Το όνομά μου δεν έχει καμία σημασία. Μπορείτε να με αποκαλείτε “πλεόνασμα” και δίπλα του να βάζετε οποιαδήποτε λέξη θέλετε: πλεόνασμα ανοησίας, μαλακίας, βιασύνης κλπ. Δεν μπορείτε να βάλετε πλεόνασμα κακίας, διότι δεν τη διαθέτω, όπως και πλεόνασμα μεγαλείου, διότι δεν με αφορά. Είμαι τριάντα χρονών και απέχω πολύ από το να χαρακτηριστώ ως βολεμένος ή τακτοποιημένος. Δουλεύω με σύμβαση για 600 ευρώ, με ελάχιστα δικαιώματα. Προέρχομαι από χαμηλόμισθη οικογένεια, έχω κάποια ψιλοπροβλήματα υγείας, μια μέτρια έως άσχημη εξωτερική εμφάνιση και τα περισσότερα όνειρά μου δεν έχουν βγει αληθινά. Είμαι εσωστρεφής, αποφεύγω τους δημόσιους χώρους επί μακρόν και ζω λιτά, χωρίς πολυτέλειες και χωρίς σπατάλες.
Ένας τέτοιος άνθρωπος, θα ήταν κατανοητό να έχει παραληρήματα μεγαλείου. Να νομίζει ότι, μπορεί μεν να είναι ένας απλός θνητός αλλά κατά βάθος είναι ο superman ή ότι έστω μπορεί να γίνει. Δε νιώθω ούτε ονειρεύομαι να γίνω υπερήρωας. Δεν έχω καμία ψευδαίσθηση ανωτερότητας και σε ολόκληρη τη ζωή μου απέφυγα τίτλους, βραβεύσεις και συναφή, για τον απλό λόγο ότι δεν θεωρώ ότι έχω κάνει κάτι παραπάνω από τον μέσο άνθρωπο. Κι αν καμιά φορά είδα όνειρο ότι ήμουν Βασιλιάς δεν ήταν επειδή υποσυνείδητα αυτό επιθυμούσα να είμαι. Ήταν απλά η ανάγκη που έχουμε όλοι που και που, έστω και στιγμιαία, να δούμε πως θα ήταν το να είμαστε διαφορετικοί. Κaνένα όνειρό μου δεν κράτησε περισσότερο από μερικά δευτερόλεπτα ύπνου REM και όταν ξυπνούσα, ήξερα καλά ότι η πραγματικότητά μου δεν περιλαμβάνει παλάτια και Δύναμη και δεν ήταν καθόλου θλιμμένη σκέψη αυτή. Διότι η Δύναμη και η Βασιλεία και η Δόξα έχουν ευθύνες κι εγώ ποτέ μου δεν θεώρησα ότι γνωρίζω κάτι “καλό στον κόσμο να το διδάξω, να τον φωτίσω, να τον αλλάξω”, που έλεγε και ο Φάουστ.
Σήμερα οργίστηκα όσο δεν έχω οργιστεί στη ζωή μου ξανά. Η οργή η δική μου συνήθως είναι ανακατεμένη με θλίψη, τόσο που δεν ξέρει κανείς αν στο μίγμα η οργή είναι περισσότερη ή η θλίψη. Διότι κατηγορήθηκα άδικα, χωρίς να φταίω και κατηγορήθηκα χωρίς να μου εξηγηθεί, παρά μόνο θα έπρεπε να φανταστώ σε τι είχα “φταίξει” και να εκλιπαρώ για εξηγήσεις προκειμένου να λυθεί η όποια παρεξήγηση. Σενάρια της ζωής που επαναλαμβάνονται, να στενοχωριέμαι εγώ περισσότερο από τους άλλους και να θέλω όσο τίποτε άλλο να λυθεί το όποιο πρόβλημα και όλα να γίνουν όπως πριν. Λυπάμαι, όχι πια. Ας νομίζει καθένας ό,τι θέλει, ας βγάζει όποια συμπεράσματα θέλει και ας κατηγορεί όσο θέλει. Δεν αδιαφορώ μεν αλλά και δεν ασχολούμαι. Ο καθένας θα πρέπει πριν κατηγορήσει να αναρωτηθεί μήπως στην ουσία είναι τον ίδιο του τον εαυτό που κατηγορεί για παραπτώματα που φορτώνει στους άλλους. Μήπως είναι εκείνος που θέλει να γίνει Βασιλιάς και βλέπει παντού γύρω του επίδοξους μνηστήρες της Πηνελόπης. Χάρισμά σας η Πηνελόπη και το βασίλειο του Οδυσσέα. Εγώ ζητώ μόνο ένα σκαμνί να κάθομαι μακριά από το θρόνο σας και να ακούω και να σημειώνω αυτά που λέτε και, όσο μπορώ, με την καθοδήγησή σας πάντα, να τα εφαρμόζω και να με διορθώνετε. Κι ένα κλαράκι στο δέντρο της αυλής σας με βολεύει και θα φροντίσω να αδυνατίσω για να μην το σπάσω. Εάν θέλετε, έχει καλώς. Εάν δεν θέλετε, πάλι καλώς έχει. Αλλά δεν θα το βουλώνω στις κατηγορίες σας και δεν θα λέω μάλιστα εκεί που σας συμφέρει. Κι ακόμα και αν δεν καταλαβαίνω τους συμβολισμούς σας, που ίσως να αποτελούν λόγια της Πυθίας και του Λοξία, εγώ και πάλι τους σημειώνω και περιμένω να μεγαλώσω για να τους καταλάβω. Θέλετε να με μεγαλώσετε; Πάει καλά. Όχι; Εξίσου καλά πάει. Η φύση θα κάνει τη δουλειά της. Θα μεγαλώσω κι εγώ.
7 σχόλια
Σχόλια RSS TrackBack Identifier URI
Γράψτε ένα σχόλιο
Έλα ρε profusionάκο, μη συγχύζεσαι.
Ή βασικά, επειδή άνθρωπος είσαι κι εσύ, συγχύσου, αλλά μην αφήνεις τη σύγχυση να σου ορίζει τη μέρα, για να μην πω τη ζωή.. Όπως κάνω κι εγώ άλλωστε. Κανείς δεν είναι πιο σημαντικός απ’ τον εαυτό σου κι όσο και να σου θυμίζουν οι άλλοι τα παραπτώματά σου, εσύ να θυμάσαι πως έχεις να λογοδοτήσεις μόνο στον εαυτό σου γι’αυτά.
Μια αγγαλίτσα
Να και κάτι στο οποίο συμφωνούμε.. Η φύση θα κάνει την δουλειά της
πλεόνασμα αγάπης, έτσι η φύση κάνει τη δουλειά της,. έτσι μας αναπτύσει κι απο αυτό είναι που όλοι κρινόμαστε Πλεόνασμα κατανόησης και στοργής, αν αυτά εμφανίζονται τα σύμβολα και οι συμβολισμοί παραμερίζουν υποκλινόμενοι
Μια αγκαλίτσα ήταν ό,τι χρειαζόταν. Ευχαριστώ, ανήλικε.
An de les giati orgizesai, einai san na mi les stous allous pote na orgistoun. Otan de les stous allous,pote theoreis oti tha orgistoun, pos na katanoisoun giati orgistikes? Einai ola thema dilwseis i einai thema epitelous na doume oloi mazi kai na anafonisoume: “eurika”?H estw, vrethikame. At last.
Χμ το είχα ξεχασμένο αυτό το θέμα που γράφτηκε για πολύ συγκεκριμένους λόγους τότε…θενκς που μου το θύμισες
Διάβασα αυτό το κείμενο. Και, θέλω να μοιραστώ τις σκέψεις μου, με κάθε καλή προαίρεση.
Θα γράψω ποιές ήταν οι σκέψεις μου σημείο προς σημείο του κειμένου όπως το διάβαζα.
Το κάνω για καλό.
“Ένας τέτοιος άνθρωπος, θα ήταν κατανοητό να έχει παραληρήματα μεγαλείου. Να νομίζει ότι, μπορεί μεν να είναι ένας απλός θνητός αλλά κατά βάθος είναι ο superman ή ότι έστω μπορεί να γίνει.”
Ουφ, ο κόσμος σώθηκε από έναν ακόμα νάρκισσο.
Πάλι καλά.
“Είμαι εσωστρεφής, αποφεύγω τους δημόσιους χώρους επί μακρόν και”
Αυτό είναι σημάδι αγοραφοβίας. Η αγοραφοβία είναι σημάδι οτι ΔΕΝ βασιλεύει η Υγεία στην ψυχή του ανθρώπου.
“Διότι η Δύναμη και η Βασιλεία και η Δόξα έχουν ευθύνες κι εγώ ποτέ μου δεν θεώρησα ότι γνωρίζω κάτι “καλό στον κόσμο να το διδάξω, να τον φωτίσω, να τον αλλάξω”, που έλεγε και ο Φάουστ.”
Όντως, όσο πιο μεγάλη η εξουσία τόσο πιο πολλές οι ευθύνες.
Είναι ωραίο που το συνειδητοποιεί.
Μακάρι να το συνειδητοποιούσαν και άλλοι.
Έχει μία ιδέα περί αίσθησης υπευθυνότητας.
Επειδή έχει αυτό το καλό, θα ήταν σωστό να βρεθεί σε καλύτερη οικονομική κατάσταση και κατάσταση μεγαλύτερης εξουσίας.
Όμως, αυτό αναιρεί την επιθυμία του να μην έχει εξουσία.
Ίσως είναι τεμπελιά.
Και λέει βλακείες στον εαυτό του δικαιολογώντας την ως “δεν έχω κάτι καλό να φωτίσω, να διδάξω”.
Το καλό είναι πράξεις αγάπης, δεν είναι ιδέες αγάπης.
“Σήμερα οργίστηκα όσο δεν έχω οργιστεί στη ζωή μου ξανά”
Έμαθα από την εμπειρία μου οτι όσο κι αν πείθει κανείς τον εαυτό του για το αντίθετο, δηλητηριάζεται εάν κρατήσει μέσα του αυτά που πρέπει και οφείλει να εκφράσει: την εναντίωσή του με τον άλλο, την οργή του, την θλίψη του.
“Σενάρια της ζωής που επαναλαμβάνονται”
Όποτε έχουμε σενάρια ζωής που επαναλαμβάνονται, τότε είναι ηλίου φαεινότερο οτι κάτι κάνουμε λάθος.
“Μήπως είναι εκείνος που θέλει να γίνει Βασιλιάς και βλέπει παντού γύρω του επίδοξους μνηστήρες της Πηνελόπης. Χάρισμά σας η Πηνελόπη και το βασίλειο του Οδυσσέα.”
Ανατροπή! Ίσως έκανα λάθος οτι δεν είναι νάρκισσος (“παραλήρημα μεγαλείου”). Ίσως είναι. Ίσως είναι αυτός ο ίδιος που “θέλει να γίνει Βασιλιάς και βλέπει παντού γύρω του επίδοξους μνηστήρες της Πηνελόπης.
Ίσως και να μην είναι.
“Κι ένα κλαράκι στο δέντρο της αυλής σας με βολεύει και θα φροντίσω να αδυνατίσω για να μην το σπάσω.”
Τα νέα δεδομένα που έφερε η ανατροπή ισχυροποιούνται.
Αυτό εδώ είναι μία εικόνα ενός κάπως δουλάκου.
Είναι μικρή, τοσοδούλα, λίγη αλλά είναι δουλοπρέπεια.
“Θα μεγαλώσω κι εγώ.”
['Ωστε θες να μεγαλώσεις;]
Η τελευταία πρόταση του κειμένου.
Το αφήνω ασχολίαστο διότι αυτός που το έγραψε ξέρει για τον εαυτό του.
Συμπέρασμα..
Ψευδοταπεινοφροσύνη μου μυρίζει.
Ανάγκες για μεγαλεία, ανάγκες ακριβώς ολόιδιες με αυτόν τον άλλο άνθρωπο που δεν είναι σαν τον profusion.
Οι οποίες είναι έξυπνα καμουφλαρισμένες σε ταπεινότητα.
Είναι έξυπνος δεν είναι τόσο ηλίθιος ώστε να διατηρεί αυταπάτες.
Αντί να γίνει “ένας Βασιλιάς που βλέπει παντού..” επέλεξε να γίνει το αντίθετο δηλαδή ένας προσγειωμένος άνθρωπος που έχει συναίσθηση της ταπεινότητάς του.
Όμως η αυτοεκτίμηση δεν φλερτάρει με την ιδέα “είμαι ταπεινό χαμομηλάκι”.
Δείχνει να μην έχει σταθερά θεμελιωμένη αυτοεκτίμηση.
Και κατά μία έννοια, είναι ΣΙΓΟΥΡΟ οτι δεν έχει μεγάλη αυτοεκτίμηση.
Έι.. Δεν είναι κακό.. Δεν είναι έγκλημα.. Δεν είναι ντροπή.. Δεν είναι λάθος.. Δεν είναι φταίξιμο.. Δεν είναι αδυναμία.. Δεν είναι αποτυχία.. Δεν είναι τρομακτικό.. Το οτι δεν έχεις μεγάλη αυτοεκτίμηση.
Το επόμενο βήμα είναι …… το βλέπεις??
Είμαι 23 χρονώ και μπορεί να κάνω λάθος. Αλλά κάτι μου λέει πως έχω πάρα πολύ δίκιο σε αυτά που έγραψα. Εάν προστεθούν και τα δίκια των άλλων τότε βγαίνει μια ακόμα μεγαλύτερη αλήθεια.