατιά, σκυλιά, παρτάλια και η γεροντοκόρη, απελπισμένη πια χωρίς να το ξέρει, θα έχει γίνει τόσο γειά σου που θα νομίζει ότι αποτελεί εξελιγμένο μοντέλο, ικανό πλέον να συλλάβει με άμωμο σύλληψη. Θα κάθεται, λοιπόν, με ανοιχτά τα μπούτια στο κρεβάτι, θα φυσάει το καλοκαιρινό αεράκι ( διότι αν φυσήξει το χειμωνιάτικο θα τους γίνει το μουνί αχινός απ’ το κρύο) ανάμεσα στη νυχτικιά κι εκείνη θα νομίζει πως ήρθε ο αόρατος εραστής να τη βατέψει και να γεννήσει το σούπερμαν. Μη γελάτε, δεν έχετε διαβάσει για μερικές που ισχυρίζονται πως έμειναν έγκυες από εξωγήινους; Ε, κάπως έτσι και οι γεροντοκόρες, έχουν την αυταπάτη ότι ήρθε ο εξωγήινος ολόκληρο ταξίδι στο διάστημα και καβλωμένος για να πηδήξει αυτές και όχι καμιά παγκοσμίως γνωστή μουνάρα. Ούτε στο διάστημα τελικά δεν υπάρχει αξιοκρατία…
11 σχόλια
Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI
Γράψτε ένα σχόλιο
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΧΑΧΑΑ
(Πάντως, αυτό με τα γατιά με θορύβησε, γιατί θυμήθηκα ότι από πέρσι, που άρχισε ο σύζυγος τα νυχτερινά και ελαττώθηκε ως εκ τούτου η συχνότης, όλο με τη γάτα αγκαλιά γυρνάω, να τη φιλάω και να της λέω “μωράκι μου” και “μωράκι μου”. Ενίοτε κοιμάμαι και μαζί της το βράδυ! Δεδομένου δε ότι πλησιάζει και στρατός… να ανησυχώ πολύ;;;)
Α χα χα χα χα !!!….
Τί κακίες είναι αυτές , καλέ , εν μέσω … καύσωνος ;
—————————————–
Άσχετο : Έχω μόνο , ένα γάτο … ευνουχισμένο …. Η κατάστασή μου είναι πολύ άσχημη ;;;
Καλό υπόλοιπο Καλοκαιριού .
Χμ βλέπω θορυβηθήκατε αλλά εντάξει, δεν είπαμε πως όποια έχει γατί αυτομάτως εντάσσεται σε αυτά που περιγράφει το κείμενο. Απλά σκέφτηκα πως παρασοβάρεψα και το παραφιλοσόφησα. Καλή η σοβαρότης και η φιλοσοφία, δε λέω, αλλά είναι καιρός να επιστρέψω στις ρίζες μου, διότι με χιουμοριστικά κείμενα πρωτοξεκίνησα.
Το ξέρω πως δεν μου ζητήθηκε η γνώμη μου, αλλά πράττετε εξαιρετικά που επιστρέφετε! (Για να μην παρεξηγηθώ, αυτό δεν ήταν αρνητικό σχόλιο για τις ικανότητές σας στα “σοβαρά”, αλλά κοπλιμέντο για το αστείρευτο ταλέντο σας στο δολοφονικό χιούμορ, το οποίο πολύ το είχαμε πεθυμήσει! Παρεμπιπτόντως, αυτό με τον αχινό με σημάδεψε: ακόμα γελάω…)
Καλέ μου Νάρκισσε, η έχιδνα (εγώ δηλαδή), ξαναγύρισε κι έχει σκοπό να κατσικωθεί για τα καλά εδώ μέσα. Διαβάστε το αριστούργημά μου περί των μεταφυσικών μαλακιουλών και θα δείτε….
Χαχχαχαχαχχαχαχαχχαχα! Πααααάρα πολύ καλό κείμενο, μπράβο. Επιτέλους, η γεροντοκοριά περιγράφεται επάξια και σαφέστατα. Πολύ καλό, όπως και το μεταφυσικά. Συνέχισε…
Νομίζω πως το κείμενο θα αποτελέσει μελέτη – αναφοράς στη γεροντοκοριά!
Όντως, είναι ένα πάρα πολύ καλό κείμενο σαν βάση για τη μελέτη του θέματος. Επίσης και με τίτλο: η αποδόμηση καταστροφικών και παραπλανητικών αστικών μύθων, με έμφαση στις γεροντοκόρες!
Μεγάλη επιτυχία σου λέω.
Δυνατά χιουμοριστικό κείμενο στην υπερβολή του !!! Εύγε !!! Πρόσω ολοταχώς και για το αντίστοιχο ανδρικό πρότυπο …. Την καλημέρα και τα σέβη μου
Επανέρχομαι , ένα μήνα περίπου μετά , να σας υπενθυμίσω , πως ο Γιωργάκης ο Παπανδρέου στην Έκθεση της Θεσσαλονίκης , λένε πως άρθρωσε συντακτικά σωστά …. ΟΛΕΣ του τις προτάσεις …. Βρε , λες ;;; … (για τον τον “αγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη” , λέω) …. ‘Οχι , δεν είμαι γεροντοκόρη και ούτε υπήρξα ποτέ μου , αλλά … εντυπωσιάστηκα μ’ αυτόν τον “αγωγό” .
Καλό Φθινόπωρο .
Φιλιά .
χμ δεν ακουσα την ομιλια του αλλα εμαθα πως ηταν μια επαναληψη του “τσοβολα δωσ’ τα όλα”. Αληθεύει;;
καλο φθινοπωρο επισης