Mέσα στο αμάξι

Κάπου όλα πήγαν λάθος. Δεν πρέπει να είχαν ξεκινήσει έτσι, γιατί αλλιώς μου τα λένε οι αναμνήσεις. Κάπου στρίψαμε λάθος, όμως.
Θα ταλαιπωρηθούμε περισσότερο προσπαθώντας να βρούμε το σωστό δρόμο. Ίσως οδηγηθούμε σε δρομάκια αδιέξοδα, ίσως κάπου να έχουν παρκάρει δεξιά και αριστερά και να μη μπορούμε να περάσουμε. Δεν πειράζει, θα γυρίσουμε πίσω εκεί που [...]

Τα δεσμά

Είναι καιρός που τα σώματά μας μας πρόδωσαν και τα προδώσαμε κι εμείς από εκδίκηση και άγνοια. Δεν τα αγαπήσαμε ποτέ κι εκείνα έπαψαν να μας αγαπούν, γιατί αυτά τα πράγματα είναι αμφίδρομα: μάχαιρα έδωσες, μάχαιρα θα λάβεις, όπως είχε πει και μια φωτισμένη ψυχή.
Μένοντας χωρίς την αγάπη του σώματός μας προσπαθήσαμε να αγαπήσουμε άλλα [...]

3 6 9 1 0

Ο νεαρός άντρας βιαστικά άνοιξε το δρόμο του μέσα στο πλήθος και οι πόρτες του υπόγειου τρένου έκλεισαν πίσω του λίγο πριν αυτό ορμήσει στα λαγούμια σαν τέρας της φαντασίας του Lovecraft. Ο νεαρός κάθισε σε ένα κάθισμα αλλά ήταν λες και καθόταν σε αναμμένα κάρβουνα. Γιατί ήταν μια αποστολή που είχε να εκπληρώσει και ο [...]

Αύριο στις 10 πράσινη καρδιά

Εγώ θα είμαι εκεί όταν θα χτυπάει η πράσινη καρδιά, αύριο το βράδυ στις 10. Θα χαρίσω έναν δικό μου χτύπο, για όλα εκείνα που πενθούν, για όλα όσα κάπου στην πορεία χάθηκαν. Ένας χτύπος μιας καρδιάς που χτυπάει εκατομμύρια φορές, όπως είναι η δική μας, προστίθεται στους χτύπους μιας καρδιάς που χτυπούσε πριν τη [...]

The world has changed

Είναι καιρός τώρα που οι σημασίες και οι έννοιες των πραγμάτων έχουν αλλάξει και αυτό ήταν μια αναμενόμενη εξέλιξη.
Έχει έρθει η ώρα που και η παραμικρή σύμπτωση παύει να θεωρείται ως τέτοια. Ακόμα και το κατινίστικο κουτσομπολιό των γύναιων θεωρείται πια ως δύναμη της ζωής και λαμβάνεται υπόψη.Κουράστηκα. Αλλά ταυτόχρονα μια δύναμη κυλάει μέσα μου [...]

Μια γλάστρα

Δεν κόστισε παραπάνω από τριάντα ευρώ κι όμως τα λεφτά δεν τα λυπήθηκα. Δώδεκα ευρώ κόστισε η γλάστρα, από πέντε ευρώ το κάθε λουλούδι και γύρω στα δύο ευρώ τα μερικά γραμμάρια διχόνδρας. Εικοσιεννέα ευρώ είναι μικρό τίμημα για όλη εκείνη τη χαρά που πήρα και συνεχίζω να παίρνω από μια απλή και συνηθισμένη γλάστρα.
Λέρωσα [...]

Ένας χρόνος μαζί

Σήμερα το ιστολόγιο κλείνει ένα χρόνο ζωής. 400 κείμενα, εκατοντάδες σχόλια, περισσότερες από 84.000 επισκέψεις. Όχι και άσχημα για κάποιον που δεν κάνει δημόσιες σχέσεις, δηλαδή. Anyway, να με χαιρόσαστε και να σας χαίρομαι…

Παλιά κι αγαπημένα (μέρος τέταρτο)

Αγαπητέ Profusion,
γνωρίζοντας την ευαισθησία που δείχνεις στον άνθρωπο και στα προβλήματά του, αποφάσισα να σου γράψω αυτήν εδώ την επιστολή, μήπως και μπορέσεις να με βοηθήσεις εσύ ή και οι αξιόλογοι αναγνώστες σου.
Καταρχήν, να συστηθώ. Είμαι ο Πελοπίδας και είμαι 29 χρονών. Αν φημίζομαι για κάτι, αυτό είναι σίγουρα η ατυχία που έχω στις σχέσεις. [...]

Παλιά κι αγαπημένα (μέρος τρίτο)

Πήρα ένα βράδυ τη γάτα μου τη Μπιρμπίλω, που είναι γνωστή λάτρις του ωραίου και ταυτόχρονα μεγάλη γνώστρια της τέχνης και κατεβήκαμε κατά Γκάζι μεριά, για να κάνουμε μια έρευνα σχετικά με το πως διασκεδάζει ο Έλλην γκέι. Μπήκαμε σε ένα μπαράκι (ονόματα δεν λέμε αν και η Μπιρμπίλω είναι γνωστή [...]

Παλιά κι αγαπημένα (μέρος δεύτερο)

Το ιστολόγιό μας φημίζεται για τις μεταφυσικές του ανησυχίες και ως εκ τούτου θα ήταν απορίας άξιον εάν τον ένα αυτό χρόνο δεν μας απασχολούσε η Δημιουργία του Ανθρώπου και μάλιστα του gay ανθρώπου. Για αυτό το λόγο γράφτηκε μια εναλλακτική Γένεση, επικεντρωμένη στη δημιουργία του ανθρώπινου είδους και στα πραγματικά [...]