Σεξ και συναίσθημα

Μέχρι τώρα είχα κάνει σεξ, σκέτο σεξ αλλά προσπαθούσα να το νοστιμίσω με τη γεύση της ευγένειας και της καλοσύνης. Ακόμα και τα αρκετά one night stands μου ήταν γεμάτα από όση ευγένεια και τρυφερότητα μπορούσα να δώσω σε αγνώστους που δεν θα έβλεπα ποτέ ξανά. Δεν το έκανα για αυτούς, δεν είμαι τόσο καλός άνθρωπος. Για μένα το έκανα, για να καλύψω τα κενά μου.
Όμως τα κενά αυτά καλύφθηκαν. Πρώτη φορά γνώρισα άνθρωπο και δεν έπεσα αμέσως στο κρεβάτι μαζί του. Όχι πως δεν το ήθελα αλλά, πως να το πω, δεν ήταν η προτεραιότητά μου αυτή τη φορά. Τώρα ήθελα να τον γνωρίσω πρώτα και τον γνώρισα. Βγήκαμε δυο φορές, μιλήσαμε, περπατήσαμε με τις ώρες, χορέψαμε μόνοι μας στο σπίτι, παρότι είμαι γνωστός για το ότι δεν χορεύω ποτέ (άμα με δείτε να χορεύω θα βάλετε τα γέλια), ξαπλώσαμε χωρίς να κάνουμε τίποτα και μετά το σεξ ήρθε σαν κάτι εξαιρετικά φυσικό. Περιττό να πω ότι δεν έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου καλύτερο. Μάλλον γιατί αυτή τη φορά συμμετείχε και η καρδιά και το μυαλό μαζί, σε πλήρη ομοφωνία, σε πλήρη ταύτιση. Πρώτη φορά που δεν ντράπηκα για το σώμα μου, πρώτη φορά που δεν προσπάθησα να φανταστώ ότι ήμουν κάποιος άλλος, πρώτη φορά που δεν προσποιήθηκα πως ο παρτενέρ ήταν η σχέση μου και όχι ο άγνωστος χι. Αυτή τη φορά ήταν η σχέση μου!
Πόσο απλά είναι τα πράγματα τελικά. Πόσο μπορεί να σε γεμίσει μια κουβέντα, ένα φαγητό από κοινού, ένας χορός ιδιωτικός, ένα μπάνιο μαζί. Πολύ περισσότερο από ένα σεξ, που όταν έρχεται αποτελεί την ολοκλήρωση μιας πορείας που από εδώ και πέρα προδιαγράφεται κοινή. Ένα σεξ που δεν γίνεται με κλειστά από τη ντροπή μάτια. Ένα “θα τα πούμε ξανά” που δεν λέγεται από ευγένεια αλλά αποτελεί υπόσχεση και επιθυμία ταυτόχρονα.
Δεν θα πω ότι είμαι ευτυχισμένος. Πιστεύω ότι αυτή η φράση μπορεί να ειπωθεί μόνο στο τέλος της ζωής του ανθρώπου, εντελώς αναδρομικά. Θα πω ότι είμαι χαρούμενος και γεμάτος προσδοκίες για μια συνέχεια που και οι δύο πλευρές έχουν κάθε όρεξη να υπάρξει και θα κάνουν ό,τι μπορούν για να υπάρξει. Ο blogger σας είναι χαρούμενος, τόσο απλά…