Υπάρχουν δύο σχολές σε ό,τι αφορά τους αποχαιρετισμούς. Η πρώτη σχολή πιστεύει πως όταν κανείς φεύγει δεν πρέπει να γυρίζει να κοιτάξει και η δεύτερη ότι μπορεί να γυρίσει το κεφάλι του και να ρίξει μια τελευταία ματιά. Η πρώτη πιστεύει ότι το γύρισμα του κεφαλιού δείχνει δέσμευση, ότι κατά βάθος δεν θέλεις να φύγεις [...]
Aγγλόφωνος profusion
Εδώ και καιρό είχα νιώσει την ανάγκη να δημιουργήσω ένα αγγλόφωνο blog. Ο σκοπός του θα ήταν η αποκομιδή των απόψεων που έχουν άνθρωποι από ολόκληρο τον πλανήτη για τα ζητήματα που κι εμένα απασχολούν. Σήμερα έκανα πραγματικότητα την επιθυμία μου και έτσι γεννήθηκε το gay nature, το οποίο μπορείτε να βρείτε εδώ
Παρά τον gay [...]
Στην κοινωνία του πολύ επιλέγω το λίγο
Τα τηλέφωνα της εταιρείας κινητής τηλεφωνίας σε εκείνη τη μακρινή χώρα είχαν σπάσει, καθώς χιλιάδες εξαγριωμένοι πολίτες τηλεφωνούσαν για να μάθουν ποιός είχε στείλει εκείνα τα μηνύματα που τους είχαν αναστατώσει. Διότι, από άγνωστο αποστολέα, είχε σταλεί το μήνυμα, κορμός του οποίου ήταν το ”στην κοινωνία του πολύ επιλέγω το λίγο” και πολύς κόσμος είχε αναστατωθεί [...]
H οδυνηρή απόφαση της έκτρωσης
Καθόταν στην καρέκλα και δεξιά κι αριστερά ξεχείλιζαν τα κρέατα της παχυσαρκίας της. Ήταν 23 χρονών, ντυμένη με ένα καυτό σορτς και ένα φανελάκι που δεν έκαναν τίποτα για να κρύψουν τα στρώματα λίπους από κάτω τους. Τα χέρια και τα πόδια της ήταν βρώμικα και η μυρωδιά που αναδυόταν εμετική, ενώ στα χέρια της [...]
Αράπη από nylon (δως μου αράπη, να είναι αράπη)
Για να σκάσουν από τη ζήλια τους μερικές μερικές, θέλω να σας πληροφορήσω πως μπορεί στην Ελλάδα να με έχετε χεσμένο αλλά ολόκληρη η αραπιά σκίζεται για το ποιός θα με πρωτοπάρει. Από Τανζανία έως Κονγκό, τα μαυράκια πίνουν νερό στο όνομά μου και τους έχουν θαμπώσει τα κάλλη και η [...]
Κρυμμένα συρτάρια
Υπάρχει στον καθένα μας μια σειρά από κρυμμένα συρτάρια που κανείς δεν ξέρει τι κρύβουμε εκεί, ούτε και το λόγο που τα βάλαμε μακριά από το φως του ήλιου. Είναι πράγματα που μας φοβίζουν, που μας κάνουν τόσο χαρούμενους που δεν θέλουμε να μοιραστούμε τη χαρά μας με κανέναν, πράγματα που [...]
Απόψε θα ανατείλει η Καρδιά
Απόψε επέλεξες να κάνεις κάτι που πάντοτε με φόβιζε. Επιχειρείς για μια φορά ακόμη να ανοίξεις τα φτερά σου και να πετάξεις μακριά από τη φωλιά που έχτισα με την αγάπη και με τα ματωμένα μου δάχτυλα. Γιατί ήθελα να μη σου λείπει τίποτα από τη φωλιά εκείνη, να έχεις τη ζέστη της αγάπης το [...]
Ιδού ο άνθρωπος
Το όνομά μου δεν έχει καμία σημασία. Μπορείτε να με αποκαλείτε “πλεόνασμα” και δίπλα του να βάζετε οποιαδήποτε λέξη θέλετε: πλεόνασμα ανοησίας, μαλακίας, βιασύνης κλπ. Δεν μπορείτε να βάλετε πλεόνασμα κακίας, διότι δεν τη διαθέτω, όπως και πλεόνασμα μεγαλείου, διότι δεν με αφορά. Είμαι τριάντα χρονών και απέχω πολύ από το να χαρακτηριστώ ως βολεμένος [...]
Το όραμα της θλίψης
Δανείζομαι λάθος τίτλο για λάθος κείμενο, προφανώς αλλά εκείνοι που γνωρίζουν ας μου το συγχωρήσουν κι αυτό και άλλα πολλά. Γιατί είναι πολλές ημέρες τώρα, περισσότερες από τέσσερις πάντως που δεν μπορώ να με καταλάβω και περιορίζομαι μόνο στο να επισημαίνω και να καταγράφω τις αντιδράσεις μου σε μια προσπάθεια να τις ερμηνεύσω, σε μια [...]
