Αγαπητό μου ημερολόγιο, καλή σου μέρα. Ελπίζω δηλαδή να έχεις εσύ μια καλή ημέρα, γιατί η δική μου η χθεσινή ήταν κακή, ψυχρή και ανάποδη ταυτόχρονα. Γιατί; Διότι, ως άνθρωπος, έχω ένα μείζoν ελάττωμα. Μου αρέσει η ομορφιά και η τελειότητα. Δηλαδή, μου αρέσουν και μερικές ατέλειες αλλά και αυτές ακόμα δημιουργούν μια δική τους, όμορφη παραδοξότητα, που με κάνει να είμαι επιεικής μαζί τους.
Όντας μόνος και έρημος, σαν την καλαμιά στον κάμπο, κατοικώντας Απάρτου και Αγαμήτου γωνία, τόσο καιρό μαράζωνα ωσάν το ταπεινό χαμομηλάκι που όλοι το ποδοπατούν. Όμως, θέλεις λίγο η Άνοιξη που φεύγει, θέλεις οι ορμόνες που συσσωρεύονται, θέλεις ότι έτσι κάνουν όλοι γύρω μου, είπα να το δω το θέμα αλλιώς. Ναι, αποφάσισα να ξαμοληθώ σε δρόμους, ακρογιαλιές και καφετέριες, να τρέξω, να κυνηγήσω, να παίξω, εν ανάγκη να παρακαλέσω, με λίγα λόγια να ψάξω να βρω κι εγώ έναν γκόμενο, μια αγάπη για το καλοκαίρι ρε αδερφέ!
Κατέστρωσα σχέδιο, λοιπόν. Έγραψα ένα cd με εντελώς διακριτικές επιλογές-που όμως περνούν σαφέστατο μήνυμα- όπως το gimme gimme gimme, το it’s raining men, το i will survive, dancing queen και το “θέλω έναν άντρα 100%” της Χρύσπας. Φόρεσα το μαγιώ μου, έβαλα το cd να παίζει στο αμάξι, πήρα παραμάσχαλα κι ένα βιβλίο για την παραλία (συγκεκριμένα τους αναλφάβητους του έρωτα της Εύας Ομηρόλη) και πήγα στη θάλασσα. Έπιασα την κεντρικότερη ξαπλώστρα, άνοιξα το βιβλίο σχεδόν επιδεικτικά και πίσω από τα γυαλιά μου τα μάτια μου γύριζαν σαν κουλοχέρηδες. Θεοί! Είχε πέσει τεκνοθύελλα στην παραλία. Άλλοι λιάζονταν απλώς, άλλοι έπιναν μπύρες, άλλοι έπαιζαν ρακέτες ή βόλευ. Ψηλοί, κοντοί, ξανθοί, μελαγχροινοί. God bless mother Nature και φάτε μάτια ψάρια ταυτόχρονα. Είχα αφήσει επίτηδες τα τσιγάρα και τον αναπτήρα στο τραπεζάκι δίπλα μου. Όλο και κάποιος θα ξέμενε, είχα σκεφτεί, αλλά εις μάτην.
Η απογοήτευσις είχε αρχίσει να με διακατέχει εντόνως, όταν από το βάθος φάνηκε εκείνος. Ύψος περί το 1,85 ίσως και παραπάνω, μελαγχροινός, σωματαράς, ύφος αγέρωχο (αν και ελαφρώς βλαχόφερνε αλλά αυτό δεν είναι πάντα κακό, καθότι υποδηλώνει μπρουτάλ τύπο συχνάκις), συνοδευόμενος υπό ξανθής θηλυκού γένους ύπαρξης, αγνώστων λοιπών στοιχείων, πάντως μου έκανε κάτι σε κομμώτρια. Όχι ιδιοκτήτρια. Το πολύ πολύ να ήτο βοηθός μπιστολάκι.
Ξάπλωσε ο θεός, επασαλείφθη με έλαιον, μυρίζοντας ως κώλος νεογνού και εξάπλωσε την κορμάρα του. Τυχερή ξαπλώστρα… Πάνω λοιπόν που είμαι έτοιμος να αναφωνήσω “τα πάντα εν σοφία εποίησας”, πάνω που ευχολογούσα τη μητέρα φύση για τα δημιουργήματά της, ο οφθαλμός μου έπεσε πάνω στο πόδι του. Άτιμο όργανο ο οφθαλμός, καλά λένε πως όταν πεθάνουμε είναι το πρώτο που σαπίζει. Απορώ γιατί δεν σαπίζει και πριν πεθάνουμε, με αυτά που βλέπει. Γιατί, εκείνος ο θεός, εκείνος που δίπλα από το λήμμα “τελειότητα” έχουν τη φωτογραφία του, είχε δέκα λόγους για τους οποίους θα αδυνατούσα να του κάτσω. Δεν θα σας κουράσω απαριθμώντας τους. Οι δέκα λόγοι ήταν τα δέκα δάχτυλα των ποδιών του. Τι εννοώ; Μα, είχε άκοπα νύχια, ίσα με δυο-τρεις σπιθαμές μακριά, κιτρινισμένα και γενικώς πόδια και δάχτυλα με νύχια ωσάν του Δράκουλα του Κόπολα. Το γαστρεντερικό μου σύστημα εσήμανε συναγερμό. “Όχι ρε πούστη μου” σκέφτηκα, “τόση τελειότητα να τη χαλούν μερικά νύχια”. Το παλικάρι σηκώθηκε και πέρασε από δίπλα μου σε όλο του το μεγαλείο αλλά δεν καταδέχτηκα να του ρίξω ούτε μια ματιά. Με είχε απογοητεύσει. Παρηγορήθηκα όμως κάπως όταν σκέφτηκα πως, ακόμα και αν είχε κάνει πεντικιούρ, δεν θα άλλαζε τίποτα. Δεν υπήρχε πιθανότητα να του μιλήσω ή να κάνω το ο,τιδήποτε, καθότι είμαι γνωστή κλασομπανιέρα. Αφέθηκα στο βιβλίο μου ξανά…
Τριγύρω, η βροχή των τεκνών συνεχιζόταν με αυξανόμενη ένταση. Σωστή καταιγίδα τεστοστερόνης, αλλά εγώ βρισκόμουν κάτω από την ομπρέλλα και ούτε μια σταγόνα δεν με άγγιξε. Πόσο καιρό έχει, άραγε να με καταβρέξει μια τέτοια βροχή; Ξεφυλλίζω το ημερολόγιό μου. Τα φύλλα έχουν αρχίσει να κιτρινίζουν, σημάδι παλαιότητος κι εγώ εξακολουθώ να κατοικώ στην Απάρτου και Αγαμήτου 69. Δε βαριέσαι..καλύτερα. Έτσι δεν θα χρειαστεί να αλλάξω και διεύθυνση. Όχι τίποτε άλλο, δεν υπάρχει και ανάλογο διαμέρισμα στην Παρμένου και Γαμημένου. Δεν υπάρχει τέτοια οδός, το έχω τσεκάρει με GPS. Αλλά και με το Google Earth…
